قورئانا پیرۆز › سورەتا الحاقة › ئایەتا ٤٢
سورەتا الحاقة · ئایەتا ٤٢ ب تەفسیرا کوردی
Al-Haqqah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولٖ كَرِيمٖ ﴿٤٠﴾
كو هندى ئه‌ڤ قورئانه‌يه گۆتنا خودێیه، پێغه‌مبه‌ره‌كێ مه‌زن وخودان قه‌در وێ بۆ هه‌وه دخوينت.
وَمَا هُوَ بِقَوۡلِ شَاعِرٖۚ قَلِيلٗا مَّا تُؤۡمِنُونَ ﴿٤١﴾
وئه‌و نه گۆتنا شاعره‌كییه وه‌كى هوين دبێژن، كێمه‌كێ هوين باوه‌رییێ دئينن.
وَلَا بِقَوۡلِ كَاهِنٖۚ قَلِيلٗا مَّا تَذَكَّرُونَ ﴿٤٢﴾
وئه‌و نه لێكئينانا خێڤزانكه‌كییه، كێمه‌كێ هوين هزرا خۆ دكه‌ن دا وان ژێك جودا بكه‌ن.
تَنزِيلٞ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿٤٣﴾
به‌لكى ئه‌و گۆتنا خودايێ هه‌مى چێكرییانه وى ئه‌و بۆ پێغه‌مبه‌رێ خۆ موحه‌ممه‌دى -سلاڤ لێ بن- يا ئينايه خوارێ.
وَلَوۡ تَقَوَّلَ عَلَيۡنَا بَعۡضَ ٱلۡأَقَاوِيلِ ﴿٤٤﴾
وئه‌گه‌ر موحه‌ممه‌دى تشته‌كێ مه نه‌گۆتى ژ كيسێ مه گۆتبا.