قورئانا پیرۆز › سورەتا الأنفال › ئایەتا ٣٠
سورەتا الأنفال · ئایەتا ٣٠ ب تەفسیرا کوردی
Al-Anfal
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّمَآ أَمۡوَٰلُكُمۡ وَأَوۡلَٰدُكُمۡ فِتۡنَةٞ وَأَنَّ ٱللَّهَ عِندَهُۥٓ أَجۡرٌ عَظِيمٞ ﴿٢٨﴾
وهوين -گه‌لى خودان باوه‌ران- بزانن هندى مالێ هه‌وه‌يه يێ خودێ كرییه د ده‌ستێ هه‌وه دا، وئه‌و عه‌يالێ وى دایه هه‌وه، بۆ جه‌رباندن خودێ ئه‌و يێن داينه هه‌وه؛ دا ئه‌و بزانت كانێ ئه‌و دێ سوپاسییا وى كه‌ن يان نه، وكانێ ئه‌و د ده‌رحه‌قا وان دا دێ گوهدارییا وى كه‌ن يان ژى دێ پێڤه موژيل بن؟ وهوين بزانن هندى خودێیه خێر وقه‌نجییه‌كا مه‌زن ل نك وى بۆ وان هه‌یه یێن ته‌قوا وگوهدارییا وى دكه‌ن.
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِن تَتَّقُواْ ٱللَّهَ يَجۡعَل لَّكُمۡ فُرۡقَانٗا وَيُكَفِّرۡ عَنكُمۡ سَيِّـَٔاتِكُمۡ وَيَغۡفِرۡ لَكُمۡۗ وَٱللَّهُ ذُو ٱلۡفَضۡلِ ٱلۡعَظِيمِ ﴿٢٩﴾
ئه‌ى ئه‌وێن باوه‌رى ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى ئيناى، وكار ب شریعه‌تێ وى كرى، ئه‌گه‌ر هوين ته‌قوایا خودێ بكه‌ن كو فه‌رمانێن وى ب جهـ بينن ئه‌و دێ بۆ هه‌وه ناڤبڕه‌كێ ئێخته ناڤبه‌را حه‌قى ونه‌حه‌قییێ دا، وئه‌و دێ گونه‌هێن هه‌وه يێن بۆرین بۆ هه‌وه ژێ به‌ت وڤه‌شێرت، وهه‌وه پێ ناگرت. وخودێیه خودانێ قه‌نجى ودانا بۆش وبه‌رفره‌هـ.
وَإِذۡ يَمۡكُرُ بِكَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لِيُثۡبِتُوكَ أَوۡ يَقۡتُلُوكَ أَوۡ يُخۡرِجُوكَۚ وَيَمۡكُرُونَ وَيَمۡكُرُ ٱللَّهُۖ وَٱللَّهُ خَيۡرُ ٱلۡمَٰكِرِينَ ﴿٣٠﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بينه بيرا خۆ ده‌مێ كافرێن ملله‌تێ ته ل (مه‌كه‌هێ) پيلان د ده‌رحه‌قا ته دا دگێڕان؛ دا ئه‌و ته بگرن يان بكوژن يان ژى ته ژ باژێرێ ته ده‌ربێخن. وان پيلان دژى ته دگێڕان، به‌لێ خودێ پيلانێن وان ب سه‌رێ وان دا شكاندن، وخودێ پيلانان دگێڕت، وخودێ چێترينێ پيلانگێڕانه.
وَإِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتُنَا قَالُواْ قَدۡ سَمِعۡنَا لَوۡ نَشَآءُ لَقُلۡنَا مِثۡلَ هَٰذَآ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّآ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ ﴿٣١﴾
وئه‌گه‌ر ئايه‌تێن قورئانا پيرۆز بۆ ڤان يێن ژ نه‌زانين وسه‌رڕه‌قى كوفر ب خودێ كرى بێنه خواندن ئه‌و ژ نه‌زانین وڕكدارى دێ بێژن: ب ڕاستى به‌رى نوكه مه گوهـ ل ڤێ بوويه، ئه‌گه‌ر مه ڤيابا ئه‌م ژى دا وه‌كى وێ قورئانێ بێژين، ئه‌ڤ قورئانا تو بۆ مه دخوينى -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ژ دره‌وێن خه‌لكێ به‌رێ پێڤه‌تر چو ددى نينه.
وَإِذۡ قَالُواْ ٱللَّهُمَّ إِن كَانَ هَٰذَا هُوَ ٱلۡحَقَّ مِنۡ عِندِكَ فَأَمۡطِرۡ عَلَيۡنَا حِجَارَةٗ مِّنَ ٱلسَّمَآءِ أَوِ ٱئۡتِنَا بِعَذَابٍ أَلِيمٖ ﴿٣٢﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بينه بيرا خۆ ده‌مێ موشركێن ملله‌تێ ته دوعا ژ خودێ كرى وگۆتين: ئه‌گه‌ر ئه‌ڤا موحه‌ممه‌د پێ هاتى ئه‌و حه‌قى بت یا ل نك ته، پا دێ تو به‌ران ژ عه‌سمانى ل مه ببارينه، يان ژى عه‌زابه‌كا ب ئێش ودژوار بۆ مه بينه.