قورئانا پیرۆز › سورەتا الحاقة › ئایەتا ١٤
سورەتا الحاقة · ئایەتا ١٤ ب تەفسیرا کوردی
Al-Haqqah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
لِنَجۡعَلَهَا لَكُمۡ تَذۡكِرَةٗ وَتَعِيَهَآ أُذُنٞ وَٰعِيَةٞ ﴿١٢﴾
دا ئه‌م وێ سه‌رهاتییێ يا خودان باوه‌ر تێدا ڕزگار بووين وكافر خندقين بكه‌ينه بيرئينان وعيبره‌ت، ودا هه‌ر گوهه‌كێ تشتى بگرت وێ ژ به‌ر بكه‌ت، و د وێ شيره‌تێ بگه‌هت يا خودێ لێ كرى.
فَإِذَا نُفِخَ فِي ٱلصُّورِ نَفۡخَةٞ وَٰحِدَةٞ ﴿١٣﴾
ڤێجا ئه‌گه‌ر ملياكه‌تى جاره‌كێ د (بۆڕییێ) دا پفكر، وئه‌و پفكرنا ئێكێیه يا دنيا پێ خراب دبت.
وَحُمِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ وَٱلۡجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةٗ وَٰحِدَةٗ ﴿١٤﴾
وعه‌رد وچيا ژ جهێن وان هاتنه‌ڕاكرن وشكه‌ستن، وجاره‌كێ هاتنه لێكدان.
فَيَوۡمَئِذٖ وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ ﴿١٥﴾
هنگى قيامه‌ت ڕابوو.
وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِيَ يَوۡمَئِذٖ وَاهِيَةٞ ﴿١٦﴾
وعه‌سمان چڕچڕ بوو، وهنگى ئه‌و نه‌رم ولاواز دبت وخۆ پێكڤه ناگرت.