ڕاستەوخۆ هەرە ناڤەڕۆکێ
بەڕنامە

قورئانا پیرۆز › سورەتا الأنبياء › ئایەتا ١٠٦

سورەتا الأنبياء · ئایەتا ١٠٦ ب تەفسیرا کوردی

Al-Anbiya

  • مەککەهێ
  • ١١٢ ئایەت
  • جوز ١٧

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر

  1. يَوۡمَ نَطۡوِي ٱلسَّمَآءَ كَطَيِّ ٱلسِّجِلِّ لِلۡكُتُبِۚ كَمَا بَدَأۡنَآ أَوَّلَ خَلۡقٖ نُّعِيدُهُۥۚ وَعۡدًا عَلَيۡنَآۚ إِنَّا كُنَّا فَٰعِلِينَ ﴿١٠٤﴾

    ڕۆژا ئه‌م عه‌سمانى وه‌سا دپێچين وه‌كى به‌رپه‌ر ب وى تشتى ڤه‌ يێ تێدا هاتییه‌ نڤيسين دئێته‌ پێچان، وئه‌م وێ ڕۆژێ خه‌لكى ب وى ڕه‌نگى ڕادكه‌ينه‌ڤه‌ يێ مه‌ جارا ئێكێ ئه‌و پێ ژ ده‌یكێن وان داين، ئه‌وا هه‌ ئه‌و سۆزا خودێیه‌ يا دێ هه‌ر ئێت، مه‌ ب حه‌قییێ سۆز پێ دايه‌، هندى ئه‌مين هه‌رده‌م ئه‌م وێ دكه‌ين يا ئه‌م سۆزێ پێ دده‌ين.

  2. وَلَقَدۡ كَتَبۡنَا فِي ٱلزَّبُورِ مِنۢ بَعۡدِ ٱلذِّكۡرِ أَنَّ ٱلۡأَرۡضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ ٱلصَّـٰلِحُونَ ﴿١٠٥﴾

    وب ڕاستى پشتى مه‌ د له‌وحێ پاراستى دا نڤيسى مه‌ د وان كيتابان ژى دا نڤيسى يێن هاتينه‌ خوارێ: كو هندى عه‌رده‌ ئه‌و به‌نییێن خودێ يێن چاك ميراتگرییا وى دكه‌ن يێن كو كارى ب وێ دكه‌ن يا فه‌رمان پێ ل وان هاتییه‌كرن، وخۆ ژ وێ دده‌نه‌ پاش يا ئه‌و ژێ هاتينه‌ پاشڤه‌برن، كو ئوممه‌تا موحه‌ممه‌دییه‌ -سلاڤ لێ بن-.

  3. إِنَّ فِي هَٰذَا لَبَلَٰغٗا لِّقَوۡمٍ عَٰبِدِينَ ﴿١٠٦﴾

    هندى ئه‌ڤه‌يه‌ يا دئێته‌ خواندن ژ شيره‌تان عيبره‌ته‌كه‌ بۆ وى ملله‌تێ په‌رستنا خودێ دكه‌ن ب وى ڕه‌نگێ وى بۆ وان داناى وئه‌و يێ پێ ڕازى.

  4. وَمَآ أَرۡسَلۡنَٰكَ إِلَّا رَحۡمَةٗ لِّلۡعَٰلَمِينَ ﴿١٠٧﴾

    وهه‌ما مه‌ تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- يێ هنارتى دلۆڤانییه‌ك بۆ هه‌مى مرۆڤان، ڤێجا هه‌چییێ باوه‌رییێ ب ته‌ بينت ئه‌و دێ كه‌يفخۆش وڕزگار بت، ويێ باوه‌رییێ نه‌ئينت دێ خوساره‌ت وشه‌رمزار بت.

  5. قُلۡ إِنَّمَا يُوحَىٰٓ إِلَيَّ أَنَّمَآ إِلَٰهُكُمۡ إِلَٰهٞ وَٰحِدٞۖ فَهَلۡ أَنتُم مُّسۡلِمُونَ ﴿١٠٨﴾

    تو بێژه‌: ئه‌وا بۆ من ب وه‌حى هاتى وئه‌ز پێ هاتيمه‌ هنارتن ئه‌ڤه‌يه‌: هندى ئه‌للاهه‌ خودايێ هه‌وه‌يه‌ يێ ئه‌و ب تنێ هێژاى په‌رستنێ، ڤێجا هوين خۆ ته‌سليمى وى بكه‌ن، وپه‌رستنا وى بكه‌ن.