قورئانا پیرۆز › سورەتا العلق › ئایەتا ٤
سورەتا العلق · ئایەتا ٤ ب تەفسیرا کوردی
Al-Alaq
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ مِنۡ عَلَقٍ ﴿٢﴾
ئه‌وێ هه‌مى مرۆڤ ژ خوينه‌كا هشك وته‌ڕ ئافراندين.
ٱقۡرَأۡ وَرَبُّكَ ٱلۡأَكۡرَمُ ﴿٣﴾
تو وێ بخوينه يا بۆ ته هاتییه خوارێ، وهندى خودايێ ته‌يه مه‌ردينییا وى يا به‌رفره‌هه.
ٱلَّذِي عَلَّمَ بِٱلۡقَلَمِ ﴿٤﴾
ئه‌وێ به‌نییێن خۆ فێرى نڤيسينا ب قه‌له‌مى كرين.
عَلَّمَ ٱلۡإِنسَٰنَ مَا لَمۡ يَعۡلَمۡ ﴿٥﴾
مرۆڤ فێرى وى تشتى كر يێ كو وى نه‌دزانى.
كَلَّآ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَيَطۡغَىٰٓ ﴿٦﴾
ب ڕاستى هندى مرۆڤه پێ ل توخويبێن خودێ ددانت.