قورئانا پیرۆز › سورەتا الأعراف › ئایەتا ٥٢
سورەتا الأعراف · ئایەتا ٥٢ ب تەفسیرا کوردی
Al-A'raf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَنَادَىٰٓ أَصۡحَٰبُ ٱلنَّارِ أَصۡحَٰبَ ٱلۡجَنَّةِ أَنۡ أَفِيضُواْ عَلَيۡنَا مِنَ ٱلۡمَآءِ أَوۡ مِمَّا رَزَقَكُمُ ٱللَّهُۚ قَالُوٓاْ إِنَّ ٱللَّهَ حَرَّمَهُمَا عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ ﴿٥٠﴾
وخه‌لكێ ئاگرى هاوارێن خۆ گه‌هاندنه خه‌لكێ به‌حه‌شتێ و ژێ خواست كو ئه‌و هنده‌ك ئاڤێ، يان هنده‌كێ ژ وى ڕزقێ خودێ دايه وان ژ خوارنێ ب سه‌ر وان دا به‌رده‌ن، ئينا به‌حه‌شتییان به‌رسڤ دا وان كو خودێ خوارن وڤه‌خوارن ل سه‌ر وان يێن كوفر ب ته‌وحيدا وى كرى، ودره‌و ب پێغه‌مبه‌رێن وى كرى حه‌رام كرییه.
ٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُواْ دِينَهُمۡ لَهۡوٗا وَلَعِبٗا وَغَرَّتۡهُمُ ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَاۚ فَٱلۡيَوۡمَ نَنسَىٰهُمۡ كَمَا نَسُواْ لِقَآءَ يَوۡمِهِمۡ هَٰذَا وَمَا كَانُواْ بِـَٔايَٰتِنَا يَجۡحَدُونَ ﴿٥١﴾
ئه‌وێن خودێ ل ئاخره‌تێ ژ قه‌نجییێ بێ باركرين، ئه‌ون يێن وى دينى یێ خودێ فه‌رمان ل وان كرى كو ئه‌و ل دويڤ بچن بۆ خۆ كرییه تڕانه ويارى، وژينا دنيايێ ئه‌و خاپاندن، و ژ كرنا بۆ ئاخره‌تێ موژيلكرن، ڤێجا ل ڕۆژا قيامه‌تێ خودێ دێ وان ژ بيركه‌ت وهێلته د عه‌زابا نه‌خۆش دا، وه‌كى وان كرن بۆ ديدارا خۆ يا ئه‌ڤرۆ هێلاى، و ژ به‌ر كو ئه‌و كوفرێ ب ئايه‌تێن خودێ دكه‌ن، هه‌ر چه‌نده ئه‌و دزانن كو ئه‌و حه‌قییه ژى.
وَلَقَدۡ جِئۡنَٰهُم بِكِتَٰبٖ فَصَّلۡنَٰهُ عَلَىٰ عِلۡمٍ هُدٗى وَرَحۡمَةٗ لِّقَوۡمٖ يُؤۡمِنُونَ ﴿٥٢﴾
و ب ڕاستى ئه‌و قورئانا مه بۆ ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ئينايه خوارێ، مه ئه‌و بۆ كافران ئينا، وئاشكه‌راكر، وزانينه‌كا مه‌زن تێدا هه‌يه، ئه‌و ڕێنيشانده‌ر ودلۆڤانییه بۆ وى ملله‌تێ باوه‌رییێ ب خودێ دئينت وكارى ب شريعه‌تێ وى دكه‌ت. وبه‌حسێ وان ب تایبه‌تى هاته‌كرن چونكى ئه‌و مفایى ژێ دبینن.
هَلۡ يَنظُرُونَ إِلَّا تَأۡوِيلَهُۥۚ يَوۡمَ يَأۡتِي تَأۡوِيلُهُۥ يَقُولُ ٱلَّذِينَ نَسُوهُ مِن قَبۡلُ قَدۡ جَآءَتۡ رُسُلُ رَبِّنَا بِٱلۡحَقِّ فَهَل لَّنَا مِن شُفَعَآءَ فَيَشۡفَعُواْ لَنَآ أَوۡ نُرَدُّ فَنَعۡمَلَ غَيۡرَ ٱلَّذِي كُنَّا نَعۡمَلُۚ قَدۡ خَسِرُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ وَضَلَّ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يَفۡتَرُونَ ﴿٥٣﴾
ئه‌رێ كافر چاڤه‌ڕێیى تشته‌كێ دى دكه‌ن ژ بلى وێ يا ژڤان بۆ وان پێ د قورئانێ دا هاتییه‌دان كو ل دويماهییێ عه‌زاب دێ ب سه‌ر وان دا ئێت؟ ڕۆژا دويماهییا مه‌سه‌لێ ژ حسێب وجزادان وعه‌زابێ ل ئاخره‌تێ دئێت ئه‌و كافرێن قورئان هێلاى و د دنيايێ دا كافرى پێ كرى دبێژن: ب ڕاستى نوكه بۆ مه ديار بوو كو پێغه‌مبه‌رێن خودايێ مه ب حه‌قییێ هاتبوون، وكو وان شيره‌ت ل مه كربوو، ئه‌رێ ڤێجا هنده‌ك هه‌ڤال ومه‌هده‌رچى دێ بۆ مه هه‌بن، كو مه‌هده‌رێ بۆ مه ل نك خودايێ مه بكه‌ن، يان ئه‌م بۆ دنيايێ بێينه زڤڕاندن؛ دا وى كارى تێدا بكه‌ين يێ خودێ پێ ژ مه ڕازى ببت؟ ب ڕاستى وان زيان گه‌هانده خۆ كو خۆ برییه ئاگرى وهه‌ر تێدا ماين، وئه‌و تشتێ وان ژ بلى خودێ په‌رستن بۆ دكر و د دنيايێ دا ژ دره‌و بۆ خۆ دگۆت ژ تشتێ شه‌يتانى ژڤان پێ ددا وان، چوو ونه‌ما و ل وان به‌رزه‌بوو.
إِنَّ رَبَّكُمُ ٱللَّهُ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٖ ثُمَّ ٱسۡتَوَىٰ عَلَى ٱلۡعَرۡشِۖ يُغۡشِي ٱلَّيۡلَ ٱلنَّهَارَ يَطۡلُبُهُۥ حَثِيثٗا وَٱلشَّمۡسَ وَٱلۡقَمَرَ وَٱلنُّجُومَ مُسَخَّرَٰتِۭ بِأَمۡرِهِۦٓۗ أَلَا لَهُ ٱلۡخَلۡقُ وَٱلۡأَمۡرُۗ تَبَارَكَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿٥٤﴾
هندى خودايێ هه‌وه‌يه -گه‌لى مرۆڤان- ئه‌و خودايه يێ عه‌سمان وعه‌رد ژ چوننه‌يێ د شه‌ش ڕۆژان دا ئافراندين، پاشى ئستيوا ل سه‌ر عه‌رشى كر، یه‌عنى: ل سه‌ر بلندبوو و ب سه‌ركه‌فت، بلندبوونه‌كا بابه‌تى مه‌زنییا وى بت، ئه‌و شه‌ڤێ ب سه‌ر ڕۆژێ دا دئينت، حه‌تا د ناڤ دا دپێچت وڕۆناهییا وێ دبه‌ت، وڕۆژێ ب سه‌ر شه‌ڤێ دا دئينت ڤێجا تارییا وێ دبه‌ت، وهه‌ر ئێك ژ وان هه‌رده‌م ب له‌ز ب دويڤ يا دى دا دئێت، وئه‌وه يێ ڕۆژ وهه‌يڤ وستێر ئافراندين وئێخستينه بن فه‌رمانا خۆ وه‌كى وى دڤێت ئه‌و وان ب ڕێڤه‌دبه‌ت، وئه‌و ژ ئايه‌تێن وى يێن مه‌زنن. نێ ئافراندن هه‌مى وفه‌رمان هه‌مى يا وییه، ويێ پاك وبلند ومه‌زن بت خودێ، خودايێ هه‌مى چێكرییان.