قورئانا پیرۆز › سورەتا الأعراف › ئایەتا ١٥٩
سورەتا الأعراف · ئایەتا ١٥٩ ب تەفسیرا کوردی
Al-A'raf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
ٱلَّذِينَ يَتَّبِعُونَ ٱلرَّسُولَ ٱلنَّبِيَّ ٱلۡأُمِّيَّ ٱلَّذِي يَجِدُونَهُۥ مَكۡتُوبًا عِندَهُمۡ فِي ٱلتَّوۡرَىٰةِ وَٱلۡإِنجِيلِ يَأۡمُرُهُم بِٱلۡمَعۡرُوفِ وَيَنۡهَىٰهُمۡ عَنِ ٱلۡمُنكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ ٱلطَّيِّبَٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيۡهِمُ ٱلۡخَبَـٰٓئِثَ وَيَضَعُ عَنۡهُمۡ إِصۡرَهُمۡ وَٱلۡأَغۡلَٰلَ ٱلَّتِي كَانَتۡ عَلَيۡهِمۡۚ فَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ بِهِۦ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَٱتَّبَعُواْ ٱلنُّورَ ٱلَّذِيٓ أُنزِلَ مَعَهُۥٓ أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ ﴿١٥٧﴾
ئه‌ڤێ دلۆڤانییێ ئه‌ز دێ بۆ وان نڤيسم يێن ژ خودێ دترسن وخۆ ژ بێ ئه‌مرییا وى دده‌نه پاش، ودويكه‌فتنا وى پێغه‌مبه‌رێ نه‌خوانده‌ڤا دكه‌ن، كو موحه‌ممه‌ده سلاڤ لێ بن، يێ ئه‌و به‌حس وسالۆخه‌تێ وى ل نك خۆ د ته‌ورات وئنجيلێ دا نڤيسى دبينن، ئه‌و فه‌رمانێ ب ته‌وحيدێ وهه‌ر باشییه‌كا هه‌بت ل وان دكه‌ت، وبه‌رێ وان ژ شركێ ونه‌گوهدارییێ وهه‌ر تشته‌كێ خراب دده‌ته پاش، وتشتێن پاقژ ژ خوارن وڤه‌خوارن وماره‌كرنێ بۆ وان حه‌لال دكه‌ت، وتشتێن پيس وه‌كى گۆشتێ به‌ڕازى ووان خوارن وڤه‌خوارنێن خودێ ل سه‌ر وان حه‌رامكرين بۆ وان حه‌رام دكه‌ت، ووى بارێ گران يێ كو ل وان هاتییه‌كرن وه‌كى بڕينا جهێ پيس ژ جلكى وچه‌رمى، وسوژاندنا ده‌سكه‌فتییان، وتۆلڤه‌كرنا ژ وى يێ كوشتن كرى ژ قه‌ستا يان بێ ده‌ستى، ژ سه‌ر وان ڕادكه‌ت، ڤێجا ئه‌وێن باوه‌رى ب پێغه‌مبه‌رێ نه‌خوانده‌ڤا موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن ئيناى، وبهايێ وى مه‌زن كرى وپشته‌ڤانییا وى كرى، ودويكه‌فتنا وێ قورئانێ كرى يا بۆ وى هاتییه خوارێ، وكار ب سوننه‌تا وى كرى، ئه‌و ئه‌ون يێن ئه‌و سۆز ب ده‌ست خۆ ڤه ئيناى يا خودێ دايه به‌نییێن خۆ يێن خودان باوه‌ر.
قُلۡ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ إِنِّي رَسُولُ ٱللَّهِ إِلَيۡكُمۡ جَمِيعًا ٱلَّذِي لَهُۥ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ يُحۡيِۦ وَيُمِيتُۖ فَـَٔامِنُواْ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِ ٱلنَّبِيِّ ٱلۡأُمِّيِّ ٱلَّذِي يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ وَكَلِمَٰتِهِۦ وَٱتَّبِعُوهُ لَعَلَّكُمۡ تَهۡتَدُونَ ﴿١٥٨﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه هه‌مى مرۆڤان: هندى ئه‌زم ئه‌ز پێغه‌مبه‌رێ خودێ مه بۆ هه‌وه هه‌مییان نه‌كو بۆ هنده‌كان ب تنێ، ئه‌و خودايێ ملكێ عه‌سمانان وعه‌ردى وهه‌ر تشته‌كێ د ناڤ دا يێ وى، نابت خوداينى وپه‌رستن بۆ ئێكێ دى بت ژ بلى وى، ئه‌و يێ خودان شيانه كو چێكرییان بده‌ت وببه‌ت وجاره‌كا دى زێندى بكه‌ت، ڤێجا هوين باوه‌رییێ ب خودێ وته‌وحيدا وى بينن، وباوه‌رییێ ب پێغه‌مبه‌رێ وى موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن بينن، ئه‌و پێغه‌مبه‌رێ نه‌خوانده‌ڤا یێ كو باوه‌رییێ ب خودێ دئينت، و ب وێ يا بۆ وى ژ نك خودايێ وى هاتى، و ب وێ يا بۆ پێغه‌مبه‌رێن به‌رى وى هاتى، وهوين دويكه‌فتنا ڤى پێغه‌مبه‌رى بكه‌ن، وكارى ب وێ بكه‌ن يا ئه‌و فه‌رمانێ پێ ل هه‌وه دكه‌ت؛ دا به‌لكى به‌رێ هه‌وه بۆ ڕێكا ڕاست بێته‌دان.
وَمِن قَوۡمِ مُوسَىٰٓ أُمَّةٞ يَهۡدُونَ بِٱلۡحَقِّ وَبِهِۦ يَعۡدِلُونَ ﴿١٥٩﴾
و ژ ئسرائيلییان، ملله‌تێ مووساى، كۆمه‌ك هه‌يه خۆ ل سه‌ر حه‌قییێ دگرن، وبه‌رێ مرۆڤان دده‌نێ، ودادییێ پێ د حوكمێ خۆ دا د ناڤبه‌را مرۆڤان دا دكه‌ن.
وَقَطَّعۡنَٰهُمُ ٱثۡنَتَيۡ عَشۡرَةَ أَسۡبَاطًا أُمَمٗاۚ وَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ إِذِ ٱسۡتَسۡقَىٰهُ قَوۡمُهُۥٓ أَنِ ٱضۡرِب بِّعَصَاكَ ٱلۡحَجَرَۖ فَٱنۢبَجَسَتۡ مِنۡهُ ٱثۡنَتَا عَشۡرَةَ عَيۡنٗاۖ قَدۡ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٖ مَّشۡرَبَهُمۡۚ وَظَلَّلۡنَا عَلَيۡهِمُ ٱلۡغَمَٰمَ وَأَنزَلۡنَا عَلَيۡهِمُ ٱلۡمَنَّ وَٱلسَّلۡوَىٰۖ كُلُواْ مِن طَيِّبَٰتِ مَا رَزَقۡنَٰكُمۡۚ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَٰكِن كَانُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ يَظۡلِمُونَ ﴿١٦٠﴾
ومه ملله‌تێ مووساى ژ ئسرائيلیان كرنه دووازده ئويجاخ هندى هژمارا بابكێن وان -ژ كوڕێن يه‌عقووبى- هه‌ر ئويجاخه‌ك ژ وان ب مه‌زنێ خۆ دهاته نیاسين. وگاڤا ملله‌تێ مووساى ل ده‌مێ به‌رزه‌بوونێ تێهنى بووين، ووان داخوازا ئاڤێ ژێ كرى، مه وه‌حى بۆ وى هنارت كو: گۆپالێ خۆ ل به‌رى بده، ئينا دووازده كانییێن ئاڤێ ژێ زان، وهه‌ر ئويجاخه‌كێ ژ دووازده ئويجاخان كانییا خۆ نیاسى، له‌و ب سه‌ر كانییا ئويجاخا دى ڤه نه‌دچوو، ومه عه‌ور ئينانه هنداڤى وان دا سيبه‌رێ ل وان بكه‌ن، ومه گه‌زۆ وگۆشتێ ته‌يران بۆ وان ئينا خوارێ، ومه گۆته وان: ژ تشتێ پاقژێ مه دايه هه‌وه هوين بخۆن، به‌لێ وان ب ڤێ چه‌ندێ نه‌خۆش بوو وژێ بێنته‌نگ بوون ودلێ وان ژ ڤێ خوارنێ ڕه‌شبوو، وگۆتن: ئه‌م نه‌شێين خوارنه‌كێ ب تنێ هه‌ر بخۆين، ووان داخوازا گوهۆڕينا خوارنا باش ب يا نه‌باش كر. وده‌مێ وان شوكرا خودێ نه‌كرى و ب وى كارى ڕانه‌بووين يێ خودێ ل سه‌ر وان فه‌ركرى وان زۆردارى ل مه نه‌كر، به‌لكى وان زۆردارى ل خۆ ب خۆ كر؛ چونكى وان باشى ژ ده‌ستێ خۆ كر، ووان خۆ به‌رئاتاف كر.
وَإِذۡ قِيلَ لَهُمُ ٱسۡكُنُواْ هَٰذِهِ ٱلۡقَرۡيَةَ وَكُلُواْ مِنۡهَا حَيۡثُ شِئۡتُمۡ وَقُولُواْ حِطَّةٞ وَٱدۡخُلُواْ ٱلۡبَابَ سُجَّدٗا نَّغۡفِرۡ لَكُمۡ خَطِيٓـَٰٔتِكُمۡۚ سَنَزِيدُ ٱلۡمُحۡسِنِينَ ﴿١٦١﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- به‌حسێ نه‌گوهدارییا ئسرائيلییان بۆ خودايێ وان وپێغه‌مبه‌رێ وان مووساى سلاڤ لێ بن بكه، وده‌مێ وان ئه‌و گۆتن گوهاڕتى يا فه‌رمان ب گۆتنا وێ ل وان هاتییه‌كرن ده‌مێ خودێ گۆتییه وان: هوين ل (به‌يتولمه‌قدسێ) ئاكنجى ببن، و ل چى جهێ هه‌وه بڤێت وچى گاڤا هه‌وه بڤێت ژ فێقى وده‌رامه‌تێ وى بخۆن، وبێژن: گونه‌هێن مه ژ سه‌ر مه ڕاكه، وهوين ب خۆ چه‌ماندن ڤه د ده‌رگه‌هى ڕا هه‌ڕن، ئه‌م دێ گونه‌هێن هه‌وه بۆ هه‌وه ژێ به‌ين، وئه‌م هه‌وه پێ ناگرين، وئه‌م خێرا دنيايێ وئاخره‌تێ ل قه‌نجيكاران دێ زێده كه‌ين.