قورئانا پیرۆز › سورەتا الأنعام › ئایەتا ١٢٢
سورەتا الأنعام · ئایەتا ١٢٢ ب تەفسیرا کوردی
Al-An'am
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَذَرُواْ ظَٰهِرَ ٱلۡإِثۡمِ وَبَاطِنَهُۥٓۚ إِنَّ ٱلَّذِينَ يَكۡسِبُونَ ٱلۡإِثۡمَ سَيُجۡزَوۡنَ بِمَا كَانُواْ يَقۡتَرِفُونَ ﴿١٢٠﴾
وهوين -گه‌لى مرۆڤان- هه‌مى گونه‌هان بهێلن، چ دئاشكه‌را بن چ دڤه‌شارتى. هندى ئه‌ون يێن گونه‌هان دكه‌ن ژ به‌ر كريارێن وان خودێ دێ جزايێ وان ده‌تێ.
وَلَا تَأۡكُلُواْ مِمَّا لَمۡ يُذۡكَرِ ٱسۡمُ ٱللَّهِ عَلَيۡهِ وَإِنَّهُۥ لَفِسۡقٞۗ وَإِنَّ ٱلشَّيَٰطِينَ لَيُوحُونَ إِلَىٰٓ أَوۡلِيَآئِهِمۡ لِيُجَٰدِلُوكُمۡۖ وَإِنۡ أَطَعۡتُمُوهُمۡ إِنَّكُمۡ لَمُشۡرِكُونَ ﴿١٢١﴾
وهوين -گه‌لى موسلمانان- ژ وان ڤه‌كوشتییان نه‌خۆن يێن ل ده‌مێ ڤه‌كوشتنێ ناڤێ خودێ ل سه‌ر نه‌هاتبته گۆتن، وه‌كى مرارى ووى يێ بۆ صه‌نه‌م وئه‌جنان دئێته ڤه‌كوشتن، وهندى خوارنا ژ وان ڤه‌كوشتییانه ده‌ركه‌فتنا ژ گوهدارییا خودێیه. وسه‌رداچوويێن ئه‌جنانه گومانان ل دۆر حه‌رامییا مرارى دئێخنه سه‌ر دلێن شه‌يتانێن مرۆڤان، وفه‌رمانێ ل وان دكه‌ن كو ئه‌و د هه‌ڤڕكییا خۆ دا د گه‌ل موسلمانان بێژنێ: هوين ب خۆپاشڤه‌برنا ژ خوارنا مرارى وى حه‌یوانى ناخۆن يێ خودێ كوشتى، به‌لێ هوين وى دخۆن يێ هه‌وه ڤه‌كوشتى، وئه‌گه‌ر هوين گوهدارییا وان د حه‌لالكرنا مرارى دا بكه‌ن ئه‌و هوين وئه‌و د شركێ دا دێ وه‌كى ئێك بن.
أَوَمَن كَانَ مَيۡتٗا فَأَحۡيَيۡنَٰهُ وَجَعَلۡنَا لَهُۥ نُورٗا يَمۡشِي بِهِۦ فِي ٱلنَّاسِ كَمَن مَّثَلُهُۥ فِي ٱلظُّلُمَٰتِ لَيۡسَ بِخَارِجٖ مِّنۡهَاۚ كَذَٰلِكَ زُيِّنَ لِلۡكَٰفِرِينَ مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ ﴿١٢٢﴾
ئه‌رێ وئه‌وێ د سه‌رداچوونێ دا يێ مرى وڕێ به‌رزه بت، ڤێجا مه دلێ وى ب باوه‌رییێ زێندى كربت، وبه‌رێ وى دابته باوه‌رییێ ودويكه‌فتنا پێغه‌مبه‌ران، وئه‌و د ڕۆناهییا هيدايه‌تێ دا بژیت، ما ئه‌و وه‌كى وییه يێ د ناڤ نه‌زانين ودلچوون وبه‌رزه‌بوونان دا، ب ڕێكه‌كێ ناكه‌ڤت كو پێ ژ وى حالى ده‌ركه‌ڤت يێ ئه‌و تێدا؟ ئه‌و هه‌ردو وه‌كى ئێك نينن، وكانێ چاوا من ئه‌ڤ كافره شه‌رمزاركر يێ هه‌ڤڕكییێ د گه‌ل هه‌وه دكه‌ت، ڤێجا من كارێ وى يێ خراب ل به‌ر وى شرينكر وئه‌و وى جوان دبينت، وه‌سا من ل به‌ر كافران كريارێن وان يێن خراب شرينكرن؛ دا ب وێ چه‌ندێ ئه‌و خۆ هێژاى عه‌زابێ بكه‌ن.
وَكَذَٰلِكَ جَعَلۡنَا فِي كُلِّ قَرۡيَةٍ أَكَٰبِرَ مُجۡرِمِيهَا لِيَمۡكُرُواْ فِيهَاۖ وَمَا يَمۡكُرُونَ إِلَّا بِأَنفُسِهِمۡ وَمَا يَشۡعُرُونَ ﴿١٢٣﴾
ووه‌كى ڤێ يا ژ مه‌زنێن كافران ل (مه‌كه‌هێ) چێبووى كو خه‌لك ژ دينێ خودێ پاشڤه‌برين، مه ل هه‌ر گونده‌كى هنده‌ك تاوانبار دانان؛ دا سه‌رۆكاتییا مه‌زنێن وان بكه‌ن، وفێلبازییێ تێدا بكه‌ن، وخه‌لكى ژ دينێ خودێ پاشڤه ببه‌ن، و ژ خۆ پێڤه‌تر ئه‌و فێلبازییێ ل كه‌سێ ناكه‌ن، وئه‌و ب وێ چه‌ندێ ناحه‌سیێن.
وَإِذَا جَآءَتۡهُمۡ ءَايَةٞ قَالُواْ لَن نُّؤۡمِنَ حَتَّىٰ نُؤۡتَىٰ مِثۡلَ مَآ أُوتِيَ رُسُلُ ٱللَّهِۘ ٱللَّهُ أَعۡلَمُ حَيۡثُ يَجۡعَلُ رِسَالَتَهُۥۗ سَيُصِيبُ ٱلَّذِينَ أَجۡرَمُواْ صَغَارٌ عِندَ ٱللَّهِ وَعَذَابٞ شَدِيدُۢ بِمَا كَانُواْ يَمۡكُرُونَ ﴿١٢٤﴾
وئه‌گه‌ر ئايه‌ته‌كا ئاشكه‌را ل سه‌ر پێغه‌مبه‌رينییا موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن بۆ ڤان بوتپه‌رێسان ژ خه‌لكێ (مه‌كه‌هێ) هات، هنده‌ك مه‌زنێن وان دێ بێژن: ئه‌م باوه‌رییێ ب پێغه‌مبه‌رينییا وى نائينين حه‌تا خودێ ژ پێغه‌مبه‌رينى وموعجزه‌يان وه‌كى وێ بده‌ته مه يا كو دايه پێغه‌مبه‌رێن خۆ يێن به‌رێ. ئينا خودێ به‌رسڤا وان دا: خودێ چێتر دزانت كانێ ئه‌و پێغه‌مبه‌رينییا خۆ دێ ل كيڤه دانت، یه‌عنى: ئه‌و ب وان زاناتره يێن ب كێر هلگرتن وگه‌هاندنا په‌ياما وى دئێن. ڕه‌زيلى وشه‌رمزارى دێ گه‌هته ڤان سه‌رداچوويان، و ژ به‌ر فێلبازییا وان دژى ئيسلامێ وموسلمانان عه‌زابه‌كا ب ئێش د ئاگرێ جه‌هنه‌مێ دا بۆ وان هه‌يه.