قورئانا پیرۆز › سورەتا البقرة › ئایەتا ١٨٢
سورەتا البقرة · ئایەتا ١٨٢ ب تەفسیرا کوردی
Al-Baqarah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
كُتِبَ عَلَيۡكُمۡ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ ٱلۡمَوۡتُ إِن تَرَكَ خَيۡرًا ٱلۡوَصِيَّةُ لِلۡوَٰلِدَيۡنِ وَٱلۡأَقۡرَبِينَ بِٱلۡمَعۡرُوفِۖ حَقًّا عَلَى ٱلۡمُتَّقِينَ ﴿١٨٠﴾
خودێ ل سه‌ر هه‌وه فه‌ركرییه ئه‌گه‌ر نيشانێن مرنێ ل نك ئێك ژ هه‌وه په‌يدا ببن -وئه‌و ماله‌كى ل پشت خۆ بهێلت- كو ئه‌و شيره‌تێ ب هنده‌ك مالێ خۆ بۆ دايباب ومرۆڤێن خۆ یێن نێزيك بكه‌ت د گه‌ل ب كارئينانا دادییێ؛ نه‌كو يێ فه‌قير بهێلت وشيره‌تێ بۆ يێ ده‌وله‌مه‌ند بكه‌ت، يان ژ سێئێكێ پتر بده‌ت، وئه‌ڤه حه‌قه‌كێ بنه‌جهه ته‌قوادار ئه‌وێن ژ خودێ دترسن كارى پێ دكه‌ن. وئه‌ڤه به‌رى هاتنه‌خوارا ئايه‌تێن لێكڤه‌كرنا ميراتى بوو يێن كو بارا هه‌ر ميراتگره‌كى ده‌ستنيشانكرى.
فَمَنۢ بَدَّلَهُۥ بَعۡدَ مَا سَمِعَهُۥ فَإِنَّمَآ إِثۡمُهُۥ عَلَى ٱلَّذِينَ يُبَدِّلُونَهُۥٓۚ إِنَّ ٱللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٞ ﴿١٨١﴾
ڤێجا هه‌چییێ گوهـ ل شیره‌تا مرى ببت پاشى وێ بگوهۆرت، هه‌ما گونه‌هـ ل سه‌ر وییه يێ شیره‌تێ دگوهۆڕت. هندى خودێیه گوهدێرێ شيره‌ت وگۆتنێن هه‌وه‌يه، وئه‌و يێ پڕزانايه ب وى تشتێ هوين د سنگێن خۆ دا ڤه‌دشێرن كو مه‌یلێ بۆ حه‌قى ودادییێ یان زۆر وسته‌مێ بكه‌ن، وئه‌و دێ جزایێ هه‌وه سه‌را وێ چه‌ندێ ده‌ت.
فَمَنۡ خَافَ مِن مُّوصٖ جَنَفًا أَوۡ إِثۡمٗا فَأَصۡلَحَ بَيۡنَهُمۡ فَلَآ إِثۡمَ عَلَيۡهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٞ ﴿١٨٢﴾
وهه‌چییێ بزانت كو شیره‌تڤان ژ قه‌ستا يان ب خه‌له‌تى ڤه د شیره‌تا خۆ دا دێ به‌رێ خۆ ژ حه‌قییێ وه‌رگێڕت، ڤێجا ڕابت گۆتنا حه‌قییێ بۆ وى بێژت، وئه‌گه‌ر ئه‌و چێ نه‌بوو یا وى گۆتى، ئه‌و ڕابت هه‌مى لایان پێك بینت كو وه‌صيه‌تێ بگوهۆڕت دا وه لێ بێت وه‌كى شريعه‌تى گۆتى، چو گونه‌هـ ل سه‌ر وى نينه د ڤێ چه‌ندێ دا. هندى خودێیه گونه‌هێن به‌نییێن خۆ ژێ دبه‌ت، ودلۆڤانییێ پێ دبه‌ت.
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ كُتِبَ عَلَيۡكُمُ ٱلصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِكُمۡ لَعَلَّكُمۡ تَتَّقُونَ ﴿١٨٣﴾
گه‌لى ئه‌وێن باوه‌رى ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى ئيناى وكار ب شريعه‌تێ وى كرى، خودێ ڕۆژى ل سه‌ر هه‌وه فه‌ركرییه كانێ چاوا ل سه‌ر ملله‌تێن به‌رى هه‌وه فه‌ركربوو؛ دا به‌لكى هوين ته‌قوایا خودايێ خۆ بكه‌ن، و ب گوهدارى وپه‌رستنا وى ب تنێ هوین په‌رژانه‌كى بكه‌نه د ناڤبه‌را خۆ وگونه‌هان دا.
أَيَّامٗا مَّعۡدُودَٰتٖۚ فَمَن كَانَ مِنكُم مَّرِيضًا أَوۡ عَلَىٰ سَفَرٖ فَعِدَّةٞ مِّنۡ أَيَّامٍ أُخَرَۚ وَعَلَى ٱلَّذِينَ يُطِيقُونَهُۥ فِدۡيَةٞ طَعَامُ مِسۡكِينٖۖ فَمَن تَطَوَّعَ خَيۡرٗا فَهُوَ خَيۡرٞ لَّهُۥۚ وَأَن تَصُومُواْ خَيۡرٞ لَّكُمۡ إِن كُنتُمۡ تَعۡلَمُونَ ﴿١٨٤﴾
خودێ ڕۆژيگرتنا هنده‌ك ڕۆژێن هژمارا وان يا ده‌ستنيشانكرى كو ڕۆژێن هه‌يڤا ره‌مه‌زانێنه ل سه‌ر هه‌وه فه‌ركرییه. ڤێجا هه‌چییێ ژ هه‌وه يێ نه‌خۆش بت وڕۆژى بۆ وى يا ب زه‌حمه‌ت بت، يان ڕێڤنگ بت، بۆ وى هه‌يه ئه‌و ڕۆژییێ نه‌گرت، وبلا ئه‌و هنده‌ك ڕۆژێن دى، هندى وان يێن وى خوارين، پێشڤه بگرت. وئه‌وێن زه‌حمه‌تێ ب ڕۆژییێ ڤه دبه‌ن ونه‌شێن بگرن وه‌كى پيره‌مێرێ ب ناڤ سال ڤه چووى، ونه‌خۆشێ ژ ئێشا خۆ ڕانه‌بته‌ڤه، ئه‌و ل شوينا هه‌ر ڕۆژه‌كێ بلا خوارنا هه‌ژاره‌كى بده‌ن فديه، وهه‌چییێ پترێ بده‌ت ئه‌و بۆ وى خێره، وڕۆژيگرتنا هه‌وه -د گه‌ل زه‌حمه‌تێ- بۆ هه‌وه چێتره ژ دانا فديێ، ئه‌گه‌ر هوين بزانن كانێ خێرا ڕۆژییێ ل نك خودێ چه‌ند يا مه‌زنه.