قورئانا پیرۆز › سورەتا الأعراف › ئایەتا ٤٢
سورەتا الأعراف · ئایەتا ٤٢ ب تەفسیرا کوردی
Al-A'raf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
إِنَّ ٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا وَٱسۡتَكۡبَرُواْ عَنۡهَا لَا تُفَتَّحُ لَهُمۡ أَبۡوَٰبُ ٱلسَّمَآءِ وَلَا يَدۡخُلُونَ ٱلۡجَنَّةَ حَتَّىٰ يَلِجَ ٱلۡجَمَلُ فِي سَمِّ ٱلۡخِيَاطِۚ وَكَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُجۡرِمِينَ ﴿٤٠﴾
هندى ئه‌و كافرن يێن دره‌و ب وان ئايه‌تێن مه كرى يێن ته‌وحيدا مه ئاشكه‌را دكه‌ن، و ژ دفنبلندى وخۆمه‌زنكرن كار ب شريعه‌تێ مه نه‌كرى، ده‌رگه‌هێن عه‌سمانى بۆ كارێن وان ده‌مێ ئه‌و دساخ وبۆ رحێن وان ده‌مێ ئه‌و دمرن نائێنه ڤه‌كرن، ونابت ئه‌ڤ كافره بچنه به‌حه‌شتێ حه‌تا حێشتر د كونا ده‌رزيكێ ڕا بچت، وئه‌ڤه تشته‌كێ موسته‌حيله. ووه‌كى ڤى جزاى ئه‌م دده‌ينه وان يێن تاوانێن وان بووينه گه‌له‌ك، وسه‌رداچوونا وان زێده بووى.
لَهُم مِّن جَهَنَّمَ مِهَادٞ وَمِن فَوۡقِهِمۡ غَوَاشٖۚ وَكَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٤١﴾
ئه‌ڤ كافره هه‌ر وهه‌ر دێ د ئاگرى دا بن، جهه‌كێ ڕائێخستى ژ جه‌هنه‌مێ بۆ وان هه‌يه، و ل هنداڤى وان ئه‌و په‌رده هه‌نه یێن ب سه‌ر وان دا دئێن. و ب عه‌زابه‌كا وه‌كى ڤێ دژوار خودێ وان زۆرداران عه‌زاب دده‌ت يێن ب كوفرێ ونه‌گوهدارییێ پێ ل توخويبێن وى داناى.
وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ لَا نُكَلِّفُ نَفۡسًا إِلَّا وُسۡعَهَآ أُوْلَـٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡجَنَّةِۖ هُمۡ فِيهَا خَٰلِدُونَ ﴿٤٢﴾
وئه‌وێن باوه‌رى ب خودێ ئيناى و ل دويڤ شيانا خۆ كارێن چاك كرين -خودێ وى بارى ل نه‌فسه‌كێ ناكه‌ت يێ نه‌شێتێ- ئه‌و به‌حه‌شتينه، هه‌ر وهه‌ر دێ تێدا بن وقه‌ت ژێ ده‌رناكه‌ڤن.
وَنَزَعۡنَا مَا فِي صُدُورِهِم مِّنۡ غِلّٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهِمُ ٱلۡأَنۡهَٰرُۖ وَقَالُواْ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي هَدَىٰنَا لِهَٰذَا وَمَا كُنَّا لِنَهۡتَدِيَ لَوۡلَآ أَنۡ هَدَىٰنَا ٱللَّهُۖ لَقَدۡ جَآءَتۡ رُسُلُ رَبِّنَا بِٱلۡحَقِّۖ وَنُودُوٓاْ أَن تِلۡكُمُ ٱلۡجَنَّةُ أُورِثۡتُمُوهَا بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ ﴿٤٣﴾
وخودێ ئه‌و كه‌رب ونه‌ڤيانا د دلێ خه‌لكێ به‌حه‌شتێ دا هه‌ى ئينا ده‌رێ، و ژ تمامییا وێ قه‌نجییا د گه‌ل وان هاتییه كرن، د به‌حه‌شتێ دانه ڕويبار د بن مالێن وان ڕا دچن. وده‌مێ به‌حه‌شتى چووينه به‌حه‌شتێ گۆتن: سوپاسى بۆ وى خودايى بت يێ به‌رێ مه دايه وى كارێ چاك يێ ئه‌م گه‌هاندينه ڤێ قه‌نجییێ يا ئه‌م تێدا، ونه‌دبوو كو به‌رێ مه بۆ ڕێكا ڕاست بێته‌دان ئه‌گه‌ر نه خودێ با به‌رێ مه دايه ڤێ ڕێكێ، وئه‌م ل سه‌ر موكم كرين، ب ڕاستى پێغه‌مبه‌رێن خودايێ مه ب حه‌قییێ هاتبوون، ده‌مێ وان مزگينى دايه وان يێن گوهدارییێ دكه‌ن وگه‌ف ل وان كرى يێن گوهدارى نه‌كرى، وبۆ قه‌درگرتن گازى وان هاته‌كرن: كو ئه‌و به‌حه‌شتا هه خودێ ب ڕه‌حما خۆ و ژ به‌ر وێ باوه‌رى وكارێ چاك يێ هه‌وه كرى دا هه‌وه وهوين لێ كرنه ميراتگر.
وَنَادَىٰٓ أَصۡحَٰبُ ٱلۡجَنَّةِ أَصۡحَٰبَ ٱلنَّارِ أَن قَدۡ وَجَدۡنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقّٗا فَهَلۡ وَجَدتُّم مَّا وَعَدَ رَبُّكُمۡ حَقّٗاۖ قَالُواْ نَعَمۡۚ فَأَذَّنَ مُؤَذِّنُۢ بَيۡنَهُمۡ أَن لَّعۡنَةُ ٱللَّهِ عَلَى ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٤٤﴾
وخه‌لكێ به‌حه‌شتێ -پشتى دچنێ- گازى خه‌لكێ ئاگرى دكه‌ن ودبێژنێ: هندى ئه‌مين مه ئه‌و ڕاست ديت يا خودێ ل سه‌ر ئه‌زمانێ پێغه‌مبه‌رێن خۆ سۆز پێ دايه مه، كو خێرا عیباده‌تكه‌ران ئه‌و دێ ده‌ت، ئه‌رێ هه‌وه ژى ئه‌و ڕاست ديت يا خودێ ل سه‌ر ئه‌زمانێن پێغه‌مبه‌رێن هه‌وه سۆز پێ دايه هه‌وه كو نه‌گوهداران عه‌زاب بده‌ت؟ خه‌لكێ ئاگرى به‌رسڤێ دده‌ن ودبێژن: به‌لێ مه ئه‌و ديت یا خودايێ مه سۆز پێ دايه مه. ئينا بانگهلدێره‌كى د ناڤ خه‌لكێ به‌حه‌شتێ وخه‌لكێ جه‌هنه‌مێ دا كره گازى: كو له‌عنه‌تا خودێ ل وان زۆرداران بت يێن پێ ل توخويبێن خودێ داناى، وكافرى ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى كرى.