قورئانا پیرۆز › سورەتا الأعراف › ئایەتا ٢٩
سورەتا الأعراف · ئایەتا ٢٩ ب تەفسیرا کوردی
Al-A'raf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
يَٰبَنِيٓ ءَادَمَ لَا يَفۡتِنَنَّكُمُ ٱلشَّيۡطَٰنُ كَمَآ أَخۡرَجَ أَبَوَيۡكُم مِّنَ ٱلۡجَنَّةِ يَنزِعُ عَنۡهُمَا لِبَاسَهُمَا لِيُرِيَهُمَا سَوۡءَٰتِهِمَآۚ إِنَّهُۥ يَرَىٰكُمۡ هُوَ وَقَبِيلُهُۥ مِنۡ حَيۡثُ لَا تَرَوۡنَهُمۡۗ إِنَّا جَعَلۡنَا ٱلشَّيَٰطِينَ أَوۡلِيَآءَ لِلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ ﴿٢٧﴾
ئه‌ى دوونده‌ها ئاده‌مى بلا شه‌يتان هه‌وه نه‌خاپينت، وگونه‌هێ ل به‌ر هه‌وه شرين نه‌كه‌ت، هه‌ر وه‌كى وى ل به‌ر ده‌یبابێن هه‌وه ئاده‌م وحه‌ووايێ شرينكرى، ڤێجا ژ به‌ر هندێ وى ئه‌و هه‌ردو ژ به‌حه‌شتێ ده‌رێخستن، ئه‌و وان جلكێن خودێ ئه‌و پێ ستاره‌كرين ژ به‌ر وان دكه‌ت؛ دا عه‌وره‌تێ وان نيشا وان بده‌ت. هندى شه‌يتانه ئه‌و ودوونده‌هـ ونفشێ وى هه‌وه دبينن بێى هوين وان ببينن ڤێجا لێ دهشيار بن. هندى ئه‌مين مه شه‌يتان يێن كرينه دۆست وسه‌ركار بۆ وان كافرێن باوه‌رییێ ب ته‌وحيدا خودێ نه‌ئينن، وپێغه‌مبه‌رێن وى ڕاستگۆ نه‌ده‌رێخن، وكارى ب ڕێكا وى نه‌كه‌ن.
وَإِذَا فَعَلُواْ فَٰحِشَةٗ قَالُواْ وَجَدۡنَا عَلَيۡهَآ ءَابَآءَنَا وَٱللَّهُ أَمَرَنَا بِهَاۗ قُلۡ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَأۡمُرُ بِٱلۡفَحۡشَآءِۖ أَتَقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ مَا لَا تَعۡلَمُونَ ﴿٢٨﴾
وئه‌گه‌ر كافران كاره‌كێ كرێت كر هێجه‌تا خۆ دكه‌نه ئه‌و كو وان ئه‌ڤ چه‌نده يا ژ بابێن خۆ گرتى، وكو خودێ فه‌رمان ب ڤێ چه‌ندێ يا ل وان كرى. تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان: هندى خودێیه فه‌رمانێ ب كارێن كرێت وخراب ل به‌نییێن خۆ ناكه‌ت، ئه‌رێ -گه‌لى بوتپه‌رێسان- تشتێ هوين نه‌زانن ژ دره‌و وبێ به‌ختى هوين ژ كيسێ خودێ دبێژن؟
قُلۡ أَمَرَ رَبِّي بِٱلۡقِسۡطِۖ وَأَقِيمُواْ وُجُوهَكُمۡ عِندَ كُلِّ مَسۡجِدٖ وَٱدۡعُوهُ مُخۡلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَۚ كَمَا بَدَأَكُمۡ تَعُودُونَ ﴿٢٩﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان: خودايێ من فه‌رمان ب دادییێ كرییه، ووى فه‌رمان ل هه‌وه كرییه كو هوين عيباده‌تى ل هه‌ر جهه‌كێ هه‌بت، و ب تايبه‌تى ل مزگه‌فتان بۆ وى ب تنێ بكه‌ن، وكو هوين دوعایان ب دله‌كێ صافى ژ وى ب تنێ بكه‌ن، وكو هوين باوه‌رییێ ب ڕابوونا پشتى مرنێ بينن. ووه‌كى وى هوين ژ چوننه‌يێ داين وه‌سا ئه‌و دشێت جاره‌كا دى ژينێ بده‌ته هه‌وه.
فَرِيقًا هَدَىٰ وَفَرِيقًا حَقَّ عَلَيۡهِمُ ٱلضَّلَٰلَةُۚ إِنَّهُمُ ٱتَّخَذُواْ ٱلشَّيَٰطِينَ أَوۡلِيَآءَ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَيَحۡسَبُونَ أَنَّهُم مُّهۡتَدُونَ ﴿٣٠﴾
خودێ به‌نییێن خۆ كرنه دو ده‌سته‌ك: به‌رێ ده‌سته‌كه‌كێ دا ڕێكا ڕاست، وده‌سته‌كه‌كێ به‌رزه‌بوونا ژ ڕێكا ڕاست ل سه‌ر فه‌ر بوو؛ چونكى وان شه‌يتان بۆ خۆ ژ بلى خودێ كربوونه سه‌ركار، ڤێجا وان ژ نه‌زانين گوهدارییا وان شه‌يتانان دكر ووان هزر دكر كو ئه‌و يێن ل سه‌ر ڕێكا ڕاست.
۞يَٰبَنِيٓ ءَادَمَ خُذُواْ زِينَتَكُمۡ عِندَ كُلِّ مَسۡجِدٖ وَكُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ وَلَا تُسۡرِفُوٓاْۚ إِنَّهُۥ لَا يُحِبُّ ٱلۡمُسۡرِفِينَ ﴿٣١﴾
ئه‌ى دوونده‌ها ئاده‌مى، ل ده‌مێ كرنا هه‌ر نڤێژه‌كێ هوين ب وى كار وكۆكى بن يێ شريعه‌تى فه‌رمان پێ ل هه‌وه كرى، كو جلكه‌كێ وه‌سا بت عه‌وره‌تێ هه‌وه ڤه‌شێرت ويێ پاك وبژوين بت، وهوین ژ وى تشتێ پاقژ يێ خودێ دايه هه‌وه بخۆن وڤه‌خۆن، و د وێ چه‌ندێ دا دناڤنجى بن وپێ ل توخويبان نه‌دانن. هندى خودێیه حه‌ز ژ وان ناكه‌ت يێن ده‌ستبه‌ردان وزێده‌گاڤییێ د خوارن وڤه‌خوارن وكارێن دى دا دكه‌ن.