surah069سورەتا الحاقة · ئایەتا ٣٢ ب تەفسیرا کوردی

خُذُوهُ فَغُلُّوهُ ﴿٣٠﴾

وبۆ زه‌بانییێن جه‌هنه‌مێ دێ ئێته‌ گۆتن: ڤى گونه‌هكارێ تاوانبار ببه‌ن، ب زنجيران هوين ده‌ستێن وى ب ستوكورا وى ڤه‌ گرێده‌ن.

ثُمَّ ٱلۡجَحِيمَ صَلُّوهُ ﴿٣١﴾

پاشى وى ببه‌نه‌ جه‌هنه‌مێ؛ دا ئه‌و تام بكه‌ته‌ گه‌رما وێ.

ثُمَّ فِي سِلۡسِلَةٖ ذَرۡعُهَا سَبۡعُونَ ذِرَاعٗا فَٱسۡلُكُوهُ ﴿٣٢﴾

پاشى هوين وى ب زنجيره‌كا ئاسنى يا درێژییا وێ حه‌فتێ گه‌ز ڤه‌ بكه‌ن.

إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ ٱلۡعَظِيمِ ﴿٣٣﴾

چونكى هندى ئه‌و بوو وى باوه‌رى ب ته‌وحيد ومه‌زنییا خودێ نه‌دئينا، وكار ب ڕێكا وى نه‌دكر.

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ ﴿٣٤﴾

و د دنيايێ دا وى به‌رێ خه‌لكى نه‌ددا هندێ كو ئه‌و خوارنێ بده‌نه‌ مرۆڤێن پێتڤى وهه‌ژار.