قورئانا پیرۆز › سورەتا الأحزاب › ئایەتا ٥٦
سورەتا الأحزاب · ئایەتا ٥٦ ب تەفسیرا کوردی
Al-Ahzab
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
إِن تُبۡدُواْ شَيۡـًٔا أَوۡ تُخۡفُوهُ فَإِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٗا ﴿٥٤﴾
ئه‌گه‌ر هوين تشته‌كى ل سه‌ر ئه‌زمانێ خۆ ئاشكه‌را بكه‌ن -گه‌لی مرۆڤان- ژ وى تشتێ پێغه‌مبه‌ر پێ دئێشت يێ خودێ هوين ژێ داينه پاش، يان ژى هوين وى تشتى د دلێن خۆ دا ڤه‌شێرن، هندى خودێیه ب وى تشتى يێ پڕزانايه يێ هوين د دلێن خۆ دا ڤه‌دشێرن ويێ هوين ئاشكه‌را دكه‌ن، وئه‌و دێ هه‌وه سه‌را جزا ده‌ت.
لَّا جُنَاحَ عَلَيۡهِنَّ فِيٓ ءَابَآئِهِنَّ وَلَآ أَبۡنَآئِهِنَّ وَلَآ إِخۡوَٰنِهِنَّ وَلَآ أَبۡنَآءِ إِخۡوَٰنِهِنَّ وَلَآ أَبۡنَآءِ أَخَوَٰتِهِنَّ وَلَا نِسَآئِهِنَّ وَلَا مَا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُهُنَّۗ وَٱتَّقِينَ ٱللَّهَۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ شَهِيدًا ﴿٥٥﴾
چو گونه‌هـ ل سه‌ر ژنان نينه كو ئه‌و ل نك بابێن خۆ وكوڕێن خۆ وبرايێن خۆ وبرازايێن خۆ وخوارزايێن خۆ وژنكێن خودان باوه‌ر وبه‌نییێن خۆ خۆ په‌رده‌پۆش نه‌كه‌ن؛ چونكى ئه‌و گه‌له‌ك دهه‌وجه‌ى خزمه‌تا وانه. وهوين -گه‌لی ژنكان- ژ خودێ بترسن وپێ ل وان توخويبان يێن وى بۆ هه‌وه داناين نه‌دانن، كو هندێ ژ خه‌ملا خۆ ئاشكه‌را بكه‌ن يا بۆ هه‌وه چێ نه‌بت هوين ئاشكه‌را بكه‌ن، يان ژى حيجابا خۆ ل نك وان بدانن يێن بۆ هه‌وه دورست نه‌بت هوين ل نك بدانن. هندى خودێیه ل سه‌ر هه‌ر تشته‌كى شاهد بوويه، كريارێن به‌نییێن خۆ يێن ئاشكه‌را وڤه‌شارتى دبينت، ودێ وان سه‌را جزا ده‌ت.
إِنَّ ٱللَّهَ وَمَلَـٰٓئِكَتَهُۥ يُصَلُّونَ عَلَى ٱلنَّبِيِّۚ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ صَلُّواْ عَلَيۡهِ وَسَلِّمُواْ تَسۡلِيمًا ﴿٥٦﴾
هندى خودێیه ل نك ملياكه‌تێن نێزيك مه‌دحێن پێغه‌مبه‌رى -سلاڤ لێ بن- دكه‌ت، وفريشته‌يێن وى ژى مه‌دحێن پێغه‌مبه‌رى دكه‌ن ودوعايان بۆ وى دكه‌ن، ئه‌ى گه‌لی ئه‌وێن باوه‌رى ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى ئيناى وكار ب شريعه‌تێ وى كرى، هوين -بۆ قه‌درگرتن- سلاڤان بده‌نه سه‌ر پێغه‌مبه‌رێ خودێ ودوعايان بۆ وى بكه‌ن، وسلاڤدانا ل سه‌ر پێغه‌مبه‌رى وه‌كى د سوننه‌تێ دا هاتى ب ڤى ڕه‌نگییه: (اللهم صل علی محمد وعلی آل محمد، كما صليت علی آل إبراهيم، إنك حميد مجيد، اللهم بارك علی محمد وعلی آل محمد، كما باركت علی آل إبراهيم إنك حميد مجيد).
إِنَّ ٱلَّذِينَ يُؤۡذُونَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ لَعَنَهُمُ ٱللَّهُ فِي ٱلدُّنۡيَا وَٱلۡأٓخِرَةِ وَأَعَدَّ لَهُمۡ عَذَابٗا مُّهِينٗا ﴿٥٧﴾
هندى ئه‌ون يێن ب شركێ وگونه‌هان نه‌خۆشییێ دگه‌هيننه خودێ، و ب گۆتن وكريارێن سه‌قه‌ت نه‌خۆشییێ دگه‌هيننه پێغه‌مبه‌رێ خودێ، خودێ د دنيايێ وئاخره‌تێ دا ئه‌و ژ هه‌مى خێران يێن دويركرين، و ل ئاخره‌تێ بۆ وان عه‌زابه‌كا ئه‌و پێ بشكێن وڕه‌زيل ببن ئاماده‌كرییه.
وَٱلَّذِينَ يُؤۡذُونَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ وَٱلۡمُؤۡمِنَٰتِ بِغَيۡرِ مَا ٱكۡتَسَبُواْ فَقَدِ ٱحۡتَمَلُواْ بُهۡتَٰنٗا وَإِثۡمٗا مُّبِينٗا ﴿٥٨﴾
وئه‌وێن مێر وژنێن خودان باوه‌ر ب گۆتنه‌كێ يان ب كرياره‌كێ دئێشينن بێى كو وان گونه‌هه‌ك كربت، ب ڕاستى ئه‌و كرێتترين دره‌و وبێ به‌ختییه وان كرى، ووان گونه‌هه‌كا كرێتییا وێ ئاشكه‌را يا سه‌رى دكێشته عه‌زابا ئاخره‌تێ هلگرت.