قورئانا پیرۆز › سورەتا الدخان › ئایەتا ٤٤
سورەتا الدخان · ئایەتا ٤٤ ب تەفسیرا کوردی
Ad-Dukhan
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
إِلَّا مَن رَّحِمَ ٱللَّهُۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿٤٢﴾
ئه‌و تێ نه‌بت يێ خودێ دلۆڤانى پێ برى ژ خودان باوه‌ران، به‌لكى پشتى هنگى ئه‌و ده‌ستويرییێ دده‌ت كو هنده‌ك ژ وان مه‌هده‌رێ بۆ هنده‌كان بكه‌ن. هندى خودێیه د تۆلڤه‌كرنا خۆ دا ژ دوژمنان يێ زاله، و ب وه‌لییێن خۆ يێ دلۆڤانكاره.
إِنَّ شَجَرَتَ ٱلزَّقُّومِ ﴿٤٣﴾
هندى دارا زه‌ققومێیه ئه‌وا ژ نيڤا جه‌هنه‌مێ ده‌ردكه‌ڤت.
طَعَامُ ٱلۡأَثِيمِ ﴿٤٤﴾
به‌رێ وێ خوارنا خودانێن گونه‌هێن مه‌زنه، وشركا ب خودێ مه‌زنترين گونه‌هه.
كَٱلۡمُهۡلِ يَغۡلِي فِي ٱلۡبُطُونِ ﴿٤٥﴾
به‌رێ دارا زه‌ققومێ وه‌كى ئاسنێ حه‌لاندى د زكێن بوتپه‌رێسان دا دكه‌لت.
كَغَلۡيِ ٱلۡحَمِيمِ ﴿٤٦﴾
وه‌كى كه‌لينا وێ ئاڤا زێده‌تر نه‌ئێته كه‌لاندن.