قورئانا پیرۆز › سورەتا البقرة › ئایەتا ١٠٢
سورەتا البقرة · ئایەتا ١٠٢ ب تەفسیرا کوردی
Al-Baqarah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
أَوَكُلَّمَا عَٰهَدُواْ عَهۡدٗا نَّبَذَهُۥ فَرِيقٞ مِّنۡهُمۚ بَلۡ أَكۡثَرُهُمۡ لَا يُؤۡمِنُونَ ﴿١٠٠﴾
حالێ ئسرائيلیان د شكاندنا په‌يمانان دا چه‌ند يێ كرێته!! هه‌ر گاڤه‌كا وان په‌يمانه‌ك دا، ده‌سته‌كه‌ك ژ وان دێ وێ په‌يمانێ شكێنن، ڤێجا تو دێ وان بينى ئه‌ڤرۆ ئه‌و په‌يمانه‌كێ گرێدده‌ن وسوباهى دشكێنن، به‌لكى پترییا وان باوه‌رییێ ب وێ نائينن يا پێغه‌مبه‌رێ خودێ موحه‌ممه‌د سلاڤ لێ بن پێ هاتى.
وَلَمَّا جَآءَهُمۡ رَسُولٞ مِّنۡ عِندِ ٱللَّهِ مُصَدِّقٞ لِّمَا مَعَهُمۡ نَبَذَ فَرِيقٞ مِّنَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ كِتَٰبَ ٱللَّهِ وَرَآءَ ظُهُورِهِمۡ كَأَنَّهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ ﴿١٠١﴾
وده‌مێ پێغه‌مبه‌رێ خودێ موحه‌ممه‌د سلاڤ لێ بن بۆ وان ب وێ قورئانێ هاتى يا د گه‌ل ته‌وراتا وان ڕێ دكه‌ڤت، ده‌سته‌كه‌ك ژ وان كيتابا خودێ دهاڤێن، ووێ دداننه پشت خۆ، مه‌ته‌لا وان وه‌كى مه‌ته‌لا وانه يێن ڕاستییا وێ نه‌زانن.
وَٱتَّبَعُواْ مَا تَتۡلُواْ ٱلشَّيَٰطِينُ عَلَىٰ مُلۡكِ سُلَيۡمَٰنَۖ وَمَا كَفَرَ سُلَيۡمَٰنُ وَلَٰكِنَّ ٱلشَّيَٰطِينَ كَفَرُواْ يُعَلِّمُونَ ٱلنَّاسَ ٱلسِّحۡرَ وَمَآ أُنزِلَ عَلَى ٱلۡمَلَكَيۡنِ بِبَابِلَ هَٰرُوتَ وَمَٰرُوتَۚ وَمَا يُعَلِّمَانِ مِنۡ أَحَدٍ حَتَّىٰ يَقُولَآ إِنَّمَا نَحۡنُ فِتۡنَةٞ فَلَا تَكۡفُرۡۖ فَيَتَعَلَّمُونَ مِنۡهُمَا مَا يُفَرِّقُونَ بِهِۦ بَيۡنَ ٱلۡمَرۡءِ وَزَوۡجِهِۦۚ وَمَا هُم بِضَآرِّينَ بِهِۦ مِنۡ أَحَدٍ إِلَّا بِإِذۡنِ ٱللَّهِۚ وَيَتَعَلَّمُونَ مَا يَضُرُّهُمۡ وَلَا يَنفَعُهُمۡۚ وَلَقَدۡ عَلِمُواْ لَمَنِ ٱشۡتَرَىٰهُ مَا لَهُۥ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ مِنۡ خَلَٰقٖۚ وَلَبِئۡسَ مَا شَرَوۡاْ بِهِۦٓ أَنفُسَهُمۡۚ لَوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ ﴿١٠٢﴾
وجوهییان دويچوونا وى تشتى كر يێ شه‌يتانان ل سه‌ر ده‌مێ سوله‌يمانێ كوڕێ داوودى بۆ سێره‌به‌ندان دگۆت. وسوله‌يمان كافر نه‌بووبوو وخۆ فێرى سێره‌به‌ندییێ نه‌كربوو، به‌لكى شه‌يتان بوون يێن كوفر ب خودێ كرى ده‌مێ وان مرۆڤ فێرى سێره‌به‌ندییێ كرين؛ دا دينێ وان خراب بكه‌ن. وهه‌ر وه‌سا جوهییان دويكه‌فتنا وێ سێره‌به‌ندییێ كر ئه‌وا بۆ هه‌ردو ملياكه‌تێن ل عه‌ردێ (بابل)ێ ل (عيراق)ێ هارووت ومارووتى هاتییه خوارێ؛ بۆ جه‌ڕباندنا به‌نییان ژ لايێ خودێ ڤه، وئه‌و هه‌ردو فريشته سێره‌به‌ندییێ نيشا كه‌سێ ناده‌ن حه‌تا ئه‌و وى شيره‌ت نه‌كه‌ن ووى ژ خۆفێركرنا سێره‌به‌ندییێ پاشڤه‌نه‌به‌ن، ونه‌بێژنێ: ب خۆفێركرنا سێره‌به‌ندییێ وگوهدارییا شه‌يتانان كافر نه‌به. ڤێجا مرۆڤ ژ وان هه‌ردو فريشته‌يان فێرى وى تشتى دبن يێ نه‌ڤيانێ پێ دئێخنه د ناڤبه‌را ژن ومێران دا؛ دا ئه‌و ژێكڤه‌بن. وسێره‌به‌ند نه‌شێن بێ ئانه‌هییا خودێ ب سێره‌به‌ندییا خۆ زيانێ بگه‌هيننه كه‌سێ، وهه‌ما سێره‌به‌ند ب تنێ فێرى وى تشتى دبن يێ خرابى وزيان پێ دگه‌هته وان، وشه‌يتانان ئه‌و بۆ جوهییان ڤه‌گوهاست، ڤێجا ئه‌و هند د ناڤ وان دا به‌لاڤبوو حه‌تا كو وان ئه‌و ژ كيتابا خودێ چێتر ديتى. وجوهییان زانى كو هه‌چییێ سێره‌به‌ندییێ هلبژيرت وحه‌قییێ بهێلت ئه‌وى ل ئاخره‌تێ چو بار د خێرێ دا نابت. و چ پيسه تشت بوو كو وان خۆ پێ كڕى كو باوه‌رى ودويكه‌فتنا پێغه‌مبه‌رى دايه ب سێره‌به‌ندییێ وكوفرێ، ئه‌گه‌ر وان زانينه‌ك ب وێ هه‌با يا شيره‌ت پێ ل وان هاتییه‌كرن.
وَلَوۡ أَنَّهُمۡ ءَامَنُواْ وَٱتَّقَوۡاْ لَمَثُوبَةٞ مِّنۡ عِندِ ٱللَّهِ خَيۡرٞۚ لَّوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ ﴿١٠٣﴾
وئه‌گه‌ر جوهییان باوه‌رى ئينابا و ژ خودێ ترسیابان، دا زانن هندى ئه‌و خه‌لاته يێ خودێ دده‌ته وان، بۆ وان چێتره ژ سێره‌به‌ندییێ و ژ وى مالێ وان پێ ب ده‌ست خۆ ڤه ئيناى، ئه‌گه‌ر وان زانیبا ئه‌و خه‌لات وجزایێ ب باوه‌رى وته‌قوایێ ڤه دئێت چه‌نده ئه‌و دا باوه‌رییێ ئینن.
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَقُولُواْ رَٰعِنَا وَقُولُواْ ٱنظُرۡنَا وَٱسۡمَعُواْۗ وَلِلۡكَٰفِرِينَ عَذَابٌ أَلِيمٞ ﴿١٠٤﴾
ئه‌ى گه‌لى ئه‌وێن باوه‌رى ئيناى، هوین نه‌بێژنه موحه‌ممه‌د پێغه‌مبه‌رى سلاڤ لێ بن: (راعنا) یه‌عنى: گوهێ خۆ بده مه، د مه بگه‌هه ومه تێ بگه‌هینه؛ چونكى جوهییان ئه‌و په‌یڤ دگۆته پێغه‌مبه‌رى سلاڤ لێ بن، ووان ئه‌زمانێ خۆ پێ خوار دكر، ومه‌خسه‌دا وان پێ ئه‌و بوو خه‌به‌ران بێژنه پێغه‌مبه‌رى سلاڤ لێ بن، وهوين -گه‌لى خودان باوه‌ران- پێشڤه بێژن: (انظرنا) یه‌عى: به‌رێ ته ل مه بت، وچاڤدێرییێ ل مه بكه، وئه‌و هه‌ر وێ مه‌عنايێ دده‌ت یا په‌یڤا بۆرى دده‌ت، وهوین گوهدارییا وى تشتى بكه‌ن یێ د كیتابا خودایێ هه‌وه دا بۆ هه‌وه دئێته گۆتن. وبۆ بێ باوه‌ران عه‌زابه‌كا ب ئێش هه‌يه.