قورئانا پیرۆز › سورەتا الأنعام › ئایەتا ١٢١
سورەتا الأنعام · ئایەتا ١٢١ ب تەفسیرا کوردی
Al-An'am
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَمَا لَكُمۡ أَلَّا تَأۡكُلُواْ مِمَّا ذُكِرَ ٱسۡمُ ٱللَّهِ عَلَيۡهِ وَقَدۡ فَصَّلَ لَكُم مَّا حَرَّمَ عَلَيۡكُمۡ إِلَّا مَا ٱضۡطُرِرۡتُمۡ إِلَيۡهِۗ وَإِنَّ كَثِيرٗا لَّيُضِلُّونَ بِأَهۡوَآئِهِم بِغَيۡرِ عِلۡمٍۚ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعۡلَمُ بِٱلۡمُعۡتَدِينَ ﴿١١٩﴾
وچو تشت هه‌يه نه‌هێلت هوين گه‌لى موسلمانان ژ وى ڤه‌كوشتى بخۆن يێ ناڤێ خودێ ل سه‌ر هاتییه گۆتن، و ب ڕاستى خودێ ئه‌و هه‌مى تشتێن وى ل سه‌ر هه‌وه حه‌رامكرين يێن بۆ هه‌وه گۆتين؟ به‌لێ ئه‌و تشتێ حه‌رام يێ ل ده‌مێ خه‌لايێ هوين نه‌چار ببن بخۆن، وه‌كى مرارى، ئه‌و بۆ هه‌وه يێ حه‌لاله. وگه‌له‌ك سه‌رداچووى هه‌نه دويكه‌فتیێن خۆ ژ ڕێكا خودێ به‌رزه دكه‌ن ب ڕێكا حه‌لالكرنا حه‌رامى وحه‌رامكرنا حه‌لالى ژ نه‌زانين و ل دويڤ بايێ خۆ. هندى خودايێ ته‌يه -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ب وى زاناتره يێ ژ توخويبێن خۆ ده‌ردكه‌ڤت، وئه‌و دێ وى جزا ده‌ت.
وَذَرُواْ ظَٰهِرَ ٱلۡإِثۡمِ وَبَاطِنَهُۥٓۚ إِنَّ ٱلَّذِينَ يَكۡسِبُونَ ٱلۡإِثۡمَ سَيُجۡزَوۡنَ بِمَا كَانُواْ يَقۡتَرِفُونَ ﴿١٢٠﴾
وهوين -گه‌لى مرۆڤان- هه‌مى گونه‌هان بهێلن، چ دئاشكه‌را بن چ دڤه‌شارتى. هندى ئه‌ون يێن گونه‌هان دكه‌ن ژ به‌ر كريارێن وان خودێ دێ جزايێ وان ده‌تێ.
وَلَا تَأۡكُلُواْ مِمَّا لَمۡ يُذۡكَرِ ٱسۡمُ ٱللَّهِ عَلَيۡهِ وَإِنَّهُۥ لَفِسۡقٞۗ وَإِنَّ ٱلشَّيَٰطِينَ لَيُوحُونَ إِلَىٰٓ أَوۡلِيَآئِهِمۡ لِيُجَٰدِلُوكُمۡۖ وَإِنۡ أَطَعۡتُمُوهُمۡ إِنَّكُمۡ لَمُشۡرِكُونَ ﴿١٢١﴾
وهوين -گه‌لى موسلمانان- ژ وان ڤه‌كوشتییان نه‌خۆن يێن ل ده‌مێ ڤه‌كوشتنێ ناڤێ خودێ ل سه‌ر نه‌هاتبته گۆتن، وه‌كى مرارى ووى يێ بۆ صه‌نه‌م وئه‌جنان دئێته ڤه‌كوشتن، وهندى خوارنا ژ وان ڤه‌كوشتییانه ده‌ركه‌فتنا ژ گوهدارییا خودێیه. وسه‌رداچوويێن ئه‌جنانه گومانان ل دۆر حه‌رامییا مرارى دئێخنه سه‌ر دلێن شه‌يتانێن مرۆڤان، وفه‌رمانێ ل وان دكه‌ن كو ئه‌و د هه‌ڤڕكییا خۆ دا د گه‌ل موسلمانان بێژنێ: هوين ب خۆپاشڤه‌برنا ژ خوارنا مرارى وى حه‌یوانى ناخۆن يێ خودێ كوشتى، به‌لێ هوين وى دخۆن يێ هه‌وه ڤه‌كوشتى، وئه‌گه‌ر هوين گوهدارییا وان د حه‌لالكرنا مرارى دا بكه‌ن ئه‌و هوين وئه‌و د شركێ دا دێ وه‌كى ئێك بن.
أَوَمَن كَانَ مَيۡتٗا فَأَحۡيَيۡنَٰهُ وَجَعَلۡنَا لَهُۥ نُورٗا يَمۡشِي بِهِۦ فِي ٱلنَّاسِ كَمَن مَّثَلُهُۥ فِي ٱلظُّلُمَٰتِ لَيۡسَ بِخَارِجٖ مِّنۡهَاۚ كَذَٰلِكَ زُيِّنَ لِلۡكَٰفِرِينَ مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ ﴿١٢٢﴾
ئه‌رێ وئه‌وێ د سه‌رداچوونێ دا يێ مرى وڕێ به‌رزه بت، ڤێجا مه دلێ وى ب باوه‌رییێ زێندى كربت، وبه‌رێ وى دابته باوه‌رییێ ودويكه‌فتنا پێغه‌مبه‌ران، وئه‌و د ڕۆناهییا هيدايه‌تێ دا بژیت، ما ئه‌و وه‌كى وییه يێ د ناڤ نه‌زانين ودلچوون وبه‌رزه‌بوونان دا، ب ڕێكه‌كێ ناكه‌ڤت كو پێ ژ وى حالى ده‌ركه‌ڤت يێ ئه‌و تێدا؟ ئه‌و هه‌ردو وه‌كى ئێك نينن، وكانێ چاوا من ئه‌ڤ كافره شه‌رمزاركر يێ هه‌ڤڕكییێ د گه‌ل هه‌وه دكه‌ت، ڤێجا من كارێ وى يێ خراب ل به‌ر وى شرينكر وئه‌و وى جوان دبينت، وه‌سا من ل به‌ر كافران كريارێن وان يێن خراب شرينكرن؛ دا ب وێ چه‌ندێ ئه‌و خۆ هێژاى عه‌زابێ بكه‌ن.
وَكَذَٰلِكَ جَعَلۡنَا فِي كُلِّ قَرۡيَةٍ أَكَٰبِرَ مُجۡرِمِيهَا لِيَمۡكُرُواْ فِيهَاۖ وَمَا يَمۡكُرُونَ إِلَّا بِأَنفُسِهِمۡ وَمَا يَشۡعُرُونَ ﴿١٢٣﴾
ووه‌كى ڤێ يا ژ مه‌زنێن كافران ل (مه‌كه‌هێ) چێبووى كو خه‌لك ژ دينێ خودێ پاشڤه‌برين، مه ل هه‌ر گونده‌كى هنده‌ك تاوانبار دانان؛ دا سه‌رۆكاتییا مه‌زنێن وان بكه‌ن، وفێلبازییێ تێدا بكه‌ن، وخه‌لكى ژ دينێ خودێ پاشڤه ببه‌ن، و ژ خۆ پێڤه‌تر ئه‌و فێلبازییێ ل كه‌سێ ناكه‌ن، وئه‌و ب وێ چه‌ندێ ناحه‌سیێن.