قورئانا پیرۆز › سورەتا الأعراف › ئایەتا ١٤١
سورەتا الأعراف · ئایەتا ١٤١ ب تەفسیرا کوردی
Al-A'raf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ مُتَبَّرٞ مَّا هُمۡ فِيهِ وَبَٰطِلٞ مَّا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ ﴿١٣٩﴾
هندى ئه‌ڤه‌نه يێن ل دۆر ڤان صه‌نه‌مان، ئه‌و وشركا ئه‌و دكه‌ن دێ پويچ بت، وهندى ئه‌و كاره يێ ئه‌و دكه‌ن كو په‌رستنا وان صه‌نه‌مانه يێن كو عه‌زابا خودێ ژ وان پاشڤه نابه‌ن ئه‌گه‌ر ب سه‌ر وان دا هات، كاره‌كێ پويچ وخراب بوويه.
قَالَ أَغَيۡرَ ٱللَّهِ أَبۡغِيكُمۡ إِلَٰهٗا وَهُوَ فَضَّلَكُمۡ عَلَى ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿١٤٠﴾
مووساى گۆته ملله‌تێ خۆ: ئه‌رێ ژ بلى خودێ ما ئه‌ز دێ داخوازا خودایه‌كێ دى بۆ هه‌وه كه‌م كو هوين وى بپه‌رێسن، وخودێیه يێ هوين ئافراندين، ووى هوين ب سه‌ر هه‌مى خه‌لكێ ده‌مێ هه‌وه ئێخستينه ب هلبژارتنا گه‌له‌ك پێغه‌مبه‌ران ژ ناڤ هه‌وه، وتێبرنا دوژمنێ هه‌وه، و ب دانا ئايه‌تێن تايبه‌ت بۆ هه‌وه؟
وَإِذۡ أَنجَيۡنَٰكُم مِّنۡ ءَالِ فِرۡعَوۡنَ يَسُومُونَكُمۡ سُوٓءَ ٱلۡعَذَابِ يُقَتِّلُونَ أَبۡنَآءَكُمۡ وَيَسۡتَحۡيُونَ نِسَآءَكُمۡۚ وَفِي ذَٰلِكُم بَلَآءٞ مِّن رَّبِّكُمۡ عَظِيمٞ ﴿١٤١﴾
وهوين -گه‌لى ئسرائيلیان- قه‌نجییێن مه ل بيرا خۆ بينن ده‌مێ مه هوين ژ ده‌ستێ فيرعه‌ونى ودويكه‌فتییێن وى ڕزگاركرين، و ژ وێ ڕه‌زيلییا هوين تێدا كو وان كوڕين هه‌وه دكوشتن وژنێن هه‌وه بۆ خزمه‌تێ زێندى دهێلان، ووان كرێتترين ونه‌خۆشترين عه‌زاب ددا به‌ر هه‌وه، پاشى وى هوين ڕزگاركرن، ئه‌ڤه جه‌رباندنه‌ك بوو ژ خودێ بۆ هه‌وه وقه‌نجییه‌كا مه‌زن بوو.
۞وَوَٰعَدۡنَا مُوسَىٰ ثَلَٰثِينَ لَيۡلَةٗ وَأَتۡمَمۡنَٰهَا بِعَشۡرٖ فَتَمَّ مِيقَٰتُ رَبِّهِۦٓ أَرۡبَعِينَ لَيۡلَةٗۚ وَقَالَ مُوسَىٰ لِأَخِيهِ هَٰرُونَ ٱخۡلُفۡنِي فِي قَوۡمِي وَأَصۡلِحۡ وَلَا تَتَّبِعۡ سَبِيلَ ٱلۡمُفۡسِدِينَ ﴿١٤٢﴾
وخودێ ژڤان ب سيه شه‌ڤان دا مووساى كو ئه‌و د گه‌ل خودايێ خۆ باخڤت، پاشى وى ده‌هـ شه‌ڤێن دى ل وى ده‌مى زێده‌كرن، ئينا ئه‌و ژڤانێ خودێ بۆ مووساى داناى ب جهـ هات وبوو چل شه‌ڤ. ومووساى گۆته برايێ خۆ هاروونى -ده‌مێ وى ڤياى بچت د گه‌ل خودايێ خۆ باخڤت-: تو جێگرێ من به د ناڤ ملله‌تێ من دا حه‌تا ئه‌ز بزڤڕمه ڤه، وبه‌رێ وان بده گوهدارى وپه‌رستنا خودێ، وتو دويكه‌فتنا ڕێكا وان نه‌كه يێن خرابكارییێ د عه‌ردى دا دكه‌ن.
وَلَمَّا جَآءَ مُوسَىٰ لِمِيقَٰتِنَا وَكَلَّمَهُۥ رَبُّهُۥ قَالَ رَبِّ أَرِنِيٓ أَنظُرۡ إِلَيۡكَۚ قَالَ لَن تَرَىٰنِي وَلَٰكِنِ ٱنظُرۡ إِلَى ٱلۡجَبَلِ فَإِنِ ٱسۡتَقَرَّ مَكَانَهُۥ فَسَوۡفَ تَرَىٰنِيۚ فَلَمَّا تَجَلَّىٰ رَبُّهُۥ لِلۡجَبَلِ جَعَلَهُۥ دَكّٗا وَخَرَّ مُوسَىٰ صَعِقٗاۚ فَلَمَّآ أَفَاقَ قَالَ سُبۡحَٰنَكَ تُبۡتُ إِلَيۡكَ وَأَنَا۠ أَوَّلُ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ﴿١٤٣﴾
وده‌مێ مووسا ل ژڤانێ ده‌سنيشانكرى هاتى كو پشتى شه‌ڤا چلێ بوو، وخودايێ وى ب وه‌حى وفه‌رمانا خۆ د گه‌ل وى ئاخفتى، وى دلێ خۆ برێ كو خودێ ببينت، ئينا وى دیتن ژ خودێ خواست، خودێ گۆته وى: تو من نابينى، یه‌عنى: تو نه‌شێى د دنيايێ دا من ببينى، به‌لێ به‌رێ خۆ بده چياى، ڤێجا ئه‌گه‌ر من بلند خۆ نيشا وى دا، ووى خۆ ل جهێ خۆ گرت، تو دێ من بينى، ئينا ده‌مێ خودايێ وى خۆ بلند نيشا چياى داى، وى چيا ب عه‌ردى ڤه ڕاست كر، ومووسا دلگرتى بوو وكه‌فت، وده‌مێ ئه‌و ژ دلگرتنێ هشياربووى وى گۆت: پاكى و پيرۆزى بۆ ته بت ئه‌ى خودا، هندى ئه‌زم من تۆبه‌يه كو پسيارا ديتنا ته د ڤێ دنيايێ دا بكه‌مه‌ڤه، وئه‌ز ئێكه‌مين خودان باوه‌رم ب ته ژ ملله‌تێ خۆ.