قورئانا پیرۆز › سورەتا البقرة › ئایەتا ٥٨
سورەتا البقرة · ئایەتا ٥٨ ب تەفسیرا کوردی
Al-Baqarah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
ثُمَّ بَعَثۡنَٰكُم مِّنۢ بَعۡدِ مَوۡتِكُمۡ لَعَلَّكُمۡ تَشۡكُرُونَ ﴿٥٦﴾
پاشى پشتى مرنا هه‌وه ب ئاگرى مه هوين جاره‌كا دى زێندى كرن، دا هوين سوپاسییا قه‌نجییا خودێ بكه‌ن، وئه‌ڤ مرنه عقووبه‌ك بوو بۆ وان، پاشى خودێ ئه‌و زێندى كرن دا ئه‌جه‌لێ وان پێك بێت.
وَظَلَّلۡنَا عَلَيۡكُمُ ٱلۡغَمَامَ وَأَنزَلۡنَا عَلَيۡكُمُ ٱلۡمَنَّ وَٱلسَّلۡوَىٰۖ كُلُواْ مِن طَيِّبَٰتِ مَا رَزَقۡنَٰكُمۡۚ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَٰكِن كَانُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ يَظۡلِمُونَ ﴿٥٧﴾
وهوین بيرا خۆ ل قه‌نجییا مه بينن ده‌مێ هوين ل عه‌ردى دبه‌رزه؛ مه عه‌ور ل هنداڤ هه‌وه ئينا دا ئه‌و سيبه‌رێ ل هه‌وه بكه‌ت، ومه گه‌زۆ وگۆشتێ ته‌يره‌كێ خۆش ب سه‌ر هه‌وه دا ئيناخوارێ، ومه گۆته هه‌وه: هوین ژ وى ڕزقێ پاقژ يێ مه دايه هه‌وه بخۆن، و ژ دينێ خۆ ده‌رنه‌كه‌ڤن، به‌لێ هه‌وه گوهدارى نه‌كر. ووان ب كافرییا نعمه‌تێن مه زۆردارى ل مه نه‌كرییه، به‌لكى وان زۆردارى ل خۆ دكر، چونكى ئه‌نجامێ وێ زۆردارییێ ل وان دزڤڕت.
وَإِذۡ قُلۡنَا ٱدۡخُلُواْ هَٰذِهِ ٱلۡقَرۡيَةَ فَكُلُواْ مِنۡهَا حَيۡثُ شِئۡتُمۡ رَغَدٗا وَٱدۡخُلُواْ ٱلۡبَابَ سُجَّدٗا وَقُولُواْ حِطَّةٞ نَّغۡفِرۡ لَكُمۡ خَطَٰيَٰكُمۡۚ وَسَنَزِيدُ ٱلۡمُحۡسِنِينَ ﴿٥٨﴾
وهوین قه‌نجییا مه ل بيرا خۆ بينن ده‌مێ مه گۆتى: هه‌ڕنه باژێرێ (به‌يتولمه‌قدسێ)، و ژ هه‌ر جهه‌كێ هه‌وه بڤێت هوين تێر ژ تشتێ وى يێ باش بخۆن، وده‌مێ هوين دچنه د باژێرى دا خۆ بۆ خودێ بچه‌مينن، وبێژن: خودايێ مه گونه‌هێن مه ژێ ببه، ئه‌م دێ د به‌رسڤا هه‌وه ئێين وگونه‌هێن هه‌وه ڤه‌شێرين، وئه‌م دێ خێرێ ل قه‌نجيكاران ژ به‌ر كريارێن وان زێده‌كه‌ين.
فَبَدَّلَ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ قَوۡلًا غَيۡرَ ٱلَّذِي قِيلَ لَهُمۡ فَأَنزَلۡنَا عَلَى ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ رِجۡزٗا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ بِمَا كَانُواْ يَفۡسُقُونَ ﴿٥٩﴾
ڤێجا ئه‌وێن زۆردار وبه‌رزه ژ ئسرائيلییان گۆتنا خودێ گوهاڕت، وگۆتن وكريار هه‌مى وه‌ربادان، ده‌مێ ئه‌و ل سه‌ر پاشییێن خۆ ب ژۆركه‌فتين وگۆتين: دندكه‌ك د موییه‌كى دا، ووان يارى بۆ خۆ ب دينێ خودێ كرن، ئينا ژ به‌ر زێده‌گاڤییا وان وده‌ركه‌فتنا وان ژ گوهدارییا خودێ، خودێ عه‌زابه‌ك ژ عه‌سمانى ب سه‌ر وان دا باراند.
۞وَإِذِ ٱسۡتَسۡقَىٰ مُوسَىٰ لِقَوۡمِهِۦ فَقُلۡنَا ٱضۡرِب بِّعَصَاكَ ٱلۡحَجَرَۖ فَٱنفَجَرَتۡ مِنۡهُ ٱثۡنَتَا عَشۡرَةَ عَيۡنٗاۖ قَدۡ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٖ مَّشۡرَبَهُمۡۖ كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ مِن رِّزۡقِ ٱللَّهِ وَلَا تَعۡثَوۡاْ فِي ٱلۡأَرۡضِ مُفۡسِدِينَ ﴿٦٠﴾
وهوین وێ قه‌نجییا مه ل بيرا خۆ بينن، ده‌مێ هوين د به‌رزه‌بوونێ دا دتێهنى ومووساى ب خۆشكاندن ڤه ئاڤ بۆ هه‌وه ژ مه خواستى، ئينا مه گۆتێ: تو گۆپالێ خۆ ل كه‌ڤرى بده، ڤێجا وى وه كر، ئينا دووازده كانى ل دویڤ هژمارا ئویجاخان ژێ زان، د گه‌ل دياركرنا كانییا هه‌ر ئويجاخه‌كێ؛ دا ئه‌و سه‌را لێك نه‌كه‌ڤن، ومه گۆته وان: هوین ژ ڕزقێ خودێ بخۆن وڤه‌خۆن، و ب خرابى د عه‌ردى دا نه‌گه‌ڕن.