قورئانا پیرۆز › سورەتا العلق › ئایەتا ١١
سورەتا العلق · ئایەتا ١١ ب تەفسیرا کوردی
Al-Alaq
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
أَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي يَنۡهَىٰ ﴿٩﴾
ئه‌رێ ته تشته‌كێ عه‌جێبتر ژ سه‌رداچوونا وى كه‌سى ديتییه (كو ئه‌بووجه‌هله) ئه‌وێ به‌نییه‌كێ مه (كو موحه‌ممه‌ده سلاڤ لێ بن) پاشڤه‌دبه‌ت.
عَبۡدًا إِذَا صَلَّىٰٓ ﴿١٠﴾
ده‌مێ دبينت ئه‌و يێ نڤێژێ دكه‌ت.
أَرَءَيۡتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلۡهُدَىٰٓ ﴿١١﴾
ئه‌رێ ته ديتییه ئه‌گه‌ر ئه‌و يێ ژ نڤێژێ دئێته پاشڤه‌برن ل سه‌ر هيدايه‌تێ بت ئه‌رێ چاوا ئه‌و وى پاشڤه‌دبه‌ت؟
أَوۡ أَمَرَ بِٱلتَّقۡوَىٰٓ ﴿١٢﴾
يان ئه‌گه‌ر ئه‌و ب ته‌قوادارییێ فه‌رمانێ ل خه‌لكى بكه‌ت ئه‌رێ ئه‌و دێ وى ژ وێ چه‌ندێ پاشڤه‌به‌ت؟
أَرَءَيۡتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ ﴿١٣﴾
ئه‌رێ ئه‌گه‌ر ئه‌و گۆتنا وى دره‌و ده‌ربێخت، وپشت بده‌تێ.