قورئانا پیرۆز › سورەتا العلق › ئایەتا ٨
سورەتا العلق · ئایەتا ٨ ب تەفسیرا کوردی
Al-Alaq
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
كَلَّآ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَيَطۡغَىٰٓ ﴿٦﴾
ب ڕاستى هندى مرۆڤه پێ ل توخويبێن خودێ ددانت.
أَن رَّءَاهُ ٱسۡتَغۡنَىٰٓ ﴿٧﴾
ئه‌گه‌ر خۆ زه‌نگين وبێ منه‌ت ديت.
إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجۡعَىٰٓ ﴿٨﴾
ڤێجا هه‌ر سه‌رداچوويه‌ك بلا بزانت كو دويماهییا وى بۆ نك خودێیه.
أَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي يَنۡهَىٰ ﴿٩﴾
ئه‌رێ ته تشته‌كێ عه‌جێبتر ژ سه‌رداچوونا وى كه‌سى ديتییه (كو ئه‌بووجه‌هله) ئه‌وێ به‌نییه‌كێ مه (كو موحه‌ممه‌ده سلاڤ لێ بن) پاشڤه‌دبه‌ت.
عَبۡدًا إِذَا صَلَّىٰٓ ﴿١٠﴾
ده‌مێ دبينت ئه‌و يێ نڤێژێ دكه‌ت.