قورئانا پیرۆز › سورەتا الفرقان › ئایەتا ١٨
سورەتا الفرقان · ئایەتا ١٨ ب تەفسیرا کوردی
Al-Furqan
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
لَّهُمۡ فِيهَا مَا يَشَآءُونَ خَٰلِدِينَۚ كَانَ عَلَىٰ رَبِّكَ وَعۡدٗا مَّسۡـُٔولٗا ﴿١٦﴾
بۆ ڤان يێن گوهدارییێ دكه‌ن د به‌حه‌شتێ دا ئه‌و خۆشى هه‌نه يێن دلێ وان دچتێ، خۆشیبرنا وان تێدا ب وێ يا به‌رده‌وامه، چوونا وان بۆ ڤێ به‌حه‌شتێ سۆزه‌ك بوويه ل سه‌ر خودايێ ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ته‌قوادار وێ ژێ دخوازن، وخودێ سۆزا خۆ ناشكێنت.
وَيَوۡمَ يَحۡشُرُهُمۡ وَمَا يَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ فَيَقُولُ ءَأَنتُمۡ أَضۡلَلۡتُمۡ عِبَادِي هَـٰٓؤُلَآءِ أَمۡ هُمۡ ضَلُّواْ ٱلسَّبِيلَ ﴿١٧﴾
وڕۆژا قيامه‌تێ خودێ بوتپه‌رێسان ووان تشتێن وان ژبلی خودێ په‌رستن بۆ دكر كۆم دكه‌ت، ودبێژته وان يێن په‌رستن بۆ دهاته‌كرن: ئه‌رێ هه‌وه ئه‌ڤ به‌نییێن من ژ ڕێكا حه‌ق به‌رزه كربوون، وفه‌رمان ل وان كربوو ئه‌و په‌رستنێ بۆ هه‌وه بكه‌ن، يان وان ڕێ ل خۆ به‌رزه كربوو، وهه‌ما ژ نك خۆ وان په‌رستن بۆ هه‌وه دكر؟
قَالُواْ سُبۡحَٰنَكَ مَا كَانَ يَنۢبَغِي لَنَآ أَن نَّتَّخِذَ مِن دُونِكَ مِنۡ أَوۡلِيَآءَ وَلَٰكِن مَّتَّعۡتَهُمۡ وَءَابَآءَهُمۡ حَتَّىٰ نَسُواْ ٱلذِّكۡرَ وَكَانُواْ قَوۡمَۢا بُورٗا ﴿١٨﴾
ئه‌وێن په‌رستن بۆ هاتییه‌كرن گۆت: پاكى وپيرۆزى يا ته بت -خودايێ مه- ژ تشتێ ڤان كرى، بۆ مه چێ نابت ئه‌م ژبلی ته سه‌ركاره‌كى بۆ خۆ بگرين، به‌لێ ته ب مالی وساخله‌مییێ قه‌نجى د گه‌ل ڤان بوتپه‌رێسان وبابێن وان كربوو، حه‌تا وان زكرێ ته ژ بيركرى وشريك بۆ ته داناين، وئه‌و ملله‌ته‌كێ تێچووى بوون به‌ختڕه‌شییێ وشه‌رمزارییێ خۆ ب سه‌ر وان دادابوو.
فَقَدۡ كَذَّبُوكُم بِمَا تَقُولُونَ فَمَا تَسۡتَطِيعُونَ صَرۡفٗا وَلَا نَصۡرٗاۚ وَمَن يَظۡلِم مِّنكُمۡ نُذِقۡهُ عَذَابٗا كَبِيرٗا ﴿١٩﴾
ڤێجا بۆ بوتپه‌رێسان دێ ئێته گۆتن: نێ ڤان يێن هه‌وه په‌رستن بۆ كرى، هوين ب وى تشتێ هوين دبێژن دره‌وين ده‌رێخستن، ڤێجا هوين ئه‌ڤه‌نه نه هوين دشێن عه‌زابێ ژ سه‌ر خۆ لاده‌ن، ونه هوين دشێن خۆ ب سه‌ربێخن، وهه‌چییێ شريكان بۆ خودێ بدانت وزۆردارییێ ل خۆ بكه‌ت وپه‌رستنا ئێكێ دى ژبلی وى بكه‌ت، و ل سه‌ر ڤێ چه‌ندێ بمرت، خودێ ب عه‌زابه‌كا دژوار دێ وى عه‌زاب ده‌ت.
وَمَآ أَرۡسَلۡنَا قَبۡلَكَ مِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ إِلَّآ إِنَّهُمۡ لَيَأۡكُلُونَ ٱلطَّعَامَ وَيَمۡشُونَ فِي ٱلۡأَسۡوَاقِۗ وَجَعَلۡنَا بَعۡضَكُمۡ لِبَعۡضٖ فِتۡنَةً أَتَصۡبِرُونَۗ وَكَانَ رَبُّكَ بَصِيرٗا ﴿٢٠﴾
وبه‌رى ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- مه پێغه‌مبه‌ره‌كێ خۆ نه‌هنارتییه ئه‌گه‌ر ئه‌و مرۆڤ نه‌بت، خوارنێ بخۆت، و ل بازاران بگه‌ڕيێت. ومه هنده‌ك ژ هه‌وه -گه‌لی مرۆڤان- بۆ هنده‌كان يێن كرينه فتنه وجه‌ڕباندن، ب هيدايه‌تێ وسه‌رداچوونێ، وزه‌نگينى وفه‌قيرییێ، ب ساخى ونه‌ساخییێ، كانێ هوين دێ صه‌برێ كێشێن، ووێ كه‌ن يا خودێ ل سه‌ر هه‌وه واجب كرى، وشوكرا وى كه‌ن، دا ئه‌و خێرێ بده‌ته هه‌وه، يان ژى هوين صه‌برێ ناكێشن، ودێ خۆ هێژاى جزادانێ كه‌ن؟ وخودايێ ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بينه‌ر بوويه ب وى يێ صه‌برێ بكێشت ويێ نه‌كێشت، و ب وى يێ كافر ببت يان شوكرێ بكه‌ت.