قورئانا پیرۆز › سورەتا الدخان › ئایەتا ٤٢
سورەتا الدخان · ئایەتا ٤٢ ب تەفسیرا کوردی
Ad-Dukhan
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ مِيقَٰتُهُمۡ أَجۡمَعِينَ ﴿٤٠﴾
هندى ڕۆژا حوكمكرنا د ناڤبه‌را خه‌لكى دايه سه‌را وى كارێ وان د دنيايێ دا كرى ژڤانێ وان هه‌مییانه.
يَوۡمَ لَا يُغۡنِي مَوۡلًى عَن مَّوۡلٗى شَيۡـٔٗا وَلَا هُمۡ يُنصَرُونَ ﴿٤١﴾
ڕۆژا دۆسته‌ك تشته‌كى ژ دۆستێ خۆ نه‌ده‌ته پاش، وئێك پشته‌ڤانییا ئێكى نه‌كه‌ت.
إِلَّا مَن رَّحِمَ ٱللَّهُۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿٤٢﴾
ئه‌و تێ نه‌بت يێ خودێ دلۆڤانى پێ برى ژ خودان باوه‌ران، به‌لكى پشتى هنگى ئه‌و ده‌ستويرییێ دده‌ت كو هنده‌ك ژ وان مه‌هده‌رێ بۆ هنده‌كان بكه‌ن. هندى خودێیه د تۆلڤه‌كرنا خۆ دا ژ دوژمنان يێ زاله، و ب وه‌لییێن خۆ يێ دلۆڤانكاره.
إِنَّ شَجَرَتَ ٱلزَّقُّومِ ﴿٤٣﴾
هندى دارا زه‌ققومێیه ئه‌وا ژ نيڤا جه‌هنه‌مێ ده‌ردكه‌ڤت.
طَعَامُ ٱلۡأَثِيمِ ﴿٤٤﴾
به‌رێ وێ خوارنا خودانێن گونه‌هێن مه‌زنه، وشركا ب خودێ مه‌زنترين گونه‌هه.