قورئانا پیرۆز › سورەتا الحاقة › ئایەتا ١٥
سورەتا الحاقة · ئایەتا ١٥ ب تەفسیرا کوردی
Al-Haqqah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
فَإِذَا نُفِخَ فِي ٱلصُّورِ نَفۡخَةٞ وَٰحِدَةٞ ﴿١٣﴾
ڤێجا ئه‌گه‌ر ملياكه‌تى جاره‌كێ د (بۆڕییێ) دا پفكر، وئه‌و پفكرنا ئێكێیه يا دنيا پێ خراب دبت.
وَحُمِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ وَٱلۡجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةٗ وَٰحِدَةٗ ﴿١٤﴾
وعه‌رد وچيا ژ جهێن وان هاتنه‌ڕاكرن وشكه‌ستن، وجاره‌كێ هاتنه لێكدان.
فَيَوۡمَئِذٖ وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ ﴿١٥﴾
هنگى قيامه‌ت ڕابوو.
وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِيَ يَوۡمَئِذٖ وَاهِيَةٞ ﴿١٦﴾
وعه‌سمان چڕچڕ بوو، وهنگى ئه‌و نه‌رم ولاواز دبت وخۆ پێكڤه ناگرت.
وَٱلۡمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرۡجَآئِهَاۚ وَيَحۡمِلُ عَرۡشَ رَبِّكَ فَوۡقَهُمۡ يَوۡمَئِذٖ ثَمَٰنِيَةٞ ﴿١٧﴾
وفريشته يێن ل سه‌ر ڕه‌خ ولێڤان، ووێ ڕۆژێ هه‌شت ملياكه‌تێن مه‌زن عه‌رشێ خودايێ ته ل هنداڤى وان هل دگرن.