قورئانا پیرۆز › سورەتا الضحى › ئایەتا ٤
سورەتا الضحى · ئایەتا ٤ ب تەفسیرا کوردی
Ad-Duha
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَٱلَّيۡلِ إِذَا سَجَىٰ ﴿٢﴾
و ب شهڤێ ئهگهر ڕاوهستا وتارییا وێ دژوار بوو. وههر تشتهكێ خودێ حهز بكهت ئهو سويند پێ دخۆت، بهلێ بۆ مرۆڤان چێ نابت ژبلی خودێ ب تشتهكێ دى سويند بخۆن؛ چونكى سويندا نه ب خودێ بت شركه.
مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ﴿٣﴾
خودايێ ته -ئهى پێغهمبهر- تو نههێلاى، دهمێ وى وهحى ڤههێلاى ووى كهرب ژ ته ڤهنهبوويه.
وَلَلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ لَّكَ مِنَ ٱلۡأُولَىٰ ﴿٤﴾
وئاخرهت بۆ ته ژ دنيايێ چێتره.
وَلَسَوۡفَ يُعۡطِيكَ رَبُّكَ فَتَرۡضَىٰٓ ﴿٥﴾
وپاشى ل ئاخرهتێ خودايێ ته -ئهى پێغهمبهر- هند قهنجییان دێ دهته ته، كو تو پێ ڕازى ببى.
أَلَمۡ يَجِدۡكَ يَتِيمٗا فَـَٔاوَىٰ ﴿٦﴾
ئهرێ ما وى بهرێ تو ئێتيم نهديتبووى، ڤێجا وى تو حهواندى وچاڤدێرى ل ته كر.