قورئانا پیرۆز › سورەتا الأعراف › ئایەتا ١٦١
سورەتا الأعراف · ئایەتا ١٦١ ب تەفسیرا کوردی
Al-A'raf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَمِن قَوۡمِ مُوسَىٰٓ أُمَّةٞ يَهۡدُونَ بِٱلۡحَقِّ وَبِهِۦ يَعۡدِلُونَ ﴿١٥٩﴾
و ژ ئسرائيلییان، ملله‌تێ مووساى، كۆمه‌ك هه‌يه خۆ ل سه‌ر حه‌قییێ دگرن، وبه‌رێ مرۆڤان دده‌نێ، ودادییێ پێ د حوكمێ خۆ دا د ناڤبه‌را مرۆڤان دا دكه‌ن.
وَقَطَّعۡنَٰهُمُ ٱثۡنَتَيۡ عَشۡرَةَ أَسۡبَاطًا أُمَمٗاۚ وَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ إِذِ ٱسۡتَسۡقَىٰهُ قَوۡمُهُۥٓ أَنِ ٱضۡرِب بِّعَصَاكَ ٱلۡحَجَرَۖ فَٱنۢبَجَسَتۡ مِنۡهُ ٱثۡنَتَا عَشۡرَةَ عَيۡنٗاۖ قَدۡ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٖ مَّشۡرَبَهُمۡۚ وَظَلَّلۡنَا عَلَيۡهِمُ ٱلۡغَمَٰمَ وَأَنزَلۡنَا عَلَيۡهِمُ ٱلۡمَنَّ وَٱلسَّلۡوَىٰۖ كُلُواْ مِن طَيِّبَٰتِ مَا رَزَقۡنَٰكُمۡۚ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَٰكِن كَانُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ يَظۡلِمُونَ ﴿١٦٠﴾
ومه ملله‌تێ مووساى ژ ئسرائيلیان كرنه دووازده ئويجاخ هندى هژمارا بابكێن وان -ژ كوڕێن يه‌عقووبى- هه‌ر ئويجاخه‌ك ژ وان ب مه‌زنێ خۆ دهاته نیاسين. وگاڤا ملله‌تێ مووساى ل ده‌مێ به‌رزه‌بوونێ تێهنى بووين، ووان داخوازا ئاڤێ ژێ كرى، مه وه‌حى بۆ وى هنارت كو: گۆپالێ خۆ ل به‌رى بده، ئينا دووازده كانییێن ئاڤێ ژێ زان، وهه‌ر ئويجاخه‌كێ ژ دووازده ئويجاخان كانییا خۆ نیاسى، له‌و ب سه‌ر كانییا ئويجاخا دى ڤه نه‌دچوو، ومه عه‌ور ئينانه هنداڤى وان دا سيبه‌رێ ل وان بكه‌ن، ومه گه‌زۆ وگۆشتێ ته‌يران بۆ وان ئينا خوارێ، ومه گۆته وان: ژ تشتێ پاقژێ مه دايه هه‌وه هوين بخۆن، به‌لێ وان ب ڤێ چه‌ندێ نه‌خۆش بوو وژێ بێنته‌نگ بوون ودلێ وان ژ ڤێ خوارنێ ڕه‌شبوو، وگۆتن: ئه‌م نه‌شێين خوارنه‌كێ ب تنێ هه‌ر بخۆين، ووان داخوازا گوهۆڕينا خوارنا باش ب يا نه‌باش كر. وده‌مێ وان شوكرا خودێ نه‌كرى و ب وى كارى ڕانه‌بووين يێ خودێ ل سه‌ر وان فه‌ركرى وان زۆردارى ل مه نه‌كر، به‌لكى وان زۆردارى ل خۆ ب خۆ كر؛ چونكى وان باشى ژ ده‌ستێ خۆ كر، ووان خۆ به‌رئاتاف كر.
وَإِذۡ قِيلَ لَهُمُ ٱسۡكُنُواْ هَٰذِهِ ٱلۡقَرۡيَةَ وَكُلُواْ مِنۡهَا حَيۡثُ شِئۡتُمۡ وَقُولُواْ حِطَّةٞ وَٱدۡخُلُواْ ٱلۡبَابَ سُجَّدٗا نَّغۡفِرۡ لَكُمۡ خَطِيٓـَٰٔتِكُمۡۚ سَنَزِيدُ ٱلۡمُحۡسِنِينَ ﴿١٦١﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- به‌حسێ نه‌گوهدارییا ئسرائيلییان بۆ خودايێ وان وپێغه‌مبه‌رێ وان مووساى سلاڤ لێ بن بكه، وده‌مێ وان ئه‌و گۆتن گوهاڕتى يا فه‌رمان ب گۆتنا وێ ل وان هاتییه‌كرن ده‌مێ خودێ گۆتییه وان: هوين ل (به‌يتولمه‌قدسێ) ئاكنجى ببن، و ل چى جهێ هه‌وه بڤێت وچى گاڤا هه‌وه بڤێت ژ فێقى وده‌رامه‌تێ وى بخۆن، وبێژن: گونه‌هێن مه ژ سه‌ر مه ڕاكه، وهوين ب خۆ چه‌ماندن ڤه د ده‌رگه‌هى ڕا هه‌ڕن، ئه‌م دێ گونه‌هێن هه‌وه بۆ هه‌وه ژێ به‌ين، وئه‌م هه‌وه پێ ناگرين، وئه‌م خێرا دنيايێ وئاخره‌تێ ل قه‌نجيكاران دێ زێده كه‌ين.
فَبَدَّلَ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ مِنۡهُمۡ قَوۡلًا غَيۡرَ ٱلَّذِي قِيلَ لَهُمۡ فَأَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمۡ رِجۡزٗا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ بِمَا كَانُواْ يَظۡلِمُونَ ﴿١٦٢﴾
ئينا ئه‌وێن كافربووين ژ وان ئه‌و گۆتن گوهاڕت يا خودێ فه‌رمان پێ ل وان كرى، ووان د ده‌رگه‌هى ڕا خۆ ل سه‌ر پاشییێن خۆ خشاند، وگۆتن: دندكه‌ك د مویه‌كى دا، ئينا مه عه‌زابه‌ك ژ عه‌سمانى ب سه‌ر وان دا هنارت، و ژ به‌ر زۆردارى ونه‌گوهدارییا وان مه ئه‌و پێ تێبرن.
وَسۡـَٔلۡهُمۡ عَنِ ٱلۡقَرۡيَةِ ٱلَّتِي كَانَتۡ حَاضِرَةَ ٱلۡبَحۡرِ إِذۡ يَعۡدُونَ فِي ٱلسَّبۡتِ إِذۡ تَأۡتِيهِمۡ حِيتَانُهُمۡ يَوۡمَ سَبۡتِهِمۡ شُرَّعٗا وَيَوۡمَ لَا يَسۡبِتُونَ لَا تَأۡتِيهِمۡۚ كَذَٰلِكَ نَبۡلُوهُم بِمَا كَانُواْ يَفۡسُقُونَ ﴿١٦٣﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- پسيارێ ل دۆر مه‌سه‌لا خه‌لكێ وى گوندێ ل نێزيكى ده‌ريايێ ژ ڤان جوهییان بكه، ده‌مێ خه‌لكێ وى گوندى ل ڕۆژا شه‌نبییێ زێده‌گاڤى ل سه‌ر وان تشتان دكر يێن خودێ حه‌رامكرين، ووى فه‌رمان ل وان كربوو كو ئه‌و بهايێ ڕۆژا شه‌نبیێ مه‌زن بكه‌ن وماسییان تێدا نه‌گرن، ڤێجا خودێ ئه‌و جه‌رباندن؛ ب هندێ كو ل ڕۆژا شه‌نبیێ نه‌هنگێن وان مشه دهاتن و ب سه‌ر ئاڤێ دكه‌تن، وده‌مێ ڕۆژا شه‌نبى دچوو نه‌هنگ دچوونه د ده‌ريايێ دا، ووان چو نه‌هنگ نه‌دديتن، ڤێجا وان ژ فێلبازى ل ڕۆژا شه‌نبیێ تۆڕ ل به‌ر ڤه‌ددان ودئێخستنێ، وپشتى هنگى دگرتن. وكانێ چاوا ب ڤى ڕه‌نگێ جه‌رباندنێ يێ مه گۆتى، كو ماسى ل ڕۆژا نێچير تێدا ل سه‌ر هاتییه حه‌رامكرن مه ب سه‌ر ئاڤێ دئێخستن، و ل ڕۆژێن دى مه ئه‌و ل به‌ر وان ڤه‌دشارتن، وه‌سا ژ به‌ر زێده‌گاڤییا وان وده‌ركه‌فتنا وان ژ بن ئه‌مرێ خودێ ئه‌م وان دجه‌ڕبينن.