قورئانا پیرۆز › سورەتا العلق › ئایەتا ٦
سورەتا العلق · ئایەتا ٦ ب تەفسیرا کوردی
Al-Alaq
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
ٱلَّذِي عَلَّمَ بِٱلۡقَلَمِ ﴿٤﴾
ئهوێ بهنییێن خۆ فێرى نڤيسينا ب قهلهمى كرين.
عَلَّمَ ٱلۡإِنسَٰنَ مَا لَمۡ يَعۡلَمۡ ﴿٥﴾
مرۆڤ فێرى وى تشتى كر يێ كو وى نهدزانى.
كَلَّآ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَيَطۡغَىٰٓ ﴿٦﴾
ب ڕاستى هندى مرۆڤه پێ ل توخويبێن خودێ ددانت.
أَن رَّءَاهُ ٱسۡتَغۡنَىٰٓ ﴿٧﴾
ئهگهر خۆ زهنگين وبێ منهت ديت.
إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجۡعَىٰٓ ﴿٨﴾
ڤێجا ههر سهرداچوويهك بلا بزانت كو دويماهییا وى بۆ نك خودێیه.