قورئانا پیرۆز › سورەتا العلق › ئایەتا ١٤
سورەتا العلق · ئایەتا ١٤ ب تەفسیرا کوردی
Al-Alaq
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
أَوۡ أَمَرَ بِٱلتَّقۡوَىٰٓ ﴿١٢﴾
يان ئه‌گه‌ر ئه‌و ب ته‌قوادارییێ فه‌رمانێ ل خه‌لكى بكه‌ت ئه‌رێ ئه‌و دێ وى ژ وێ چه‌ندێ پاشڤه‌به‌ت؟
أَرَءَيۡتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ ﴿١٣﴾
ئه‌رێ ئه‌گه‌ر ئه‌و گۆتنا وى دره‌و ده‌ربێخت، وپشت بده‌تێ.
أَلَمۡ يَعۡلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ ﴿١٤﴾
ئه‌رێ ما ئه‌و نزانت كو هندى خودێیه هه‌مى كارێ وى دبينت؟
كَلَّا لَئِن لَّمۡ يَنتَهِ لَنَسۡفَعَۢا بِٱلنَّاصِيَةِ ﴿١٥﴾
نه‌خێر وه نينه وه‌كى ئه‌و هزر دكه‌ت، ئه‌گه‌ر ئه‌و ڤێ خرابییا خۆ به‌س نه‌كه‌ت ئه‌م ب دژوارى دێ ناڤچاڤێن وى گرين ووى هاڤێينه د ئاگرى دا.
نَاصِيَةٖ كَٰذِبَةٍ خَاطِئَةٖ ﴿١٦﴾
ناڤچاڤه‌كا دره‌وين د گۆتنێ دا، وخه‌له‌تكار د كريارێ دا وى هه‌يه.