قورئانا پیرۆز › سورەتا الأنعام › ئایەتا ١٣٧
سورەتا الأنعام · ئایەتا ١٣٧ ب تەفسیرا کوردی
Al-An'am
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
قُلۡ يَٰقَوۡمِ ٱعۡمَلُواْ عَلَىٰ مَكَانَتِكُمۡ إِنِّي عَامِلٞۖ فَسَوۡفَ تَعۡلَمُونَ مَن تَكُونُ لَهُۥ عَٰقِبَةُ ٱلدَّارِۚ إِنَّهُۥ لَا يُفۡلِحُ ٱلظَّـٰلِمُونَ ﴿١٣٥﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه: ئه‌ى ملله‌تێ من هوين ل سه‌ر ڕێبازا خۆ كارى بكه‌ن، هندى ئه‌زم ئه‌ز ل سه‌ر وێ ڕێكا خۆ يا خودايێ من بۆ من داناى دێ كارى كه‌م، پاشى -ده‌مێ غه‌زه‌ب ب سه‌ر هه‌وه دا دئێت- هوين دێ زانن كانێ دويماهییا باش دێ يا كێ بت؟ هندى ئه‌وه يێ ژ توخويبێ خۆ ده‌ركه‌فتى وزۆردارى كرى ئه‌و به‌حه‌شتێ وڕازيبوونا خودێ ب ده‌ست خۆ ڤه نائينت.
وَجَعَلُواْ لِلَّهِ مِمَّا ذَرَأَ مِنَ ٱلۡحَرۡثِ وَٱلۡأَنۡعَٰمِ نَصِيبٗا فَقَالُواْ هَٰذَا لِلَّهِ بِزَعۡمِهِمۡ وَهَٰذَا لِشُرَكَآئِنَاۖ فَمَا كَانَ لِشُرَكَآئِهِمۡ فَلَا يَصِلُ إِلَى ٱللَّهِۖ وَمَا كَانَ لِلَّهِ فَهُوَ يَصِلُ إِلَىٰ شُرَكَآئِهِمۡۗ سَآءَ مَا يَحۡكُمُونَ ﴿١٣٦﴾
وبوتپه‌رێسان باره‌ك بۆ خودێ ژ وى تشتى دانا یێ وى ئافراندى، ژ چاندى وفێقى وحه‌يوانان، ئه‌و وى دده‌نه مێڤان وهه‌ژاران، وباره‌كا دى ژ ڤان تشتان وان بۆ صه‌نه‌مێن خۆ دانا، ڤێجا ئه‌و بارا وان بۆ هه‌ڤپشكێن خۆ تايبه‌تكرى ئه‌و بۆ وان ب تنێیه، وناگه‌هته خودێ، وئه‌و بارا بۆ خودێ بت ئه‌و دگه‌هته هه‌ڤپشكێن وان. چ خرابه حوكم ولێكڤه‌كرنه وان كرى.
وَكَذَٰلِكَ زَيَّنَ لِكَثِيرٖ مِّنَ ٱلۡمُشۡرِكِينَ قَتۡلَ أَوۡلَٰدِهِمۡ شُرَكَآؤُهُمۡ لِيُرۡدُوهُمۡ وَلِيَلۡبِسُواْ عَلَيۡهِمۡ دِينَهُمۡۖ وَلَوۡ شَآءَ ٱللَّهُ مَا فَعَلُوهُۖ فَذَرۡهُمۡ وَمَا يَفۡتَرُونَ ﴿١٣٧﴾
وكانێ چاوا شه‌يتانى ل به‌ر بوتپه‌رێسان شرينكر كو ئه‌و باره‌كێ ژ چاندى وحه‌يوانان بۆ خودێ بدانن، وباره‌كێ بۆ هه‌ڤپشكێن خۆ، وه‌سا شه‌يتانان ل به‌ر گه‌له‌ك بوتپه‌رێسان كوشتنا زارۆكێن وان ژ ترسێن فه‌قيرییێ ژى دا شرينكر؛ دا ئه‌و وان بابان ب كوشتنا وێ نه‌فسا خودێ كوشتنا وێ حه‌رامكرى ببه‌نه هيلاكێ، ودا ئه‌و دينێ وان ل به‌ر وان ئالۆز بكه‌ن، ڤێجا دا به‌رزه ببن وتێ بچن، وئه‌گه‌ر خودێ ڤيابا ئه‌و ڤێ چه‌ندێ نه‌كه‌ن وان ئه‌و نه‌دكر، به‌لێ چونكى ئه‌و ب حالێ وان ودويماهییا وان يا خراب يێ زانا بوو، وى ئه‌و بۆ وان نڤيسى، ڤێجا تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- وان وبێ به‌ختییا ئه‌و دكه‌ن بهێله، خودێ حوكمى د ناڤبه‌را ته ووان دا دێ كه‌ت.
وَقَالُواْ هَٰذِهِۦٓ أَنۡعَٰمٞ وَحَرۡثٌ حِجۡرٞ لَّا يَطۡعَمُهَآ إِلَّا مَن نَّشَآءُ بِزَعۡمِهِمۡ وَأَنۡعَٰمٌ حُرِّمَتۡ ظُهُورُهَا وَأَنۡعَٰمٞ لَّا يَذۡكُرُونَ ٱسۡمَ ٱللَّهِ عَلَيۡهَا ٱفۡتِرَآءً عَلَيۡهِۚ سَيَجۡزِيهِم بِمَا كَانُواْ يَفۡتَرُونَ ﴿١٣٨﴾
وبوتپه‌رێسان گۆت: ئه‌ڤ حێشتر وچاندییه يێ حه‌رامه، كه‌س ژێ ناخۆت ئه‌و تێ نه‌بت يێ -ل دويڤ گۆتنا وان- ئه‌و ده‌ستويرییێ دده‌نێ، ژ وان يێن ب خزمه‌تا صه‌نه‌مان ڕادبن وهنده‌كێن دى. وئه‌ڤ حێشتره سوياربوونا وان يا حه‌رامه، ب چ ڕه‌نگێ هه‌بت چێ نابت كه‌س لێ سويار بت. وئه‌و د چو كاران دا ناڤێ خودێ ل سه‌ر ڤان حێشتران نائينن. وان ئه‌ڤ چه‌نده ژ دره‌و ل سه‌ر ناڤێ خودێ كر، پاشى ژ به‌ر وێ بێ به‌ختییا وان ل سه‌ر ناڤێ خودێ دكر، خودێ دێ وان جزا ده‌ت.
وَقَالُواْ مَا فِي بُطُونِ هَٰذِهِ ٱلۡأَنۡعَٰمِ خَالِصَةٞ لِّذُكُورِنَا وَمُحَرَّمٌ عَلَىٰٓ أَزۡوَٰجِنَاۖ وَإِن يَكُن مَّيۡتَةٗ فَهُمۡ فِيهِ شُرَكَآءُۚ سَيَجۡزِيهِمۡ وَصۡفَهُمۡۚ إِنَّهُۥ حَكِيمٌ عَلِيمٞ ﴿١٣٩﴾
وبوتپه‌رێسان گۆت: تشتێ د زكێ ڤان حه‌يوانان دا بۆ زه‌لامێن مه يێ حه‌لاله، وبۆ ژنێن مه يێ حه‌رامه، ئه‌گه‌ر ئه‌و ساخ هاته سه‌ر دنيايێ، به‌لێ ئه‌گه‌ر ئه‌و هات يێ مرى ژن ومێر تێدا هه‌ڤپشكن. سه‌را وى شريعه‌تێ وان ژ نك خۆ داناى كو حه‌لالكرن وحه‌رامكرنا خودێ ده‌ستويرى پێ نه‌داى وان ژ نك خۆ كرى خودێ جزايێ وان دێ ده‌تێ. هندى ئه‌وه د ڕێڤه‌برنا كارێ به‌نییێن خۆ دا يێ كاربنه‌جهه، و ب وان يێ پڕزانايه.