قورئانا پیرۆز › سورەتا الأعراف › ئایەتا ١٣٥
سورەتا الأعراف · ئایەتا ١٣٥ ب تەفسیرا کوردی
Al-A'raf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
فَأَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمُ ٱلطُّوفَانَ وَٱلۡجَرَادَ وَٱلۡقُمَّلَ وَٱلضَّفَادِعَ وَٱلدَّمَ ءَايَٰتٖ مُّفَصَّلَٰتٖ فَٱسۡتَكۡبَرُواْ وَكَانُواْ قَوۡمٗا مُّجۡرِمِينَ ﴿١٣٣﴾
ئينا مه له‌هیه‌كا مه‌زن ل وان ڕاكر، وێ له‌هییێ فێقى وده‌رامه‌تێ وان پويچ كر، ومه كولى ب سه‌ر وان دا هنارت، ڤێجا وى چاندییێ وان وتشتێ وان هه‌مى خوار، ومه ئه‌و سپيهێن كو شينكاتى وحه‌يوانه‌تێ وان دكوژن ب سه‌ر وان دا به‌ردان، ومه به‌ق ب سه‌ر وان دا هنارتن ڤێجا تژى ئامان وسه‌ر جهێن وان بوون، وخوين ژى مه ب سه‌ر وان دا هنارت ڤێجا بير وڕويبارێن وان بوونه خوين، ووان ئاڤا ب كێر ڤه‌خوارنێ بێت نه‌ديت، ئه‌ڤه هنده‌ك ئايه‌تن ژ ئايه‌تێن خودێ ژ بلى وى كه‌س نه‌شێت وان بينت، ئه‌و دژێك جودانه، و د گه‌ل ڤێ هه‌مییێ ملله‌تێ فيرعه‌ونى خۆ دفن بلندكر، وباوه‌رى ب خودێ نه‌ئينا، وئه‌و ملله‌ته‌ك بوون وان ئه‌و كار دكر يێ خودێ ئه‌و ژێ ددانه پاش ژ گونه‌هـ وسه‌رداچوونێ.
وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيۡهِمُ ٱلرِّجۡزُ قَالُواْ يَٰمُوسَى ٱدۡعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِندَكَۖ لَئِن كَشَفۡتَ عَنَّا ٱلرِّجۡزَ لَنُؤۡمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرۡسِلَنَّ مَعَكَ بَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ ﴿١٣٤﴾
وده‌مێ عه‌زاب ب سه‌ر فيرعه‌ونى وملله‌تێ وى دا هاتى وان هه‌وارا خۆ گه‌هانده مووساى وگۆتن: ئه‌ى مووسا دوعایێ ژ خودايێ خۆ بكه ب وێ په‌يمانا وى دايه ته، كو ئه‌گه‌ر مه تۆبه كر ئه‌و عه‌زابێ ژ سه‌ر مه ڕاكه‌ت، ئه‌گه‌ر تو وێ عه‌زابێ ژ سه‌ر مه ڕاكه‌ى يا ئه‌م تێدا، سويند بت ئه‌م دێ باوه‌رییێ ب وێ ئينين يا تو پێ هاتى، ودێ دويچوونا وێ كه‌ين يا تو ژ مه دخوازى، وئه‌م دێ ئسرائيلییان د گه‌ل ته به‌رده‌ين، وئه‌م ڕێ ل وان ناگرين كو ئه‌و بچنه وى جهێ وان بڤێت.
فَلَمَّا كَشَفۡنَا عَنۡهُمُ ٱلرِّجۡزَ إِلَىٰٓ أَجَلٍ هُم بَٰلِغُوهُ إِذَا هُمۡ يَنكُثُونَ ﴿١٣٥﴾
ڤێجا ده‌مێ خودێ ئه‌و عه‌زاب ژ سه‌ر وان ڕاكرى حه‌تا ده‌مه‌كێ ئه‌و هه‌ر دێ گه‌هنێ ودێ تێدا ئێنه عه‌زابدان، وئه‌و ڤه‌هێلان وڕاكرنا به‌روه‌خت يا عه‌زابێ مفاى ناگه‌هينته وان، هنگى ئه‌و ل په‌يمانا خۆ يا وان دايه خودايێ خۆ ومووساى لێڤه‌بوون، ومانه ل سه‌ر كوفر وسه‌رداچوونا خۆ.
فَٱنتَقَمۡنَا مِنۡهُمۡ فَأَغۡرَقۡنَٰهُمۡ فِي ٱلۡيَمِّ بِأَنَّهُمۡ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا وَكَانُواْ عَنۡهَا غَٰفِلِينَ ﴿١٣٦﴾
ڤێجا گاڤا ئه‌و ده‌م هاتى يێ بۆ تێبرنا وان هاتییه ده‌سنيشانكرن، مه تۆل ل وان ڤه‌كر، وغه‌زه‌ب داڕێته سه‌ر وان، ومه ئه‌و د ده‌ريايێ دا خه‌ندقاندن؛ ژ به‌ر دره‌وكرنا وان ب وان ئايه‌تێن ل سه‌ر ده‌ستێ مووساى په‌يدا بووين، وئه‌و ژ ڤان موعجزه‌يان دبێ ئاگه‌هـ بوون.
وَأَوۡرَثۡنَا ٱلۡقَوۡمَ ٱلَّذِينَ كَانُواْ يُسۡتَضۡعَفُونَ مَشَٰرِقَ ٱلۡأَرۡضِ وَمَغَٰرِبَهَا ٱلَّتِي بَٰرَكۡنَا فِيهَاۖ وَتَمَّتۡ كَلِمَتُ رَبِّكَ ٱلۡحُسۡنَىٰ عَلَىٰ بَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ بِمَا صَبَرُواْۖ وَدَمَّرۡنَا مَا كَانَ يَصۡنَعُ فِرۡعَوۡنُ وَقَوۡمُهُۥ وَمَا كَانُواْ يَعۡرِشُونَ ﴿١٣٧﴾
وئه‌و ئسرائيلییێن ب خزمه‌تكارییێ دهاتنه ڕه‌زيلكرن، مه ل ڕۆژهه‌لات وڕۆژئاڤايا عه‌ردى (كو وه‌لاتێ شامێیه) كرنه جێگر، ل وى عه‌ردێ مه به‌ره‌كه‌ت كرییه تێدا، كو ڕويبار وفێقى وده‌رامه‌تێ وێ مشه‌كرى، وپه‌يڤا خودايێ ته يا باش ل سه‌ر ئسرائيلیان پێكهات كو وان ل عه‌ردى بكه‌ته خودان ده‌سهه‌لات؛ ژ به‌ر صه‌بركێشانا وان ل سه‌ر نه‌خۆشییا ژ فيرعه‌ونى وملله‌تێ وى گه‌هشتییێ، وهه‌ر تشته‌كێ فيرعه‌ونى وملله‌تێ وى چێ كرى، وتشتێ وان ئاڤا كرى ژ ئاڤاهى وڕه‌ز وبیستانان مه خرابكرن وپه‌لخاندن.