قورئانا پیرۆز › سورەتا الحاقة › ئایەتا ٢٧
سورەتا الحاقة · ئایەتا ٢٧ ب تەفسیرا کوردی
Al-Haqqah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي لَمۡ أُوتَ كِتَٰبِيَهۡ ﴿٢٥﴾
وهه‌چییێ كيتابا كريارێن وى بێته د ده‌ستێ وى يێ چه‌پێ دا، ئه‌و ب كه‌سه‌ر وپه‌شێمانى ڤه دێ بێژت: خوزى كيتابا من بۆ من نه‌هاتبادان.
وَلَمۡ أَدۡرِ مَا حِسَابِيَهۡ ﴿٢٦﴾
ومن نه‌زانيبا كانێ جزايێ من چيه؟
يَٰلَيۡتَهَا كَانَتِ ٱلۡقَاضِيَةَ ﴿٢٧﴾
خوزى ئه‌و مرنا د دنيايێ دا ئه‌ز پێ مريم دويماهییا من با، وئه‌ز نه‌ڕاببامه ڤه.
مَآ أَغۡنَىٰ عَنِّي مَالِيَهۡۜ ﴿٢٨﴾
ئه‌و مالێ من د دنيايێ دا كۆم كرى چو مفا نه‌گه‌هانده من.
هَلَكَ عَنِّي سُلۡطَٰنِيَهۡ ﴿٢٩﴾
چو هێجه‌ت من نه‌مان ئه‌ز بۆ خۆ بگرم.