surah051سورەتا الذاريات · ئایەتا ١٥ ب تەفسیرا کوردی

يَوۡمَ هُمۡ عَلَى ٱلنَّارِ يُفۡتَنُونَ ﴿١٣﴾

ڕۆژا جزادانێ، ئه‌و ڕۆژه‌ یا ئه‌و ب سۆتنا ب ئاگرى دئێنه‌ عه‌زابدان.

ذُوقُواْ فِتۡنَتَكُمۡ هَٰذَا ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تَسۡتَعۡجِلُونَ ﴿١٤﴾

وبۆ وان دئێته‌ گۆتن: تام بكه‌نه‌ عه‌زابا خۆ يا هه‌وه‌ د دنيايێ دا له‌ز ل هاتنا وێ دكر.

إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي جَنَّـٰتٖ وَعُيُونٍ ﴿١٥﴾

هندى ئه‌ون يێن ته‌قوایا خودێ كرى د به‌حه‌شتێن مه‌زن وكانییێن ئاڤێ دانه‌.

ءَاخِذِينَ مَآ ءَاتَىٰهُمۡ رَبُّهُمۡۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَبۡلَ ذَٰلِكَ مُحۡسِنِينَ ﴿١٦﴾

خودێ هه‌مى هيڤییێن وان بۆ ب جهـ ئينان وهه‌مى خۆشى دانێ، هندى ئه‌ون ئه‌و به‌رى وێ خۆشییێ د دنيايێ دا ب كرنا چاكییان دقه‌نجيكار بوون.

كَانُواْ قَلِيلٗا مِّنَ ٱلَّيۡلِ مَا يَهۡجَعُونَ ﴿١٧﴾

ئه‌و باشێن هه‌ كێمه‌كێ ژ شه‌ڤێ دنڤستن، وان نڤێژ بۆ خودايێ خۆ دكرن.