قورئانا پیرۆز › سورەتا الأعراف › ئایەتا ٣٠
سورەتا الأعراف · ئایەتا ٣٠ ب تەفسیرا کوردی
Al-A'raf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَإِذَا فَعَلُواْ فَٰحِشَةٗ قَالُواْ وَجَدۡنَا عَلَيۡهَآ ءَابَآءَنَا وَٱللَّهُ أَمَرَنَا بِهَاۗ قُلۡ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَأۡمُرُ بِٱلۡفَحۡشَآءِۖ أَتَقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ مَا لَا تَعۡلَمُونَ ﴿٢٨﴾
وئه‌گه‌ر كافران كاره‌كێ كرێت كر هێجه‌تا خۆ دكه‌نه ئه‌و كو وان ئه‌ڤ چه‌نده يا ژ بابێن خۆ گرتى، وكو خودێ فه‌رمان ب ڤێ چه‌ندێ يا ل وان كرى. تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان: هندى خودێیه فه‌رمانێ ب كارێن كرێت وخراب ل به‌نییێن خۆ ناكه‌ت، ئه‌رێ -گه‌لى بوتپه‌رێسان- تشتێ هوين نه‌زانن ژ دره‌و وبێ به‌ختى هوين ژ كيسێ خودێ دبێژن؟
قُلۡ أَمَرَ رَبِّي بِٱلۡقِسۡطِۖ وَأَقِيمُواْ وُجُوهَكُمۡ عِندَ كُلِّ مَسۡجِدٖ وَٱدۡعُوهُ مُخۡلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَۚ كَمَا بَدَأَكُمۡ تَعُودُونَ ﴿٢٩﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان: خودايێ من فه‌رمان ب دادییێ كرییه، ووى فه‌رمان ل هه‌وه كرییه كو هوين عيباده‌تى ل هه‌ر جهه‌كێ هه‌بت، و ب تايبه‌تى ل مزگه‌فتان بۆ وى ب تنێ بكه‌ن، وكو هوين دوعایان ب دله‌كێ صافى ژ وى ب تنێ بكه‌ن، وكو هوين باوه‌رییێ ب ڕابوونا پشتى مرنێ بينن. ووه‌كى وى هوين ژ چوننه‌يێ داين وه‌سا ئه‌و دشێت جاره‌كا دى ژينێ بده‌ته هه‌وه.
فَرِيقًا هَدَىٰ وَفَرِيقًا حَقَّ عَلَيۡهِمُ ٱلضَّلَٰلَةُۚ إِنَّهُمُ ٱتَّخَذُواْ ٱلشَّيَٰطِينَ أَوۡلِيَآءَ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَيَحۡسَبُونَ أَنَّهُم مُّهۡتَدُونَ ﴿٣٠﴾
خودێ به‌نییێن خۆ كرنه دو ده‌سته‌ك: به‌رێ ده‌سته‌كه‌كێ دا ڕێكا ڕاست، وده‌سته‌كه‌كێ به‌رزه‌بوونا ژ ڕێكا ڕاست ل سه‌ر فه‌ر بوو؛ چونكى وان شه‌يتان بۆ خۆ ژ بلى خودێ كربوونه سه‌ركار، ڤێجا وان ژ نه‌زانين گوهدارییا وان شه‌يتانان دكر ووان هزر دكر كو ئه‌و يێن ل سه‌ر ڕێكا ڕاست.
۞يَٰبَنِيٓ ءَادَمَ خُذُواْ زِينَتَكُمۡ عِندَ كُلِّ مَسۡجِدٖ وَكُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ وَلَا تُسۡرِفُوٓاْۚ إِنَّهُۥ لَا يُحِبُّ ٱلۡمُسۡرِفِينَ ﴿٣١﴾
ئه‌ى دوونده‌ها ئاده‌مى، ل ده‌مێ كرنا هه‌ر نڤێژه‌كێ هوين ب وى كار وكۆكى بن يێ شريعه‌تى فه‌رمان پێ ل هه‌وه كرى، كو جلكه‌كێ وه‌سا بت عه‌وره‌تێ هه‌وه ڤه‌شێرت ويێ پاك وبژوين بت، وهوین ژ وى تشتێ پاقژ يێ خودێ دايه هه‌وه بخۆن وڤه‌خۆن، و د وێ چه‌ندێ دا دناڤنجى بن وپێ ل توخويبان نه‌دانن. هندى خودێیه حه‌ز ژ وان ناكه‌ت يێن ده‌ستبه‌ردان وزێده‌گاڤییێ د خوارن وڤه‌خوارن وكارێن دى دا دكه‌ن.
قُلۡ مَنۡ حَرَّمَ زِينَةَ ٱللَّهِ ٱلَّتِيٓ أَخۡرَجَ لِعِبَادِهِۦ وَٱلطَّيِّبَٰتِ مِنَ ٱلرِّزۡقِۚ قُلۡ هِيَ لِلَّذِينَ ءَامَنُواْ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا خَالِصَةٗ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۗ كَذَٰلِكَ نُفَصِّلُ ٱلۡأٓيَٰتِ لِقَوۡمٖ يَعۡلَمُونَ ﴿٣٢﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان نه‌زانان ژ موشركان: ئه‌رێ كێ ئه‌و جلكێ باش يێ خودێ كرییه خه‌مل بۆ هه‌وه ل سه‌ر هه‌وه حه‌رام كرییه؟ وكێ خۆشیبرنا ب ڕزقێ حه‌لال يێ خودێ داى حه‌رام كرییه؟ تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان موشركان: هندى ئه‌و جلك وخوارن وڤه‌خوارنێن پاقژن يێن خودێ حه‌لال كرين، ئه‌و د ژينا دنيايێ دا بۆ وانه يێن باوه‌رى ئيناى وخه‌لكێ دى ژى پشكدارییا وان تێدا دكه‌ن، و ل ڕۆژا قيامه‌تێ ئه‌و بۆ وان ب تنێنه. وه‌كى ڤێ به‌رفره‌هكرنێ خودێ ئايه‌تان بۆ وى ملله‌تى به‌رفره‌هـ دكه‌ت يێ بزانت چ بۆ دئێته گۆتن، وتێ بگه‌هت.