ڕاستەوخۆ هەرە ناڤەڕۆکێ
بەڕنامە

قورئانا پیرۆز › سورەتا الأنبياء › ئایەتا ٤٥

سورەتا الأنبياء · ئایەتا ٤٥ ب تەفسیرا کوردی

Al-Anbiya

  • مەککەهێ
  • ١١٢ ئایەت
  • جوز ١٧

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر

  1. أَمۡ لَهُمۡ ءَالِهَةٞ تَمۡنَعُهُم مِّن دُونِنَاۚ لَا يَسۡتَطِيعُونَ نَصۡرَ أَنفُسِهِمۡ وَلَا هُم مِّنَّا يُصۡحَبُونَ ﴿٤٣﴾

    ئه‌رێ وان هنده‌ك خوداوه‌ند هه‌نه‌ وان ژ عه‌زابا مه‌ بپارێزن؟ هندى خوداوه‌ندێن وانه‌ نه‌شێن خۆ ب سه‌ربێخن، ڤێجا چاوا دێ شێن وان ب سه‌ر ئێخن؟ وئه‌و ژ مه‌ نائێنه‌ پاراستن.

  2. بَلۡ مَتَّعۡنَا هَـٰٓؤُلَآءِ وَءَابَآءَهُمۡ حَتَّىٰ طَالَ عَلَيۡهِمُ ٱلۡعُمُرُۗ أَفَلَا يَرَوۡنَ أَنَّا نَأۡتِي ٱلۡأَرۡضَ نَنقُصُهَا مِنۡ أَطۡرَافِهَآۚ أَفَهُمُ ٱلۡغَٰلِبُونَ ﴿٤٤﴾

    ب ڕاستى كافر وبابێن وان ب هندێ هاتنه‌ خاپاندن كو ئه‌و ده‌مه‌كى هاتبوونه‌ پاشڤه‌هێلان، ده‌مێ وان خۆ ديتى خودان مال وعه‌يال وژییێ درێژ، ڤێجا ئه‌و ل سه‌ر كوفرا خۆ مان، ووان هزركر ئه‌و نائێنه‌ عه‌زابدان، و ب ڕاستى ئه‌و ژ ڕێبازا يێن بۆرین بێ ئاگه‌هـ بووبوون، وهندى خودێیه‌ عه‌ردى ژ ڕه‌خان ڤه‌ كێم دكه‌ت ب وێ عه‌زابێ يا ئه‌و ژ هه‌مى لايان ڤه‌ ب سه‌رێ بوتپه‌رێسان دا دئينت، ئه‌رێ ڤێجا ما كافرێن (مه‌كه‌هێ) دێ شێن ژ بن شيانا خودێ ده‌ركه‌ڤن، و ل مرنێ ئاسێ بن؟

  3. قُلۡ إِنَّمَآ أُنذِرُكُم بِٱلۡوَحۡيِۚ وَلَا يَسۡمَعُ ٱلصُّمُّ ٱلدُّعَآءَ إِذَا مَا يُنذَرُونَ ﴿٤٥﴾

    تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه‌ وان يێن تو بۆ هاتییه‌ هنارتن: هه‌ما ب وێ وه‌حییا ژ نك خودێ بۆ من هاتى، كو قورئانه‌، ئه‌ز هه‌وه‌ دترسينم، به‌لێ كافران ب دورستى گوهـ ل وێ گازییێ نابت يا بۆ وان دئێته‌ ئاراسته‌كرن ده‌مێ ئه‌و دئێنه‌ ترساندن، ڤێجا ئه‌و مفاى بۆ خۆ ژێ نابينن.

  4. وَلَئِن مَّسَّتۡهُمۡ نَفۡحَةٞ مِّنۡ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ يَٰوَيۡلَنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ ﴿٤٦﴾

    وئه‌گه‌ر باره‌ك ژ عه‌زابا خودێ گه‌هشتبا كافران ئه‌و دا زانن كانێ دويماهییا كوفرا وان چيه‌، وبه‌رانبه‌ر وێ چه‌ندێ ئه‌و نفرينان ل خۆ دكه‌ن كو تێ بچن؛ ژ به‌ر زۆردارییا وان ل خۆ كرى كو په‌رستنا هنده‌كێن دى ژ بلی خودێ كرى.

  5. وَنَضَعُ ٱلۡمَوَٰزِينَ ٱلۡقِسۡطَ لِيَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ فَلَا تُظۡلَمُ نَفۡسٞ شَيۡـٔٗاۖ وَإِن كَانَ مِثۡقَالَ حَبَّةٖ مِّنۡ خَرۡدَلٍ أَتَيۡنَا بِهَاۗ وَكَفَىٰ بِنَا حَٰسِبِينَ ﴿٤٧﴾

    وخودێ ته‌رازییا ب دادى بۆ حسێبێ ل ڕۆژا قيامه‌تێ ددانت، وئه‌و زۆردارییێ نه‌ ل ڤان ونه‌ ل كه‌سێ دى ناكه‌ت، ئه‌گه‌ر خۆ هندى دندكه‌كێ ژى خودانى باشى يان خرابى كربت دێ حسێبا وى بۆ ئێته‌دان. وخودێ به‌سه‌ كو كريارێن به‌نییێن خۆ بهژمێرت، وجزايێ وان سه‌را بده‌ت.