قورئانا پیرۆز › سورەتا الأعراف › ئایەتا ٥٤
سورەتا الأعراف · ئایەتا ٥٤ ب تەفسیرا کوردی
Al-A'raf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَلَقَدۡ جِئۡنَٰهُم بِكِتَٰبٖ فَصَّلۡنَٰهُ عَلَىٰ عِلۡمٍ هُدٗى وَرَحۡمَةٗ لِّقَوۡمٖ يُؤۡمِنُونَ ﴿٥٢﴾
و ب ڕاستى ئه‌و قورئانا مه بۆ ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ئينايه خوارێ، مه ئه‌و بۆ كافران ئينا، وئاشكه‌راكر، وزانينه‌كا مه‌زن تێدا هه‌يه، ئه‌و ڕێنيشانده‌ر ودلۆڤانییه بۆ وى ملله‌تێ باوه‌رییێ ب خودێ دئينت وكارى ب شريعه‌تێ وى دكه‌ت. وبه‌حسێ وان ب تایبه‌تى هاته‌كرن چونكى ئه‌و مفایى ژێ دبینن.
هَلۡ يَنظُرُونَ إِلَّا تَأۡوِيلَهُۥۚ يَوۡمَ يَأۡتِي تَأۡوِيلُهُۥ يَقُولُ ٱلَّذِينَ نَسُوهُ مِن قَبۡلُ قَدۡ جَآءَتۡ رُسُلُ رَبِّنَا بِٱلۡحَقِّ فَهَل لَّنَا مِن شُفَعَآءَ فَيَشۡفَعُواْ لَنَآ أَوۡ نُرَدُّ فَنَعۡمَلَ غَيۡرَ ٱلَّذِي كُنَّا نَعۡمَلُۚ قَدۡ خَسِرُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ وَضَلَّ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يَفۡتَرُونَ ﴿٥٣﴾
ئه‌رێ كافر چاڤه‌ڕێیى تشته‌كێ دى دكه‌ن ژ بلى وێ يا ژڤان بۆ وان پێ د قورئانێ دا هاتییه‌دان كو ل دويماهییێ عه‌زاب دێ ب سه‌ر وان دا ئێت؟ ڕۆژا دويماهییا مه‌سه‌لێ ژ حسێب وجزادان وعه‌زابێ ل ئاخره‌تێ دئێت ئه‌و كافرێن قورئان هێلاى و د دنيايێ دا كافرى پێ كرى دبێژن: ب ڕاستى نوكه بۆ مه ديار بوو كو پێغه‌مبه‌رێن خودايێ مه ب حه‌قییێ هاتبوون، وكو وان شيره‌ت ل مه كربوو، ئه‌رێ ڤێجا هنده‌ك هه‌ڤال ومه‌هده‌رچى دێ بۆ مه هه‌بن، كو مه‌هده‌رێ بۆ مه ل نك خودايێ مه بكه‌ن، يان ئه‌م بۆ دنيايێ بێينه زڤڕاندن؛ دا وى كارى تێدا بكه‌ين يێ خودێ پێ ژ مه ڕازى ببت؟ ب ڕاستى وان زيان گه‌هانده خۆ كو خۆ برییه ئاگرى وهه‌ر تێدا ماين، وئه‌و تشتێ وان ژ بلى خودێ په‌رستن بۆ دكر و د دنيايێ دا ژ دره‌و بۆ خۆ دگۆت ژ تشتێ شه‌يتانى ژڤان پێ ددا وان، چوو ونه‌ما و ل وان به‌رزه‌بوو.
إِنَّ رَبَّكُمُ ٱللَّهُ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٖ ثُمَّ ٱسۡتَوَىٰ عَلَى ٱلۡعَرۡشِۖ يُغۡشِي ٱلَّيۡلَ ٱلنَّهَارَ يَطۡلُبُهُۥ حَثِيثٗا وَٱلشَّمۡسَ وَٱلۡقَمَرَ وَٱلنُّجُومَ مُسَخَّرَٰتِۭ بِأَمۡرِهِۦٓۗ أَلَا لَهُ ٱلۡخَلۡقُ وَٱلۡأَمۡرُۗ تَبَارَكَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿٥٤﴾
هندى خودايێ هه‌وه‌يه -گه‌لى مرۆڤان- ئه‌و خودايه يێ عه‌سمان وعه‌رد ژ چوننه‌يێ د شه‌ش ڕۆژان دا ئافراندين، پاشى ئستيوا ل سه‌ر عه‌رشى كر، یه‌عنى: ل سه‌ر بلندبوو و ب سه‌ركه‌فت، بلندبوونه‌كا بابه‌تى مه‌زنییا وى بت، ئه‌و شه‌ڤێ ب سه‌ر ڕۆژێ دا دئينت، حه‌تا د ناڤ دا دپێچت وڕۆناهییا وێ دبه‌ت، وڕۆژێ ب سه‌ر شه‌ڤێ دا دئينت ڤێجا تارییا وێ دبه‌ت، وهه‌ر ئێك ژ وان هه‌رده‌م ب له‌ز ب دويڤ يا دى دا دئێت، وئه‌وه يێ ڕۆژ وهه‌يڤ وستێر ئافراندين وئێخستينه بن فه‌رمانا خۆ وه‌كى وى دڤێت ئه‌و وان ب ڕێڤه‌دبه‌ت، وئه‌و ژ ئايه‌تێن وى يێن مه‌زنن. نێ ئافراندن هه‌مى وفه‌رمان هه‌مى يا وییه، ويێ پاك وبلند ومه‌زن بت خودێ، خودايێ هه‌مى چێكرییان.
ٱدۡعُواْ رَبَّكُمۡ تَضَرُّعٗا وَخُفۡيَةًۚ إِنَّهُۥ لَا يُحِبُّ ٱلۡمُعۡتَدِينَ ﴿٥٥﴾
هوين -گه‌لى خودان باوه‌ران- ب خۆشكاندن ڤه، ئاشكه‌را وڤه‌شارتى، دوعایێ ژ خودايێ خۆ بكه‌ن، وئه‌و دوعا بلا يا ب ترس ڤه بت ودوير ژ ڕيمه‌تییێ. هندى خودێیه حه‌ز ژ وان ناكه‌ت يێن زێده‌گاڤییێ ل سه‌ر توخويبێن شريعه‌تێ وى دكه‌ن، وزێده‌گاڤییا مه‌زنتر شركا ب خودێیه، وه‌كى كرنا دوعايان ژ مرى وصه‌نه‌مان.
وَلَا تُفۡسِدُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ بَعۡدَ إِصۡلَٰحِهَا وَٱدۡعُوهُ خَوۡفٗا وَطَمَعًاۚ إِنَّ رَحۡمَتَ ٱللَّهِ قَرِيبٞ مِّنَ ٱلۡمُحۡسِنِينَ ﴿٥٦﴾
وهوين ب چو ڕه‌نگێن خرابییێ خرابكارییێ د عه‌ردى دا نه‌كه‌ن، پشتى خودێ ب هنارتنا پێغه‌مبه‌ران سلاڤ لێ بن ئه‌و چاككرى و ب عيباده‌تى ئاڤاكرى، وهوين ژ ترسێن عه‌زابا وى دا وپێخه‌مه‌ت وه‌رگرتنا قه‌نجییا وى، ب دله‌كێ صافى دوعايان ژ وى بكه‌ن. هندى دلۆڤانییا خودێیه يا نێزيكى قه‌نجيكارانه.