قورئانا پیرۆز › سورەتا الحاقة › ئایەتا ٤٤
سورەتا الحاقة · ئایەتا ٤٤ ب تەفسیرا کوردی
Al-Haqqah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَلَا بِقَوۡلِ كَاهِنٖۚ قَلِيلٗا مَّا تَذَكَّرُونَ ﴿٤٢﴾
وئه‌و نه لێكئينانا خێڤزانكه‌كییه، كێمه‌كێ هوين هزرا خۆ دكه‌ن دا وان ژێك جودا بكه‌ن.
تَنزِيلٞ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿٤٣﴾
به‌لكى ئه‌و گۆتنا خودايێ هه‌مى چێكرییانه وى ئه‌و بۆ پێغه‌مبه‌رێ خۆ موحه‌ممه‌دى -سلاڤ لێ بن- يا ئينايه خوارێ.
وَلَوۡ تَقَوَّلَ عَلَيۡنَا بَعۡضَ ٱلۡأَقَاوِيلِ ﴿٤٤﴾
وئه‌گه‌ر موحه‌ممه‌دى تشته‌كێ مه نه‌گۆتى ژ كيسێ مه گۆتبا.
لَأَخَذۡنَا مِنۡهُ بِٱلۡيَمِينِ ﴿٤٥﴾
ئه‌م دا وى ب هێز گرين وتۆلێ ژێ ڤه‌كه‌ين.
ثُمَّ لَقَطَعۡنَا مِنۡهُ ٱلۡوَتِينَ ﴿٤٦﴾
پاشى ئه‌م دا ڕه‌ها دلێ وى قه‌تينين.