surah069سورەتا الحاقة · ئایەتا ٢٩ ب تەفسیرا کوردی

يَٰلَيۡتَهَا كَانَتِ ٱلۡقَاضِيَةَ ﴿٢٧﴾

خوزى ئه‌و مرنا د دنيايێ دا ئه‌ز پێ مريم دويماهییا من با، وئه‌ز نه‌ڕاببامه‌ ڤه‌.

مَآ أَغۡنَىٰ عَنِّي مَالِيَهۡۜ ﴿٢٨﴾

ئه‌و مالێ من د دنيايێ دا كۆم كرى چو مفا نه‌گه‌هانده‌ من.

هَلَكَ عَنِّي سُلۡطَٰنِيَهۡ ﴿٢٩﴾

چو هێجه‌ت من نه‌مان ئه‌ز بۆ خۆ بگرم.

خُذُوهُ فَغُلُّوهُ ﴿٣٠﴾

وبۆ زه‌بانییێن جه‌هنه‌مێ دێ ئێته‌ گۆتن: ڤى گونه‌هكارێ تاوانبار ببه‌ن، ب زنجيران هوين ده‌ستێن وى ب ستوكورا وى ڤه‌ گرێده‌ن.

ثُمَّ ٱلۡجَحِيمَ صَلُّوهُ ﴿٣١﴾

پاشى وى ببه‌نه‌ جه‌هنه‌مێ؛ دا ئه‌و تام بكه‌ته‌ گه‌رما وێ.