ڕاستەوخۆ هەرە ناڤەڕۆکێ
بەڕنامە

قورئانا پیرۆز › سورەتا الأعراف › ئایەتا ٤١

سورەتا الأعراف · ئایەتا ٤١ ب تەفسیرا کوردی

Al-A'raf

  • مەککەهێ
  • ٢٠٦ ئایەت
  • جوز ٨–٩

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر

  1. وَقَالَتۡ أُولَىٰهُمۡ لِأُخۡرَىٰهُمۡ فَمَا كَانَ لَكُمۡ عَلَيۡنَا مِن فَضۡلٖ فَذُوقُواْ ٱلۡعَذَابَ بِمَا كُنتُمۡ تَكۡسِبُونَ ﴿٣٩﴾

    وئه‌و مه‌زنێن دویكه‌فتنا وان هاتییه‌ كرن گۆته‌ دويكه‌فتییێن خۆ: ئه‌م وهوين د سه‌رداچوونێ دا و د كرنا وان كاران دا یێن عه‌زابێ دگه‌هیننه‌ مرۆڤى وه‌كى ئێكين، ڤێجا هوين ژ مه‌ چێتر نينن، خودێ گۆته‌ وان هه‌مییان: ژ به‌ر وان گونه‌هێن هه‌وه‌ ب ده‌ست خۆ ڤه‌ ئيناين هوين تام بكه‌نه‌ عه‌زابێ. یه‌عنى: عه‌زابا جه‌هنه‌مێ.

  2. إِنَّ ٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا وَٱسۡتَكۡبَرُواْ عَنۡهَا لَا تُفَتَّحُ لَهُمۡ أَبۡوَٰبُ ٱلسَّمَآءِ وَلَا يَدۡخُلُونَ ٱلۡجَنَّةَ حَتَّىٰ يَلِجَ ٱلۡجَمَلُ فِي سَمِّ ٱلۡخِيَاطِۚ وَكَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُجۡرِمِينَ ﴿٤٠﴾

    هندى ئه‌و كافرن يێن دره‌و ب وان ئايه‌تێن مه‌ كرى يێن ته‌وحيدا مه‌ ئاشكه‌را دكه‌ن، و ژ دفنبلندى وخۆمه‌زنكرن كار ب شريعه‌تێ مه‌ نه‌كرى، ده‌رگه‌هێن عه‌سمانى بۆ كارێن وان ده‌مێ ئه‌و دساخ وبۆ رحێن وان ده‌مێ ئه‌و دمرن نائێنه‌ ڤه‌كرن، ونابت ئه‌ڤ كافره‌ بچنه‌ به‌حه‌شتێ حه‌تا حێشتر د كونا ده‌رزيكێ ڕا بچت، وئه‌ڤه‌ تشته‌كێ موسته‌حيله‌. ووه‌كى ڤى جزاى ئه‌م دده‌ينه‌ وان يێن تاوانێن وان بووينه‌ گه‌له‌ك، وسه‌رداچوونا وان زێده‌ بووى.

  3. لَهُم مِّن جَهَنَّمَ مِهَادٞ وَمِن فَوۡقِهِمۡ غَوَاشٖۚ وَكَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٤١﴾

    ئه‌ڤ كافره‌ هه‌ر وهه‌ر دێ د ئاگرى دا بن، جهه‌كێ ڕائێخستى ژ جه‌هنه‌مێ بۆ وان هه‌يه‌، و ل هنداڤى وان ئه‌و په‌رده‌ هه‌نه‌ یێن ب سه‌ر وان دا دئێن. و ب عه‌زابه‌كا وه‌كى ڤێ دژوار خودێ وان زۆرداران عه‌زاب دده‌ت يێن ب كوفرێ ونه‌گوهدارییێ پێ ل توخويبێن وى داناى.

  4. وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ لَا نُكَلِّفُ نَفۡسًا إِلَّا وُسۡعَهَآ أُوْلَـٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡجَنَّةِۖ هُمۡ فِيهَا خَٰلِدُونَ ﴿٤٢﴾

    وئه‌وێن باوه‌رى ب خودێ ئيناى و ل دويڤ شيانا خۆ كارێن چاك كرين -خودێ وى بارى ل نه‌فسه‌كێ ناكه‌ت يێ نه‌شێتێ- ئه‌و به‌حه‌شتينه‌، هه‌ر وهه‌ر دێ تێدا بن وقه‌ت ژێ ده‌رناكه‌ڤن.

  5. وَنَزَعۡنَا مَا فِي صُدُورِهِم مِّنۡ غِلّٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهِمُ ٱلۡأَنۡهَٰرُۖ وَقَالُواْ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي هَدَىٰنَا لِهَٰذَا وَمَا كُنَّا لِنَهۡتَدِيَ لَوۡلَآ أَنۡ هَدَىٰنَا ٱللَّهُۖ لَقَدۡ جَآءَتۡ رُسُلُ رَبِّنَا بِٱلۡحَقِّۖ وَنُودُوٓاْ أَن تِلۡكُمُ ٱلۡجَنَّةُ أُورِثۡتُمُوهَا بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ ﴿٤٣﴾

    وخودێ ئه‌و كه‌رب ونه‌ڤيانا د دلێ خه‌لكێ به‌حه‌شتێ دا هه‌ى ئينا ده‌رێ، و ژ تمامییا وێ قه‌نجییا د گه‌ل وان هاتییه‌ كرن، د به‌حه‌شتێ دانه‌ ڕويبار د بن مالێن وان ڕا دچن. وده‌مێ به‌حه‌شتى چووينه‌ به‌حه‌شتێ گۆتن: سوپاسى بۆ وى خودايى بت يێ به‌رێ مه‌ دايه‌ وى كارێ چاك يێ ئه‌م گه‌هاندينه‌ ڤێ قه‌نجییێ يا ئه‌م تێدا، ونه‌دبوو كو به‌رێ مه‌ بۆ ڕێكا ڕاست بێته‌دان ئه‌گه‌ر نه‌ خودێ با به‌رێ مه‌ دايه‌ ڤێ ڕێكێ، وئه‌م ل سه‌ر موكم كرين، ب ڕاستى پێغه‌مبه‌رێن خودايێ مه‌ ب حه‌قییێ هاتبوون، ده‌مێ وان مزگينى دايه‌ وان يێن گوهدارییێ دكه‌ن وگه‌ف ل وان كرى يێن گوهدارى نه‌كرى، وبۆ قه‌درگرتن گازى وان هاته‌كرن: كو ئه‌و به‌حه‌شتا هه‌ خودێ ب ڕه‌حما خۆ و ژ به‌ر وێ باوه‌رى وكارێ چاك يێ هه‌وه‌ كرى دا هه‌وه‌ وهوين لێ كرنه‌ ميراتگر.