surah051سورەتا الذاريات · ئایەتا ١٦ ب تەفسیرا کوردی

ذُوقُواْ فِتۡنَتَكُمۡ هَٰذَا ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تَسۡتَعۡجِلُونَ ﴿١٤﴾

وبۆ وان دئێته‌ گۆتن: تام بكه‌نه‌ عه‌زابا خۆ يا هه‌وه‌ د دنيايێ دا له‌ز ل هاتنا وێ دكر.

إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي جَنَّـٰتٖ وَعُيُونٍ ﴿١٥﴾

هندى ئه‌ون يێن ته‌قوایا خودێ كرى د به‌حه‌شتێن مه‌زن وكانییێن ئاڤێ دانه‌.

ءَاخِذِينَ مَآ ءَاتَىٰهُمۡ رَبُّهُمۡۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَبۡلَ ذَٰلِكَ مُحۡسِنِينَ ﴿١٦﴾

خودێ هه‌مى هيڤییێن وان بۆ ب جهـ ئينان وهه‌مى خۆشى دانێ، هندى ئه‌ون ئه‌و به‌رى وێ خۆشییێ د دنيايێ دا ب كرنا چاكییان دقه‌نجيكار بوون.

كَانُواْ قَلِيلٗا مِّنَ ٱلَّيۡلِ مَا يَهۡجَعُونَ ﴿١٧﴾

ئه‌و باشێن هه‌ كێمه‌كێ ژ شه‌ڤێ دنڤستن، وان نڤێژ بۆ خودايێ خۆ دكرن.

وَبِٱلۡأَسۡحَارِ هُمۡ يَسۡتَغۡفِرُونَ ﴿١٨﴾

و ل دويماهییا شه‌ڤێ به‌رى سپێدێ وان داخوازا لێبۆرينا گونه‌هان ژ خودايێ خۆ دكر.