قورئانا پیرۆز › سورەتا الأنبياء › ئایەتا ٤٧
سورەتا الأنبياء · ئایەتا ٤٧ ب تەفسیرا کوردی
Al-Anbiya
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
قُلۡ إِنَّمَآ أُنذِرُكُم بِٱلۡوَحۡيِۚ وَلَا يَسۡمَعُ ٱلصُّمُّ ٱلدُّعَآءَ إِذَا مَا يُنذَرُونَ ﴿٤٥﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان يێن تو بۆ هاتییه هنارتن: هه‌ما ب وێ وه‌حییا ژ نك خودێ بۆ من هاتى، كو قورئانه، ئه‌ز هه‌وه دترسينم، به‌لێ كافران ب دورستى گوهـ ل وێ گازییێ نابت يا بۆ وان دئێته ئاراسته‌كرن ده‌مێ ئه‌و دئێنه ترساندن، ڤێجا ئه‌و مفاى بۆ خۆ ژێ نابينن.
وَلَئِن مَّسَّتۡهُمۡ نَفۡحَةٞ مِّنۡ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ يَٰوَيۡلَنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ ﴿٤٦﴾
وئه‌گه‌ر باره‌ك ژ عه‌زابا خودێ گه‌هشتبا كافران ئه‌و دا زانن كانێ دويماهییا كوفرا وان چيه، وبه‌رانبه‌ر وێ چه‌ندێ ئه‌و نفرينان ل خۆ دكه‌ن كو تێ بچن؛ ژ به‌ر زۆردارییا وان ل خۆ كرى كو په‌رستنا هنده‌كێن دى ژ بلی خودێ كرى.
وَنَضَعُ ٱلۡمَوَٰزِينَ ٱلۡقِسۡطَ لِيَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ فَلَا تُظۡلَمُ نَفۡسٞ شَيۡـٔٗاۖ وَإِن كَانَ مِثۡقَالَ حَبَّةٖ مِّنۡ خَرۡدَلٍ أَتَيۡنَا بِهَاۗ وَكَفَىٰ بِنَا حَٰسِبِينَ ﴿٤٧﴾
وخودێ ته‌رازییا ب دادى بۆ حسێبێ ل ڕۆژا قيامه‌تێ ددانت، وئه‌و زۆردارییێ نه ل ڤان ونه ل كه‌سێ دى ناكه‌ت، ئه‌گه‌ر خۆ هندى دندكه‌كێ ژى خودانى باشى يان خرابى كربت دێ حسێبا وى بۆ ئێته‌دان. وخودێ به‌سه كو كريارێن به‌نییێن خۆ بهژمێرت، وجزايێ وان سه‌را بده‌ت.
وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ٱلۡفُرۡقَانَ وَضِيَآءٗ وَذِكۡرٗا لِّلۡمُتَّقِينَ ﴿٤٨﴾
و ب ڕاستى مه هێجه‌ت وسه‌ركه‌فتنا ل سه‌ر دوژمنى دابوو مووساى وهاروونى، وكيتابه‌ك -كو ته‌وراته- مه حه‌قى ونه‌حه‌قى پێ ژێك جودا كر، وئه‌و ڕۆناهییه‌ك بوو.
ٱلَّذِينَ يَخۡشَوۡنَ رَبَّهُم بِٱلۡغَيۡبِ وَهُم مِّنَ ٱلسَّاعَةِ مُشۡفِقُونَ ﴿٤٩﴾
ئه‌و ته‌قوادار پێ دهاتنه سه‌ر ڕێ يێن كو ژ عه‌زابا خودێ دترسن، وده‌مێ قيامه‌ت ڕادبت ئه‌و ژ ڕۆژا حسێبێ دترسن.