قورئانا پیرۆز › سورەتا الأحقاف › ئایەتا ٣٠
سورەتا الأحقاف · ئایەتا ٣٠ ب تەفسیرا کوردی
Al-Ahqaf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
فَلَوۡلَا نَصَرَهُمُ ٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُواْ مِن دُونِ ٱللَّهِ قُرۡبَانًا ءَالِهَةَۢۖ بَلۡ ضَلُّواْ عَنۡهُمۡۚ وَذَٰلِكَ إِفۡكُهُمۡ وَمَا كَانُواْ يَفۡتَرُونَ ﴿٢٨﴾
ڤێجا پا دێ بلا ئه‌ڤ ملله‌تێن مه تێبرين ژ لايێ وان خوداوه‌ندان ڤه هاتبانه ب سه‌رێخستن يێن وان په‌رستن بۆ كرى؛ دا ئه‌و وان نێزيكى خودێ بكه‌ن ومه‌هده‌رێ بۆ بكه‌ن، نێ ئه‌و ل وان به‌رزه‌بوون، و د به‌رسڤا وان نه‌هاتن، وبه‌ڕه‌ڤانى ژێ نه‌كر، وئه‌و بوو ئه‌و دره‌وا وان كرى ده‌مێ وان ژ دره‌و خوداينى دايێ.
وَإِذۡ صَرَفۡنَآ إِلَيۡكَ نَفَرٗا مِّنَ ٱلۡجِنِّ يَسۡتَمِعُونَ ٱلۡقُرۡءَانَ فَلَمَّا حَضَرُوهُ قَالُوٓاْ أَنصِتُواْۖ فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوۡاْ إِلَىٰ قَوۡمِهِم مُّنذِرِينَ ﴿٢٩﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- به‌حس بكه ده‌مێ مه ده‌سته‌كه‌ك ژ ئه‌جنان هنارتییه نك ته؛ دا ئه‌و گوهێ خۆ بده‌نه قورئانێ، ڤێجا ده‌مێ ئه‌و ئاماده‌بووين، وپێغه‌مبه‌رێ خودێ سلاڤ لێ بن قورئان خواندى، هنده‌ك ژ وان گۆته هنده‌كان: بێ ده‌نگ ببن؛ دا ئه‌م گوهدارییا قورئانێ بكه‌ين، ڤێجا ده‌مێ پێغه‌مبه‌رى خواندن ب دويماهى ئيناى، وئه‌و تێ گه‌هشتين ووێ كار ل وان كرى، ئه‌و زڤڕينه نك ملله‌تێن خۆ ووان ئه‌و ژ عه‌زابا خودێ ترساندن، ئه‌گه‌ر هات وئه‌و باوه‌رییێ نه‌ئينن.
قَالُواْ يَٰقَوۡمَنَآ إِنَّا سَمِعۡنَا كِتَٰبًا أُنزِلَ مِنۢ بَعۡدِ مُوسَىٰ مُصَدِّقٗا لِّمَا بَيۡنَ يَدَيۡهِ يَهۡدِيٓ إِلَى ٱلۡحَقِّ وَإِلَىٰ طَرِيقٖ مُّسۡتَقِيمٖ ﴿٣٠﴾
وان گۆت: ئه‌ى ملله‌تێ مه هندى ئه‌مين مه گوهـ ل كيتابه‌كێ بوو پشتى مووساى يا هاتییه خوارێ، ئه‌و ڕاستگۆيیا وان كتێبان یێن خودێ به‌رى وێ بۆ پێغه‌مبه‌رێن خۆ هنارتين ئاشكه‌را دكه‌ت، وبه‌رێ خه‌لكى دده‌ته حه‌قییێ وڕێكا ڕاست.
يَٰقَوۡمَنَآ أَجِيبُواْ دَاعِيَ ٱللَّهِ وَءَامِنُواْ بِهِۦ يَغۡفِرۡ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمۡ وَيُجِرۡكُم مِّنۡ عَذَابٍ أَلِيمٖ ﴿٣١﴾
ئه‌ى ملله‌تێ مه هوين د به‌رسڤا پێغه‌مبه‌رێ خودێ موحه‌ممه‌دى وه‌رن، وباوه‌رییێ ب وى تشتى بينن يێ ئه‌و پێ هاتى، خودێ گونه‌هێن هه‌وه دێ بۆ هه‌وه ژێ به‌ت، وهه‌وه ژ عه‌زابه‌كا ب ئێش ڕزگار كه‌ت.
وَمَن لَّا يُجِبۡ دَاعِيَ ٱللَّهِ فَلَيۡسَ بِمُعۡجِزٖ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَيۡسَ لَهُۥ مِن دُونِهِۦٓ أَوۡلِيَآءُۚ أُوْلَـٰٓئِكَ فِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٍ ﴿٣٢﴾
وهه‌چییێ د به‌رسڤا پێغه‌مبه‌رێ خودێ نه‌ئێت وگوهدارییا وى تشتى نه‌كه‌ت يێ ئه‌و به‌رێ وى دده‌تێ، ئه‌و نه‌شێت د عه‌ردى دا خودێ بێزار كه‌ت گاڤا خودێ ڤيا وى عه‌زاب بده‌ت، وژبلی خودێ وى چو پشته‌ڤان ژى نابن عه‌زابا خودێ ژ وى پاشڤه ببه‌ن، ئه‌و د به‌رزه‌بوونه‌كا ئاشكه‌را ژ حه‌قییێ دانه.