قورئانا پیرۆز › سورەتا الحديد › ئایەتا ٢٠
سورەتا الحديد · ئایەتا ٢٠ ب تەفسیرا کوردی
Al-Hadid
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
إِنَّ ٱلۡمُصَّدِّقِينَ وَٱلۡمُصَّدِّقَٰتِ وَأَقۡرَضُواْ ٱللَّهَ قَرۡضًا حَسَنٗا يُضَٰعَفُ لَهُمۡ وَلَهُمۡ أَجۡرٞ كَرِيمٞ ﴿١٨﴾
هندى ئه‌ون يێن خێرێ ژ مالێ خۆ دده‌ن ژ ژن ومێران، وخه‌رجییێن باش د ڕێكا خودێ دا خه‌رج دكه‌ن؛ دا خودێ ژ وان ڕازى ببت، خێرا وێ چه‌ندێ بۆ وان دئێته زێده‌كرن، و د سه‌ر هندێ ژى ڕا خێره‌كا به‌رده‌وام ومشه، كو به‌حه‌شته، بۆ وان هه‌يه.
وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ بِٱللَّهِ وَرُسُلِهِۦٓ أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلصِّدِّيقُونَۖ وَٱلشُّهَدَآءُ عِندَ رَبِّهِمۡ لَهُمۡ أَجۡرُهُمۡ وَنُورُهُمۡۖ وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَآ أُوْلَـٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡجَحِيمِ ﴿١٩﴾
وئه‌وێن باوه‌رى ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێن وى ئيناى وچو جوداهى نه‌ئێخستییه ناڤبه‌را وان، ئه‌ون يێن پڕ ڕاستگۆ، وخێرا شه‌هيدان ل نك خودايێ وان يا مه‌زنه وڕۆناهییا وان ژى يا مه‌زنه، وئه‌وێن كافر بووين ودره‌و ب ئايه‌ت وده‌ليلێن مه كرى ئه‌و خودانێن ئاگرينه، نه وان چو خێر هه‌يه نه چو ڕۆناهى.
ٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّمَا ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَا لَعِبٞ وَلَهۡوٞ وَزِينَةٞ وَتَفَاخُرُۢ بَيۡنَكُمۡ وَتَكَاثُرٞ فِي ٱلۡأَمۡوَٰلِ وَٱلۡأَوۡلَٰدِۖ كَمَثَلِ غَيۡثٍ أَعۡجَبَ ٱلۡكُفَّارَ نَبَاتُهُۥ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَرَىٰهُ مُصۡفَرّٗا ثُمَّ يَكُونُ حُطَٰمٗاۖ وَفِي ٱلۡأٓخِرَةِ عَذَابٞ شَدِيدٞ وَمَغۡفِرَةٞ مِّنَ ٱللَّهِ وَرِضۡوَٰنٞۚ وَمَا ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَآ إِلَّا مَتَٰعُ ٱلۡغُرُورِ ﴿٢٠﴾
هوين بزانن -ئه‌ى گه‌لی مرۆڤان- هندى ژينا دنيايێیه هه‌ما يارى وموژيلاهییه، له‌ش يارییان پێ دكه‌ن ودل پێڤه موژيل دبن، وئه‌و خه‌مله‌كه بۆ هه‌وه، وهوين د ناڤبه‌را خۆ دا شانازییێ ب خۆشى وزێده‌يیا مالی وعه‌يالی دبه‌ن، مه‌ته‌لا وێ وه‌كى وێ بارانێیه يا كه‌يفا وه‌رازان ب شوينكاتییێ وێ دئێت، پاشى ئه‌ڤ شينكاتییه هشك دبت، له‌و تو دێ بينى ئه‌و زه‌ر دبت پشتى كو كه‌سك بووى، پاشى ئه‌و دبته پيش وهوير دبت، و ل ئاخره‌تێ عه‌زابه‌كا دژوار بۆ كافران ولێبۆرين وڕازيبوونه‌ك ژ خودێ بۆ خودان باوه‌ران هه‌يه. وهه‌ما ژينا دنيايێ بۆ وى يێ كارى بۆ دكه‌ت وئاخره‌تێ ژ بير دكه‌ت ب تنێ په‌رتالێ خاپاندنێیه.
سَابِقُوٓاْ إِلَىٰ مَغۡفِرَةٖ مِّن رَّبِّكُمۡ وَجَنَّةٍ عَرۡضُهَا كَعَرۡضِ ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِ أُعِدَّتۡ لِلَّذِينَ ءَامَنُواْ بِٱللَّهِ وَرُسُلِهِۦۚ ذَٰلِكَ فَضۡلُ ٱللَّهِ يُؤۡتِيهِ مَن يَشَآءُۚ وَٱللَّهُ ذُو ٱلۡفَضۡلِ ٱلۡعَظِيمِ ﴿٢١﴾
هوين -ئه‌ى گه‌لی مرۆڤان- له‌زێ د وان ئه‌گه‌ران دا بكه‌ن يێن لێبۆرين پێ ب ده‌ست هه‌وه‌ڤه دئێت وه‌كى تۆبه‌كرنێ وخۆدويركرنا ژ گونه‌هان؛ دا جزايێ هه‌وه ببته لێبۆرين ژ خودايێ هه‌وه، وبه‌حه‌شته‌كا فره‌هییا وێ هندى عه‌رد وعه‌سمانان، ئه‌و بۆ وان يا هاتییه ئاماده‌كرن يێن ته‌وحيدا خودێ كرى ودويكه‌فتنا پێغه‌مبه‌رێن وى كرى، ئه‌و قه‌نجییا خودێیه ئه‌و وێ دده‌ته وى يێ وى بڤێت ژ به‌نییێن خۆ، وئه‌گه‌ر قه‌نجى ودلۆڤانییا خودێ وكارێ چاك نه‌بت كه‌سه‌ك ناچته به‌حه‌شتێ. وخودێ خودانێ قه‌نجییا مه‌زنه ل سه‌ر به‌نییێن خۆ.
مَآ أَصَابَ مِن مُّصِيبَةٖ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَا فِيٓ أَنفُسِكُمۡ إِلَّا فِي كِتَٰبٖ مِّن قَبۡلِ أَن نَّبۡرَأَهَآۚ إِنَّ ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرٞ ﴿٢٢﴾
چو ئاتاف وموصيبه‌ت نه د عه‌ردى دا ونه د له‌شێن هه‌وه ب خۆ دا وه‌كى نساخییێ وبرسێ ونه‌خۆشییێ نائێنه سه‌رێ هه‌وه -گه‌لی مرۆڤان- ئه‌گه‌ر ئه‌و د له‌وحێ پاراستى دا نه‌هاتبنه نڤيسين به‌رى رح بۆ هه‌وه بێنه‌دان. هندى ئه‌و چه‌نده‌يه ئه‌و ل سه‌ر خودێ يا ب ساناهییه.