قورئانا پیرۆز › سورەتا الحاقة › ئایەتا ٣٤
سورەتا الحاقة · ئایەتا ٣٤ ب تەفسیرا کوردی
Al-Haqqah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
ثُمَّ فِي سِلۡسِلَةٖ ذَرۡعُهَا سَبۡعُونَ ذِرَاعٗا فَٱسۡلُكُوهُ ﴿٣٢﴾
پاشى هوين وى ب زنجيرهكا ئاسنى يا درێژییا وێ حهفتێ گهز ڤه بكهن.
إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ ٱلۡعَظِيمِ ﴿٣٣﴾
چونكى هندى ئهو بوو وى باوهرى ب تهوحيد ومهزنییا خودێ نهدئينا، وكار ب ڕێكا وى نهدكر.
وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ ﴿٣٤﴾
و د دنيايێ دا وى بهرێ خهلكى نهددا هندێ كو ئهو خوارنێ بدهنه مرۆڤێن پێتڤى وههژار.
فَلَيۡسَ لَهُ ٱلۡيَوۡمَ هَٰهُنَا حَمِيمٞ ﴿٣٥﴾
ڤێجا ڤى كافرى ڕۆژا قيامهتێ چو مرۆڤ نابن عهزابێ ژ وى پاشڤهببهن.
وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنۡ غِسۡلِينٖ ﴿٣٦﴾
وچو خوارن ژى بۆ وى نينن ئهو كێم وعهداڤ نهبت يا ژ بهر جههنهمییان دچت.