قورئانا پیرۆز › سورەتا الأعراف › ئایەتا ١٦
سورەتا الأعراف · ئایەتا ١٦ ب تەفسیرا کوردی
Al-A'raf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
قَالَ أَنظِرۡنِيٓ إِلَىٰ يَوۡمِ يُبۡعَثُونَ ﴿١٤﴾
ده‌مێ ئبليس ژ دلۆڤانییا خودێ بێ هيڤى بووى گۆتێ: حه‌تا ڕۆژا ڕابوونێ تو من بهێله؛ دا ئه‌ز بشێم وى د سه‌ر دا ببه‌م يێ ئه‌ز بشێمێ ژ دوونده‌ها ئاده‌مى.
قَالَ إِنَّكَ مِنَ ٱلۡمُنظَرِينَ ﴿١٥﴾
خودێ گۆت: هندى تويى تو ژ وانى يێن من ئه‌جه‌لێ وان پاش ئێخستى حه‌تا پفكرنا ئێكێ د بۆڕییێ دا، هنگى ده‌مێ خودان رح هه‌مى دمرن.
قَالَ فَبِمَآ أَغۡوَيۡتَنِي لَأَقۡعُدَنَّ لَهُمۡ صِرَٰطَكَ ٱلۡمُسۡتَقِيمَ ﴿١٦﴾
ئبليسێ له‌عنه‌تى گۆت: ژ به‌ر كو ته ئه‌ز دسه‌ردا بريم سویند ئه‌ز دێ گه‌له‌ك بزاڤێ كه‌م؛ دا ئه‌ز دوونده‌ها ئاده‌مى د سه‌ر ڕێكا ته يا ڕاست دا ببه‌م، وئه‌ز دێ وان ژ وێ ئيسلاما ته خوڕستییا وان ل سه‌ر داى پاشڤه به‌م.
ثُمَّ لَأٓتِيَنَّهُم مِّنۢ بَيۡنِ أَيۡدِيهِمۡ وَمِنۡ خَلۡفِهِمۡ وَعَنۡ أَيۡمَٰنِهِمۡ وَعَن شَمَآئِلِهِمۡۖ وَلَا تَجِدُ أَكۡثَرَهُمۡ شَٰكِرِينَ ﴿١٧﴾
پاشى ژ هه‌مى لايان ڤه ئه‌ز دێ ئێمه وان؛ دا وان ژ حه‌قییێ پاشڤه‌ببه‌م، وئه‌ز دێ نه‌حه‌قییێ ل به‌ر وان شرين كه‌م، ودێ دلێ وان به‌مه دنيايێ، وگومانێ بۆ وان د ئاخره‌تێ دا چێكه‌م، وتو پترییا دوونده‌ها ئاده‌مى نابينى شوكرا قه‌نجییا ته بكه‌ن.
قَالَ ٱخۡرُجۡ مِنۡهَا مَذۡءُومٗا مَّدۡحُورٗاۖ لَّمَن تَبِعَكَ مِنۡهُمۡ لَأَمۡلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنكُمۡ أَجۡمَعِينَ ﴿١٨﴾
خودێ گۆته ئبليسى: تو بێ بها وده‌ركرى ژ به‌حه‌شتێ ده‌ركه‌ڤه، سويند بت ئه‌ز دێ جه‌هنه‌مێ ژ ته و ژ هه‌چییێ دويكه‌فتنا ته بكه‌ت ژ دوونده‌ها ئاده‌مى تژى كه‌م.