ڕاستەوخۆ هەرە ناڤەڕۆکێ
بەڕنامە

قورئانا پیرۆز › سورەتا الأحزاب › ئایەتا ٥٤

سورەتا الأحزاب · ئایەتا ٥٤ ب تەفسیرا کوردی

Al-Ahzab

  • مەدینێ
  • ٧٣ ئایەت
  • جوز ٢١–٢٢

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر

  1. لَّا يَحِلُّ لَكَ ٱلنِّسَآءُ مِنۢ بَعۡدُ وَلَآ أَن تَبَدَّلَ بِهِنَّ مِنۡ أَزۡوَٰجٖ وَلَوۡ أَعۡجَبَكَ حُسۡنُهُنَّ إِلَّا مَا مَلَكَتۡ يَمِينُكَۗ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ رَّقِيبٗا ﴿٥٢﴾

    پشتى ڤان ژنێن ته‌ ئيناين ئێدى چو ژنێن دى بۆ ته‌ دحه‌لال نينن، وئه‌وێن مه‌ بۆ ته‌ حه‌لالكرين (ئه‌وێن به‌حسێ وان د ئايه‌تا بۆرى دا يا ژماره‌ ژ ڤێ سووره‌تێ هاتییه‌كرن)، وئه‌و ژنێن ل نك ته‌ ژ وان يێن به‌حس ژێ هاتییه‌كرن بۆ ته‌ حه‌لال نينه‌ تو ژ نوكه‌ وێڤه‌ وان به‌رده‌ى وهنده‌كێن دى ل شوينێ بينى، ئه‌گه‌ر خۆ جوانییا وان يا ب دلێ ته‌ ژى بت، وئينانا ژنه‌كا دى بێى تو ئێك ژ وان به‌رده‌ى بۆ ته‌ دورسته‌، وئه‌و جارییێن ل بن ده‌ستێ ته‌ يا ته‌ بڤێت ژ وان ئه‌و بۆ ته‌ يا حه‌لاله‌. وخودێ ل سه‌ر هه‌ر تشته‌كى زێره‌ڤان بوويه‌، زانينا تشته‌كى ل وى به‌رزه‌ نابت.

  2. يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَدۡخُلُواْ بُيُوتَ ٱلنَّبِيِّ إِلَّآ أَن يُؤۡذَنَ لَكُمۡ إِلَىٰ طَعَامٍ غَيۡرَ نَٰظِرِينَ إِنَىٰهُ وَلَٰكِنۡ إِذَا دُعِيتُمۡ فَٱدۡخُلُواْ فَإِذَا طَعِمۡتُمۡ فَٱنتَشِرُواْ وَلَا مُسۡتَـٔۡنِسِينَ لِحَدِيثٍۚ إِنَّ ذَٰلِكُمۡ كَانَ يُؤۡذِي ٱلنَّبِيَّ فَيَسۡتَحۡيِۦ مِنكُمۡۖ وَٱللَّهُ لَا يَسۡتَحۡيِۦ مِنَ ٱلۡحَقِّۚ وَإِذَا سَأَلۡتُمُوهُنَّ مَتَٰعٗا فَسۡـَٔلُوهُنَّ مِن وَرَآءِ حِجَابٖۚ ذَٰلِكُمۡ أَطۡهَرُ لِقُلُوبِكُمۡ وَقُلُوبِهِنَّۚ وَمَا كَانَ لَكُمۡ أَن تُؤۡذُواْ رَسُولَ ٱللَّهِ وَلَآ أَن تَنكِحُوٓاْ أَزۡوَٰجَهُۥ مِنۢ بَعۡدِهِۦٓ أَبَدًاۚ إِنَّ ذَٰلِكُمۡ كَانَ عِندَ ٱللَّهِ عَظِيمًا ﴿٥٣﴾

    ئه‌ى گه‌لی ئه‌وێن باوه‌رى ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى ئيناى وگوهدارییا وى كرى، هوين نه‌چنه‌ د مالێن پێغه‌مبه‌رى ڤه‌ وه‌سا تێ نه‌بت ئه‌و ده‌ستويرییێ بۆ خوارنه‌كێ بده‌ته‌ هه‌وه‌، بێى هوين خۆ ل لێنانا وێ خوارنێ بگرن، به‌لێ ئه‌گه‌ر هوين هاتنه‌ گازيكرن هه‌ڕنه‌ ژۆر، وئه‌گه‌ر هه‌وه‌ خوارن خوار ده‌ركه‌ڤن وخۆ ل هيڤییا سوحبه‌تێ نه‌گرن؛ چونكى مانا هه‌وه‌ پێغه‌مبه‌رى دئێشينت، وئه‌و شه‌رم دكه‌ت هه‌وه‌ ده‌ربێخت هه‌رچه‌نده‌ ئه‌و حه‌قێ وییه‌ ژى، وخودێ ژ دياركرنا ڕاستییێ شه‌رم ناكه‌ت. وئه‌گه‌ر هه‌وه‌ پسيارا تشته‌كى ژ ژنكێن پێغه‌مبه‌رى -سلاڤ لێ بن- كر هوين ل پشت په‌رده‌يه‌كى پسيارێ ژێ بكه‌ن؛ چونكى ئه‌و بۆ دلێن هه‌وه‌ وبۆ دلێن وان ژى پاقژتره‌ ژ وان هزرێن دكه‌ڤنه‌ سه‌ر دلێن ژنكان وزه‌لامان؛ وچونكى ديتن دبته‌ ده‌رگه‌هێ فتنێ، ونابت بۆ هه‌وه‌ كو هوين پێغه‌مبه‌رێ خودێ بێشينن، يان ژنێن وى پشتى مرنا وى ماره‌ بكه‌ن قه‌ت وقه‌ت؛ چونكى ئه‌و ده‌یكێن هه‌وه‌نه‌، وچێ نابت بۆ زه‌لامى ده‌یكا خۆ ماره‌ بكه‌ت، هندى ئێشاندنا هه‌وه‌يه‌ بۆ پێغه‌مبه‌رى -سلاڤ لێ بن- وماره‌كرنا ژنێن وییه‌ پشتى وى، ل نك خودێ گونه‌هه‌كا مه‌زنه‌. وئوممه‌تا وى ئه‌ڤ ئه‌مره‌ ب جهـ ئينا، وخۆ ژ وى تشتى دا پاش يێ خودێ ئه‌و ژێ داينه‌ پاش.

  3. إِن تُبۡدُواْ شَيۡـًٔا أَوۡ تُخۡفُوهُ فَإِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٗا ﴿٥٤﴾

    ئه‌گه‌ر هوين تشته‌كى ل سه‌ر ئه‌زمانێ خۆ ئاشكه‌را بكه‌ن -گه‌لی مرۆڤان- ژ وى تشتێ پێغه‌مبه‌ر پێ دئێشت يێ خودێ هوين ژێ داينه‌ پاش، يان ژى هوين وى تشتى د دلێن خۆ دا ڤه‌شێرن، هندى خودێیه‌ ب وى تشتى يێ پڕزانايه‌ يێ هوين د دلێن خۆ دا ڤه‌دشێرن ويێ هوين ئاشكه‌را دكه‌ن، وئه‌و دێ هه‌وه‌ سه‌را جزا ده‌ت.

  4. لَّا جُنَاحَ عَلَيۡهِنَّ فِيٓ ءَابَآئِهِنَّ وَلَآ أَبۡنَآئِهِنَّ وَلَآ إِخۡوَٰنِهِنَّ وَلَآ أَبۡنَآءِ إِخۡوَٰنِهِنَّ وَلَآ أَبۡنَآءِ أَخَوَٰتِهِنَّ وَلَا نِسَآئِهِنَّ وَلَا مَا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُهُنَّۗ وَٱتَّقِينَ ٱللَّهَۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ شَهِيدًا ﴿٥٥﴾

    چو گونه‌هـ ل سه‌ر ژنان نينه‌ كو ئه‌و ل نك بابێن خۆ وكوڕێن خۆ وبرايێن خۆ وبرازايێن خۆ وخوارزايێن خۆ وژنكێن خودان باوه‌ر وبه‌نییێن خۆ خۆ په‌رده‌پۆش نه‌كه‌ن؛ چونكى ئه‌و گه‌له‌ك دهه‌وجه‌ى خزمه‌تا وانه‌. وهوين -گه‌لی ژنكان- ژ خودێ بترسن وپێ ل وان توخويبان يێن وى بۆ هه‌وه‌ داناين نه‌دانن، كو هندێ ژ خه‌ملا خۆ ئاشكه‌را بكه‌ن يا بۆ هه‌وه‌ چێ نه‌بت هوين ئاشكه‌را بكه‌ن، يان ژى حيجابا خۆ ل نك وان بدانن يێن بۆ هه‌وه‌ دورست نه‌بت هوين ل نك بدانن. هندى خودێیه‌ ل سه‌ر هه‌ر تشته‌كى شاهد بوويه‌، كريارێن به‌نییێن خۆ يێن ئاشكه‌را وڤه‌شارتى دبينت، ودێ وان سه‌را جزا ده‌ت.

  5. إِنَّ ٱللَّهَ وَمَلَـٰٓئِكَتَهُۥ يُصَلُّونَ عَلَى ٱلنَّبِيِّۚ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ صَلُّواْ عَلَيۡهِ وَسَلِّمُواْ تَسۡلِيمًا ﴿٥٦﴾

    هندى خودێیه‌ ل نك ملياكه‌تێن نێزيك مه‌دحێن پێغه‌مبه‌رى -سلاڤ لێ بن- دكه‌ت، وفريشته‌يێن وى ژى مه‌دحێن پێغه‌مبه‌رى دكه‌ن ودوعايان بۆ وى دكه‌ن، ئه‌ى گه‌لی ئه‌وێن باوه‌رى ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى ئيناى وكار ب شريعه‌تێ وى كرى، هوين -بۆ قه‌درگرتن- سلاڤان بده‌نه‌ سه‌ر پێغه‌مبه‌رێ خودێ ودوعايان بۆ وى بكه‌ن، وسلاڤدانا ل سه‌ر پێغه‌مبه‌رى وه‌كى د سوننه‌تێ دا هاتى ب ڤى ڕه‌نگییه‌: (اللهم صل علی محمد وعلی آل محمد، كما صليت علی آل إبراهيم، إنك حميد مجيد، اللهم بارك علی محمد وعلی آل محمد، كما باركت علی آل إبراهيم إنك حميد مجيد).