ڕاستەوخۆ هەرە ناڤەڕۆکێ
بەڕنامە

قورئانا پیرۆز › سورەتا الأعراف › ئایەتا ١٣٤

سورەتا الأعراف · ئایەتا ١٣٤ ب تەفسیرا کوردی

Al-A'raf

  • مەککەهێ
  • ٢٠٦ ئایەت
  • جوز ٨–٩

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر

  1. وَقَالُواْ مَهۡمَا تَأۡتِنَا بِهِۦ مِنۡ ءَايَةٖ لِّتَسۡحَرَنَا بِهَا فَمَا نَحۡنُ لَكَ بِمُؤۡمِنِينَ ﴿١٣٢﴾

    وملله‌تێ فيرعه‌ونى گۆته‌ مووساى: هه‌چى نيشان وئايه‌تا تو بۆ مه‌ بينى، دا به‌رێ مه‌ پێ ژ دينێ فيرعه‌ونى وه‌رگێڕى، ئه‌م گوهدارییا ته‌ ناكه‌ين وباوه‌رییێ ب ته‌ نائينين.

  2. فَأَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمُ ٱلطُّوفَانَ وَٱلۡجَرَادَ وَٱلۡقُمَّلَ وَٱلضَّفَادِعَ وَٱلدَّمَ ءَايَٰتٖ مُّفَصَّلَٰتٖ فَٱسۡتَكۡبَرُواْ وَكَانُواْ قَوۡمٗا مُّجۡرِمِينَ ﴿١٣٣﴾

    ئينا مه‌ له‌هیه‌كا مه‌زن ل وان ڕاكر، وێ له‌هییێ فێقى وده‌رامه‌تێ وان پويچ كر، ومه‌ كولى ب سه‌ر وان دا هنارت، ڤێجا وى چاندییێ وان وتشتێ وان هه‌مى خوار، ومه‌ ئه‌و سپيهێن كو شينكاتى وحه‌يوانه‌تێ وان دكوژن ب سه‌ر وان دا به‌ردان، ومه‌ به‌ق ب سه‌ر وان دا هنارتن ڤێجا تژى ئامان وسه‌ر جهێن وان بوون، وخوين ژى مه‌ ب سه‌ر وان دا هنارت ڤێجا بير وڕويبارێن وان بوونه‌ خوين، ووان ئاڤا ب كێر ڤه‌خوارنێ بێت نه‌ديت، ئه‌ڤه‌ هنده‌ك ئايه‌تن ژ ئايه‌تێن خودێ ژ بلى وى كه‌س نه‌شێت وان بينت، ئه‌و دژێك جودانه‌، و د گه‌ل ڤێ هه‌مییێ ملله‌تێ فيرعه‌ونى خۆ دفن بلندكر، وباوه‌رى ب خودێ نه‌ئينا، وئه‌و ملله‌ته‌ك بوون وان ئه‌و كار دكر يێ خودێ ئه‌و ژێ ددانه‌ پاش ژ گونه‌هـ وسه‌رداچوونێ.

  3. وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيۡهِمُ ٱلرِّجۡزُ قَالُواْ يَٰمُوسَى ٱدۡعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِندَكَۖ لَئِن كَشَفۡتَ عَنَّا ٱلرِّجۡزَ لَنُؤۡمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرۡسِلَنَّ مَعَكَ بَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ ﴿١٣٤﴾

    وده‌مێ عه‌زاب ب سه‌ر فيرعه‌ونى وملله‌تێ وى دا هاتى وان هه‌وارا خۆ گه‌هانده‌ مووساى وگۆتن: ئه‌ى مووسا دوعایێ ژ خودايێ خۆ بكه‌ ب وێ په‌يمانا وى دايه‌ ته‌، كو ئه‌گه‌ر مه‌ تۆبه‌ كر ئه‌و عه‌زابێ ژ سه‌ر مه‌ ڕاكه‌ت، ئه‌گه‌ر تو وێ عه‌زابێ ژ سه‌ر مه‌ ڕاكه‌ى يا ئه‌م تێدا، سويند بت ئه‌م دێ باوه‌رییێ ب وێ ئينين يا تو پێ هاتى، ودێ دويچوونا وێ كه‌ين يا تو ژ مه‌ دخوازى، وئه‌م دێ ئسرائيلییان د گه‌ل ته‌ به‌رده‌ين، وئه‌م ڕێ ل وان ناگرين كو ئه‌و بچنه‌ وى جهێ وان بڤێت.

  4. فَلَمَّا كَشَفۡنَا عَنۡهُمُ ٱلرِّجۡزَ إِلَىٰٓ أَجَلٍ هُم بَٰلِغُوهُ إِذَا هُمۡ يَنكُثُونَ ﴿١٣٥﴾

    ڤێجا ده‌مێ خودێ ئه‌و عه‌زاب ژ سه‌ر وان ڕاكرى حه‌تا ده‌مه‌كێ ئه‌و هه‌ر دێ گه‌هنێ ودێ تێدا ئێنه‌ عه‌زابدان، وئه‌و ڤه‌هێلان وڕاكرنا به‌روه‌خت يا عه‌زابێ مفاى ناگه‌هينته‌ وان، هنگى ئه‌و ل په‌يمانا خۆ يا وان دايه‌ خودايێ خۆ ومووساى لێڤه‌بوون، ومانه‌ ل سه‌ر كوفر وسه‌رداچوونا خۆ.

  5. فَٱنتَقَمۡنَا مِنۡهُمۡ فَأَغۡرَقۡنَٰهُمۡ فِي ٱلۡيَمِّ بِأَنَّهُمۡ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا وَكَانُواْ عَنۡهَا غَٰفِلِينَ ﴿١٣٦﴾

    ڤێجا گاڤا ئه‌و ده‌م هاتى يێ بۆ تێبرنا وان هاتییه‌ ده‌سنيشانكرن، مه‌ تۆل ل وان ڤه‌كر، وغه‌زه‌ب داڕێته‌ سه‌ر وان، ومه‌ ئه‌و د ده‌ريايێ دا خه‌ندقاندن؛ ژ به‌ر دره‌وكرنا وان ب وان ئايه‌تێن ل سه‌ر ده‌ستێ مووساى په‌يدا بووين، وئه‌و ژ ڤان موعجزه‌يان دبێ ئاگه‌هـ بوون.