قورئانا پیرۆز › سورەتا الأعراف › ئایەتا ٣٢
سورەتا الأعراف · ئایەتا ٣٢ ب تەفسیرا کوردی
Al-A'raf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
فَرِيقًا هَدَىٰ وَفَرِيقًا حَقَّ عَلَيۡهِمُ ٱلضَّلَٰلَةُۚ إِنَّهُمُ ٱتَّخَذُواْ ٱلشَّيَٰطِينَ أَوۡلِيَآءَ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَيَحۡسَبُونَ أَنَّهُم مُّهۡتَدُونَ ﴿٣٠﴾
خودێ بهنییێن خۆ كرنه دو دهستهك: بهرێ دهستهكهكێ دا ڕێكا ڕاست، ودهستهكهكێ بهرزهبوونا ژ ڕێكا ڕاست ل سهر فهر بوو؛ چونكى وان شهيتان بۆ خۆ ژ بلى خودێ كربوونه سهركار، ڤێجا وان ژ نهزانين گوهدارییا وان شهيتانان دكر ووان هزر دكر كو ئهو يێن ل سهر ڕێكا ڕاست.
۞يَٰبَنِيٓ ءَادَمَ خُذُواْ زِينَتَكُمۡ عِندَ كُلِّ مَسۡجِدٖ وَكُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ وَلَا تُسۡرِفُوٓاْۚ إِنَّهُۥ لَا يُحِبُّ ٱلۡمُسۡرِفِينَ ﴿٣١﴾
ئهى دووندهها ئادهمى، ل دهمێ كرنا ههر نڤێژهكێ هوين ب وى كار وكۆكى بن يێ شريعهتى فهرمان پێ ل ههوه كرى، كو جلكهكێ وهسا بت عهورهتێ ههوه ڤهشێرت ويێ پاك وبژوين بت، وهوین ژ وى تشتێ پاقژ يێ خودێ دايه ههوه بخۆن وڤهخۆن، و د وێ چهندێ دا دناڤنجى بن وپێ ل توخويبان نهدانن. هندى خودێیه حهز ژ وان ناكهت يێن دهستبهردان وزێدهگاڤییێ د خوارن وڤهخوارن وكارێن دى دا دكهن.
قُلۡ مَنۡ حَرَّمَ زِينَةَ ٱللَّهِ ٱلَّتِيٓ أَخۡرَجَ لِعِبَادِهِۦ وَٱلطَّيِّبَٰتِ مِنَ ٱلرِّزۡقِۚ قُلۡ هِيَ لِلَّذِينَ ءَامَنُواْ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا خَالِصَةٗ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۗ كَذَٰلِكَ نُفَصِّلُ ٱلۡأٓيَٰتِ لِقَوۡمٖ يَعۡلَمُونَ ﴿٣٢﴾
تو -ئهى پێغهمبهر- بێژه وان نهزانان ژ موشركان: ئهرێ كێ ئهو جلكێ باش يێ خودێ كرییه خهمل بۆ ههوه ل سهر ههوه حهرام كرییه؟ وكێ خۆشیبرنا ب ڕزقێ حهلال يێ خودێ داى حهرام كرییه؟ تو -ئهى پێغهمبهر- بێژه وان موشركان: هندى ئهو جلك وخوارن وڤهخوارنێن پاقژن يێن خودێ حهلال كرين، ئهو د ژينا دنيايێ دا بۆ وانه يێن باوهرى ئيناى وخهلكێ دى ژى پشكدارییا وان تێدا دكهن، و ل ڕۆژا قيامهتێ ئهو بۆ وان ب تنێنه. وهكى ڤێ بهرفرههكرنێ خودێ ئايهتان بۆ وى مللهتى بهرفرههـ دكهت يێ بزانت چ بۆ دئێته گۆتن، وتێ بگههت.
قُلۡ إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ ٱلۡفَوَٰحِشَ مَا ظَهَرَ مِنۡهَا وَمَا بَطَنَ وَٱلۡإِثۡمَ وَٱلۡبَغۡيَ بِغَيۡرِ ٱلۡحَقِّ وَأَن تُشۡرِكُواْ بِٱللَّهِ مَا لَمۡ يُنَزِّلۡ بِهِۦ سُلۡطَٰنٗا وَأَن تَقُولُواْ عَلَى ٱللَّهِ مَا لَا تَعۡلَمُونَ ﴿٣٣﴾
تو -ئهى پێغهمبهر- بێژه وان موشركان: خودێ كارێن كرێت حهرامكرينه، چ دئاشكهرا بن، چ دڤهشارتى، ووى گونههـ ههمى حهرامكرينه، وگونهها ژ ههمییان مهزنتر ئهوه مرۆڤ زۆردارییێ ل خهلكى بكهت، هندى ئهڤ كارهيه يێ دويره ژ حهقییێ، ووى حهرامكرییه كو هوين ژ بلى خودێ پهرستنا تشتهكى بكهن يێ وى چو هێجهت ودهليل پێ نهئيناينه خوارێ، ئهوێ ڤى كارى بكهت وى چو هێجهت نينن، ووى حهرام كرییه كو هوين ژ درهو وبێ بهختى وى تشتى ل سهر ناڤێ خودێ بێژن يێ وى نهگۆتى، وهكى پالدانا كوڕهكى بۆ وى، وحهرامكرنا هندهك جلك وخوارنێن حهلال.
وَلِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٞۖ فَإِذَا جَآءَ أَجَلُهُمۡ لَا يَسۡتَأۡخِرُونَ سَاعَةٗ وَلَا يَسۡتَقۡدِمُونَ ﴿٣٤﴾
وههر كۆمهكا ل سهر كوفرا ب خودێ ونهباوهرى ئينانا ب پێغهمبهرێن وى سلاڤ لێ بن كۆم ببن، دهمهك ههيه كو عهزاب تێدا ب سهر وان دا بێت، ڤێجا ئهگهر ئهو دهم هات يێ خودێ بۆ تێبرنا وان داناى دهليڤهیهكێ نه ئهو ژێ دئێنه پاشخستن، ونه پێشخستن.