قورئانا پیرۆز › سورەتا الأنبياء › ئایەتا ١٠٧
سورەتا الأنبياء · ئایەتا ١٠٧ ب تەفسیرا کوردی
Al-Anbiya
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَلَقَدۡ كَتَبۡنَا فِي ٱلزَّبُورِ مِنۢ بَعۡدِ ٱلذِّكۡرِ أَنَّ ٱلۡأَرۡضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ ٱلصَّـٰلِحُونَ ﴿١٠٥﴾
وب ڕاستى پشتى مه د لهوحێ پاراستى دا نڤيسى مه د وان كيتابان ژى دا نڤيسى يێن هاتينه خوارێ: كو هندى عهرده ئهو بهنییێن خودێ يێن چاك ميراتگرییا وى دكهن يێن كو كارى ب وێ دكهن يا فهرمان پێ ل وان هاتییهكرن، وخۆ ژ وێ ددهنه پاش يا ئهو ژێ هاتينه پاشڤهبرن، كو ئوممهتا موحهممهدییه -سلاڤ لێ بن-.
إِنَّ فِي هَٰذَا لَبَلَٰغٗا لِّقَوۡمٍ عَٰبِدِينَ ﴿١٠٦﴾
هندى ئهڤهيه يا دئێته خواندن ژ شيرهتان عيبرهتهكه بۆ وى مللهتێ پهرستنا خودێ دكهن ب وى ڕهنگێ وى بۆ وان داناى وئهو يێ پێ ڕازى.
وَمَآ أَرۡسَلۡنَٰكَ إِلَّا رَحۡمَةٗ لِّلۡعَٰلَمِينَ ﴿١٠٧﴾
وههما مه تو -ئهى پێغهمبهر- يێ هنارتى دلۆڤانییهك بۆ ههمى مرۆڤان، ڤێجا ههچییێ باوهرییێ ب ته بينت ئهو دێ كهيفخۆش وڕزگار بت، ويێ باوهرییێ نهئينت دێ خوسارهت وشهرمزار بت.
قُلۡ إِنَّمَا يُوحَىٰٓ إِلَيَّ أَنَّمَآ إِلَٰهُكُمۡ إِلَٰهٞ وَٰحِدٞۖ فَهَلۡ أَنتُم مُّسۡلِمُونَ ﴿١٠٨﴾
تو بێژه: ئهوا بۆ من ب وهحى هاتى وئهز پێ هاتيمه هنارتن ئهڤهيه: هندى ئهللاهه خودايێ ههوهيه يێ ئهو ب تنێ هێژاى پهرستنێ، ڤێجا هوين خۆ تهسليمى وى بكهن، وپهرستنا وى بكهن.
فَإِن تَوَلَّوۡاْ فَقُلۡ ءَاذَنتُكُمۡ عَلَىٰ سَوَآءٖۖ وَإِنۡ أَدۡرِيٓ أَقَرِيبٌ أَم بَعِيدٞ مَّا تُوعَدُونَ ﴿١٠٩﴾
ڤێجا ئهگهر ڤان پشت دا ئيسلامێ تو بێژه وان: ئهز وێ دگههينمه ههوه ههمییان يا خودێ ب وهحى بۆ من هنارتى، ڤێجا ئهز وهوين د زانينێ دا وهكى ئێكين، وئهز -پشتى وێ چهندێ- نزانم كانێ ئهو عهزابا ژڤان بۆ ههوه پێ هاتییهدان كهنگى دێ ب سهرێ ههوه ئێت.