ڕاستەوخۆ هەرە ناڤەڕۆکێ
بەڕنامە

قورئانا پیرۆز › سورەتا الأحقاف › ئایەتا ٢٥

سورەتا الأحقاف · ئایەتا ٢٥ ب تەفسیرا کوردی

Al-Ahqaf

  • مەککەهێ
  • ٣٥ ئایەت
  • جوز ٢٦

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر

  1. قَالَ إِنَّمَا ٱلۡعِلۡمُ عِندَ ٱللَّهِ وَأُبَلِّغُكُم مَّآ أُرۡسِلۡتُ بِهِۦ وَلَٰكِنِّيٓ أَرَىٰكُمۡ قَوۡمٗا تَجۡهَلُونَ ﴿٢٣﴾

    هوودى گۆت: هه‌ما ب تنێ خودێ دزانت كانێ كه‌نگى ئه‌و عه‌زاب يا ژڤان بۆ هه‌وه‌ پێ هاتییه‌دان دێ گه‌هته‌ هه‌وه‌، وهه‌ما ئه‌ز پێغه‌مبه‌رێ خودێمه‌ بۆ هه‌وه‌، ئه‌ز وێ دگه‌هينمه‌ هه‌وه‌ يا وى ئه‌ز پێ هنارتيم، به‌لێ ئه‌ز دبينم هوين ملله‌ته‌كێ نه‌زانن كو هوين له‌زێ د هاتنا عه‌زابێ دا دكه‌ن، وهوين خۆ ل سه‌ر خودێ بسته‌ دكه‌ن.

  2. فَلَمَّا رَأَوۡهُ عَارِضٗا مُّسۡتَقۡبِلَ أَوۡدِيَتِهِمۡ قَالُواْ هَٰذَا عَارِضٞ مُّمۡطِرُنَاۚ بَلۡ هُوَ مَا ٱسۡتَعۡجَلۡتُم بِهِۦۖ رِيحٞ فِيهَا عَذَابٌ أَلِيمٞ ﴿٢٤﴾

    ڤێجا ده‌مێ وان ئه‌و عه‌زاب يا وان له‌ز ل هاتنا وێ كرى ديتى، وه‌كى عه‌وره‌كى ب لايێ نهالێن وان ڤه‌ هاتى، وان گۆت: ئه‌ڤه‌ عه‌وره‌كه‌ باران دێ بۆ مه‌ ژێ بارت، ئينا هوودى گۆته‌ وان: ئه‌و نه‌ عه‌ورێ بارانێیه‌ وه‌كى هوين هزر دكه‌ن، به‌لكى ئه‌و عه‌ورێ وێ عه‌زابێیه‌ يا هه‌وه‌ له‌ز ل هاتنا وێ كرى، ئه‌و هڕه‌بايه‌كه‌ عه‌زابه‌كا ب ئێش ونه‌خۆش تێدايه‌.

  3. تُدَمِّرُ كُلَّ شَيۡءِۭ بِأَمۡرِ رَبِّهَا فَأَصۡبَحُواْ لَا يُرَىٰٓ إِلَّا مَسَٰكِنُهُمۡۚ كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلۡمُجۡرِمِينَ ﴿٢٥﴾

    هه‌ر تشته‌كێ ئه‌و ڤێ بكه‌ڤت ب ئانه‌هییا خودايێ خۆ ئه‌و دێ وى په‌لخينت، ڤێجا وه‌ لێ هات ژبلی وان خانییێن ئه‌و تێڤه‌ تشته‌كێ دى ل وارێ وان نه‌هاته‌ ديتن، ب جزايه‌كێ وه‌كى ڤى ئه‌م ملله‌تێ تاوانبار جزا دده‌ين؛ ژ به‌ر تاوان وسه‌رداچوونا وان.

  4. وَلَقَدۡ مَكَّنَّـٰهُمۡ فِيمَآ إِن مَّكَّنَّـٰكُمۡ فِيهِ وَجَعَلۡنَا لَهُمۡ سَمۡعٗا وَأَبۡصَٰرٗا وَأَفۡـِٔدَةٗ فَمَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُمۡ سَمۡعُهُمۡ وَلَآ أَبۡصَٰرُهُمۡ وَلَآ أَفۡـِٔدَتُهُم مِّن شَيۡءٍ إِذۡ كَانُواْ يَجۡحَدُونَ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ ﴿٢٦﴾

    و ب ڕاستى مه‌ ئه‌و ئه‌گه‌رێن مانا د عه‌ردى دا دابوونه‌ عادییان يێن كو مه‌ نه‌داينه‌ هه‌وه‌ ئه‌ى گه‌لی كافرێن قوره‌يشییان، ومه‌ هنده‌ك گوهـ دابوونه‌ وان كو وان پێ گوهـ لێ ببت، وهنده‌ك چاڤ ئه‌و پێ ببينن، وهنده‌ك دل ئه‌و پێ تێ بگه‌هن، به‌لێ وان ئه‌و د وێ ڕێكێ دا ب كارئينان يا خودێ پێ ژ وان ڕازى نه‌بت، ڤێجا وان چو مفا نه‌گه‌هانده‌ وان؛ چونكى وان باوه‌رى ب ئايه‌تێن خودێ نه‌ئينا بوو، وئه‌و عه‌زابا وان له‌ز لێ دكر ويارى پێ دكرن ب سه‌رێ وان هات. وئه‌ڤه‌ گه‌فه‌كه‌ ژ خودێ وترساندنه‌كه‌ بۆ كافران.

  5. وَلَقَدۡ أَهۡلَكۡنَا مَا حَوۡلَكُم مِّنَ ٱلۡقُرَىٰ وَصَرَّفۡنَا ٱلۡأٓيَٰتِ لَعَلَّهُمۡ يَرۡجِعُونَ ﴿٢٧﴾

    ئه‌ى خه‌لكێ (مه‌كه‌هێ) ب ڕاستى ئه‌و گوندێن ل دۆر وڕه‌خێن هه‌وه‌ ژ گوندێن عادى وثه‌موودییان مه‌ تێبرن، وكاڤل كرن، ومه‌ ب گه‌له‌ك ڕه‌نگان نيشان وهێجه‌تێن خۆ بۆ وان ئاشكه‌راكرن؛ دا به‌لكى ئه‌و ژ وێ كوفرێ بزڤڕن يا ئه‌و ل سه‌ر.