قورئانا پیرۆز › سورەتا البقرة › ئایەتا ١٨٤
سورەتا البقرة · ئایەتا ١٨٤ ب تەفسیرا کوردی
Al-Baqarah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
فَمَنۡ خَافَ مِن مُّوصٖ جَنَفًا أَوۡ إِثۡمٗا فَأَصۡلَحَ بَيۡنَهُمۡ فَلَآ إِثۡمَ عَلَيۡهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٞ ﴿١٨٢﴾
وهه‌چییێ بزانت كو شیره‌تڤان ژ قه‌ستا يان ب خه‌له‌تى ڤه د شیره‌تا خۆ دا دێ به‌رێ خۆ ژ حه‌قییێ وه‌رگێڕت، ڤێجا ڕابت گۆتنا حه‌قییێ بۆ وى بێژت، وئه‌گه‌ر ئه‌و چێ نه‌بوو یا وى گۆتى، ئه‌و ڕابت هه‌مى لایان پێك بینت كو وه‌صيه‌تێ بگوهۆڕت دا وه لێ بێت وه‌كى شريعه‌تى گۆتى، چو گونه‌هـ ل سه‌ر وى نينه د ڤێ چه‌ندێ دا. هندى خودێیه گونه‌هێن به‌نییێن خۆ ژێ دبه‌ت، ودلۆڤانییێ پێ دبه‌ت.
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ كُتِبَ عَلَيۡكُمُ ٱلصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِكُمۡ لَعَلَّكُمۡ تَتَّقُونَ ﴿١٨٣﴾
گه‌لى ئه‌وێن باوه‌رى ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى ئيناى وكار ب شريعه‌تێ وى كرى، خودێ ڕۆژى ل سه‌ر هه‌وه فه‌ركرییه كانێ چاوا ل سه‌ر ملله‌تێن به‌رى هه‌وه فه‌ركربوو؛ دا به‌لكى هوين ته‌قوایا خودايێ خۆ بكه‌ن، و ب گوهدارى وپه‌رستنا وى ب تنێ هوین په‌رژانه‌كى بكه‌نه د ناڤبه‌را خۆ وگونه‌هان دا.
أَيَّامٗا مَّعۡدُودَٰتٖۚ فَمَن كَانَ مِنكُم مَّرِيضًا أَوۡ عَلَىٰ سَفَرٖ فَعِدَّةٞ مِّنۡ أَيَّامٍ أُخَرَۚ وَعَلَى ٱلَّذِينَ يُطِيقُونَهُۥ فِدۡيَةٞ طَعَامُ مِسۡكِينٖۖ فَمَن تَطَوَّعَ خَيۡرٗا فَهُوَ خَيۡرٞ لَّهُۥۚ وَأَن تَصُومُواْ خَيۡرٞ لَّكُمۡ إِن كُنتُمۡ تَعۡلَمُونَ ﴿١٨٤﴾
خودێ ڕۆژيگرتنا هنده‌ك ڕۆژێن هژمارا وان يا ده‌ستنيشانكرى كو ڕۆژێن هه‌يڤا ره‌مه‌زانێنه ل سه‌ر هه‌وه فه‌ركرییه. ڤێجا هه‌چییێ ژ هه‌وه يێ نه‌خۆش بت وڕۆژى بۆ وى يا ب زه‌حمه‌ت بت، يان ڕێڤنگ بت، بۆ وى هه‌يه ئه‌و ڕۆژییێ نه‌گرت، وبلا ئه‌و هنده‌ك ڕۆژێن دى، هندى وان يێن وى خوارين، پێشڤه بگرت. وئه‌وێن زه‌حمه‌تێ ب ڕۆژییێ ڤه دبه‌ن ونه‌شێن بگرن وه‌كى پيره‌مێرێ ب ناڤ سال ڤه چووى، ونه‌خۆشێ ژ ئێشا خۆ ڕانه‌بته‌ڤه، ئه‌و ل شوينا هه‌ر ڕۆژه‌كێ بلا خوارنا هه‌ژاره‌كى بده‌ن فديه، وهه‌چییێ پترێ بده‌ت ئه‌و بۆ وى خێره، وڕۆژيگرتنا هه‌وه -د گه‌ل زه‌حمه‌تێ- بۆ هه‌وه چێتره ژ دانا فديێ، ئه‌گه‌ر هوين بزانن كانێ خێرا ڕۆژییێ ل نك خودێ چه‌ند يا مه‌زنه.
شَهۡرُ رَمَضَانَ ٱلَّذِيٓ أُنزِلَ فِيهِ ٱلۡقُرۡءَانُ هُدٗى لِّلنَّاسِ وَبَيِّنَٰتٖ مِّنَ ٱلۡهُدَىٰ وَٱلۡفُرۡقَانِۚ فَمَن شَهِدَ مِنكُمُ ٱلشَّهۡرَ فَلۡيَصُمۡهُۖ وَمَن كَانَ مَرِيضًا أَوۡ عَلَىٰ سَفَرٖ فَعِدَّةٞ مِّنۡ أَيَّامٍ أُخَرَۗ يُرِيدُ ٱللَّهُ بِكُمُ ٱلۡيُسۡرَ وَلَا يُرِيدُ بِكُمُ ٱلۡعُسۡرَ وَلِتُكۡمِلُواْ ٱلۡعِدَّةَ وَلِتُكَبِّرُواْ ٱللَّهَ عَلَىٰ مَا هَدَىٰكُمۡ وَلَعَلَّكُمۡ تَشۡكُرُونَ ﴿١٨٥﴾
هه‌يڤا ره‌مه‌زانێ يا كو خودێ د شه‌ڤا وێ يا ب بها دا ده‌ست ب ئينانه‌خوارا قورئانێ كرى؛ دا بۆ مرۆڤان ببته ڕێنيشانده‌ر، ونيشانێن ئاشكه‌را ل سه‌ر هيدايه‌تا خودێ وژێكجوداكرنا د ناڤبه‌را ڕاستییێ ونه‌ڕاستییێ تێدا هه‌نه. ڤێجا هه‌چییێ ژ هه‌وه گه‌هشته ڤێ هه‌يڤێ وئه‌و يێ ساخله‌م وئاكنجى بت بلا ئه‌و ل ڕۆژێن وێ يێ ب ڕۆژى بت. وبۆ نه‌خۆشى وڕێڤنگى هه‌يه ئه‌و ڕۆژییێ نه‌گرن، وهنده‌ك ڕۆژێن دى هندى وان ڕۆژێن وان خوارین ئه‌و بگرن. خودێ د شريعه‌تێ خۆ دا تشتێ ب ساناهى وخۆش بۆ هه‌وه دڤێت، ووى زه‌حمه‌ت ونه‌خۆشى بۆ هه‌وه نه‌ڤێت، ودا هوين هژمارا ڕۆژییان بكه‌نه هه‌يڤه‌ك، ودا هوين ل ڕۆژا جه‌ژنێ ب مه‌زنكرنا خودێ (ب دانا ته‌كبیراتان ڤه) ڕۆژییێ ب دويماهى بينن، ودا هوين وى مه‌زن بكه‌ن كو وى به‌رێ هه‌وه دايه هيدايه‌تێ، ودا هوين سوپاسییا وى بكه‌ن كو وى قه‌نجییا هيدايه‌تێ وڕێ خۆشكرنێ د گه‌ل هه‌وه كرى.
وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌۖ أُجِيبُ دَعۡوَةَ ٱلدَّاعِ إِذَا دَعَانِۖ فَلۡيَسۡتَجِيبُواْ لِي وَلۡيُؤۡمِنُواْ بِي لَعَلَّهُمۡ يَرۡشُدُونَ ﴿١٨٦﴾
وئه‌گه‌ر به‌نییێن من پسيارا من ژ ته كر -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- تو بێژه وان: هندى ئه‌زم ئه‌ز يێ نێزيكى وانم، ئه‌ز د گازییا وى دئێم يێ گازى من بكه‌ت، ڤێجا بلا ئه‌و گوهدارییا من بكه‌ن د وى تشتى دا يێ ئه‌ز فه‌رمانێ پێ ل وان دكه‌م، وبلا باوه‌رییێ ب من بينن، دا به‌لكى به‌رێ وان بكه‌فته باشییا دين ودنيايا وان. وئه‌ڤ ئايه‌ته هندێ دگه‌هينت كو خودێ يێ نێزيكى به‌نییێن خۆيه، نێزيكییه‌كا بابه‌تى مه‌زنییا وى بت.