قورئانا پیرۆز › سورەتا الحاقة › ئایەتا ٤٥
سورەتا الحاقة · ئایەتا ٤٥ ب تەفسیرا کوردی
Al-Haqqah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
تَنزِيلٞ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿٤٣﴾
به‌لكى ئه‌و گۆتنا خودايێ هه‌مى چێكرییانه وى ئه‌و بۆ پێغه‌مبه‌رێ خۆ موحه‌ممه‌دى -سلاڤ لێ بن- يا ئينايه خوارێ.
وَلَوۡ تَقَوَّلَ عَلَيۡنَا بَعۡضَ ٱلۡأَقَاوِيلِ ﴿٤٤﴾
وئه‌گه‌ر موحه‌ممه‌دى تشته‌كێ مه نه‌گۆتى ژ كيسێ مه گۆتبا.
لَأَخَذۡنَا مِنۡهُ بِٱلۡيَمِينِ ﴿٤٥﴾
ئه‌م دا وى ب هێز گرين وتۆلێ ژێ ڤه‌كه‌ين.
ثُمَّ لَقَطَعۡنَا مِنۡهُ ٱلۡوَتِينَ ﴿٤٦﴾
پاشى ئه‌م دا ڕه‌ها دلێ وى قه‌تينين.
فَمَا مِنكُم مِّنۡ أَحَدٍ عَنۡهُ حَٰجِزِينَ ﴿٤٧﴾
ڤێجا كه‌س ژ هه‌وه نه‌دشيا عه‌زابا مه ژ وى بده‌ته پاش.